tag:blogger.com,1999:blog-62315259815357173532012-01-28T10:16:19.708+02:00ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ,<br> ΤΟΤΕ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ!The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.comBlogger1801100tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-9877201989064534802012-01-27T12:16:00.002+02:002012-01-27T12:18:25.118+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-SOP2QQBBxMY/Tw6ZU13-aMI/AAAAAAAACI0/Wum6lHDbYn8/s1600/syka_me_Ionian_Epos.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SOP2QQBBxMY/Tw6ZU13-aMI/AAAAAAAACI0/Wum6lHDbYn8/s320/syka_me_Ionian_Epos.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696659162008545474" /></a></div><br />Η αλλαγή του χρόνου πριν από ένα μήνα περίπου, με βρήκε (όπως και κάθε χρόνο εδώ που τα λέμε) σε ένα μακρινό, καταπράσινο νησί, γεμάτο υγρασία κι αρκετό κρύο, αλλά με μικρές, νόστιμες εκπλήξεις!<br />Μία από αυτές, με περίμενε στο ΥπερΔήμητρα (το φοβερό σούπερ μάρκετ κοντά στο αεροδρόμιο που όλοι οι Κερκυραίοι γνωρίζουν!) και ήταν κιβώτια και ράφια γεμάτα με την αγαπημένη και πολύ ξεχωριστή Ionian Epos που περιέχει Κερκυραϊκό μέλι από την περιοχή της Κασσιόπης και της Ερείκουσας (νησάκι δίπλα στην Κέρκυρα) και τις χάρες της οποίας εκθειάζω αναλυτικότερα στο τέλος <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/01/2.html" target="_blank"><strong>αυτού</strong></a> του post!<br /><br />Και όχι μόνο βρήκα τιμή - προσφορά, αλλά και φυλλαδιάκι με συνταγές βασισμένες στην Ionian Epos, από τον Κερκυραίο σεφ Παύλο Σουέρεφ!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-SlOWIstguz8/Tw6gzHCLuzI/AAAAAAAACJY/Ib1kPbdr0Is/s1600/recipe_front.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SlOWIstguz8/Tw6gzHCLuzI/AAAAAAAACJY/Ib1kPbdr0Is/s320/recipe_front.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696667378592234290" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-aEfTQRVdTaM/Tw6hIDWVQkI/AAAAAAAACJk/hztVMh47nMo/s1600/recipe_back.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 232px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-aEfTQRVdTaM/Tw6hIDWVQkI/AAAAAAAACJk/hztVMh47nMo/s320/recipe_back.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696667738380255810" /></a></div><br />Να με συγχωρήσει ο συνάδελφος και συμπατριώτης, αλλά όσο κι αν εντυπωσιάστηκα από τη συνταγή του δεν την ακολούθησα κατά γράμμα!<br />Δεν έβαλα καθόλου θυμάρι, πίστευα πως θα "σκεπάσει" το άρωμα της μπύρας και του μελιού (και νομίζω πως πολύ καλά έκανα), ούτε κρέμα γάλακτος (και ακριβή είναι και λιπαρή, μόνο με τη μυζήθρα η κρέμα μια χαρά έσφιξε) και τέλος, το νούμπουλο δεν το έκοψα κομματάκια και να το προσθέσω μέσα στην κρέμα (ε δε θα ταίριαζε!), αλλά το έκοψα λεπτά φετάκια, το έψησα για λίγο στο γκριλ και ακούμπησα πάνω στο κάθε φετάκι από ένα μπυροσύκο! <br />Αν και το νούμπουλο -και οποιοδήποτε αλλαντικό γενικότερα- μια χαρά μπορεί και να μην προστεθεί στη συγκεκριμένη συνταγή (εγώ το έβαλα μόνο για να σας το δείξω! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">Αλλά ας τα πω αναλυτικά:</div><br />Πρώτα, αγόρασα ένα πακετάκι με ξερά σύκα (250 γραμμάρια –περιείχε 20 σύκα). Τα μούλιασα σε μπύρα Ionian Epos (τόση όση να τα σκεπάζει) και τα άφησα για αρκετή ώρα (όσο πιο πολύ, τόσο πιο καλά –αν βιαζόμαστε όμως 3 - 4 ώρες νομίζω το λιγότερο θα χρειαστούν).<br />Τα σύκα μαλακώνουν και αποκτούν σούπερ γεύση και άρωμα χάρη στο "μπάνιο" τους μέσα στην υπέροχη Κερκυραϊκή αυτή μπύρα και είμαι σίγουρη πως ποτέ στη ζωή τους δεν κολύμπησαν σε καλύτερα "νερά"! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-z_BaZY5arZQ/Tw6ba-mp1SI/AAAAAAAACJA/I7YJjBXnYeU/s1600/syka_beer_bath.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-z_BaZY5arZQ/Tw6ba-mp1SI/AAAAAAAACJA/I7YJjBXnYeU/s320/syka_beer_bath.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696661466454283554" /></a></div><br />Μέχρι να μαλακώσουν τα σύκα, ανοίγουμε μια Ionian Epos και την απολαμβάνουμε σιγά - σιγά για να περάσει η ώρα. Ανοίγουμε άλλη μία, μετράμε 120 γραμμάρια και μαζί με 100 γραμμάρια μέλι (Κέρκυρας φυσικά!) και 4 κρόκους αβγών, τοποθετούμε τα υλικά σε κατσαρολάκι και πάνω από άλλο μεγαλύτερο κατσαρολάκι με νερό που βράζει, ανακατεύουμε με μαλακό σύρμα ελαφρά αλλά συνεχώς, μέχρι το μίγμα να πήξει και να θυμίζει περίπου custard (βασικά είναι μια κρέμα ζαμπαγιόν, όπου αντί να χρησιμοποιήσουμε γλυκό κρασί ή κάποιο άλλο ποτό, χρησιμοποιούμε μπύρα!).<br /><br />Όταν δούμε ότι έχει πήξει (θα γίνει παχύρρευστο, δεν θα πήξει πολύ -αν δούμε βάζοντας ένα κουτάλι και τραβώντας με το δάχτυλό μας στη ράχη του μια γραμμή ότι μένει η γραμμή και η κρέμα γύρω στέκεται χωρίς να ρέει πολύ ή γρήγορα, είναι έτοιμη!), την αφήνουμε κατά μέρος να κρυώσει, ανακατεύοντας που και που για να μην κάνει κρούστα.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ExmnBpucX8s/Tw6djZ6OHwI/AAAAAAAACJM/AVC1ILBVNM4/s1600/Ionian_Epos_Sabayon_Cream.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ExmnBpucX8s/Tw6djZ6OHwI/AAAAAAAACJM/AVC1ILBVNM4/s320/Ionian_Epos_Sabayon_Cream.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696663810246319874" /></a></div><br />Κόβουμε σε κομματάκια 225 γραμμάρια φρέσκια ανάλατη μυζήθρα και μαζί με ελάχιστο γάλα εβαπορέ, πολτοποιούμε στο μπλέντερ, μέχρι να δούμε ότι έχει γίνει ένα μίγμα εννιαίο και ομοιογενές και στην υφή του είναι σαν πολύ σφιχτή σαντιγύ.<br />Ενώνουμε το μίγμα της μπυρο-κρέμας ζαμπαγιόν με αυτό της μυζήθρας, να γίνει μία απαλή μους και αφήνουμε για μερικές ώρες στο ψυγείο.<br /><br />Όταν τα σύκα μας έχουν μουλιάσει και μαλακώσει καλά, τα σουρώνουμε, κόβουμε οριζοντίως ένα "καπάκι" και με ένα κουταλάκι τα ανοίγουμε καλύτερα, βγάζοντας και λίγη από την ψίχα τους. Τα γεμίζουμε με τη μους Ionian Epos χρησιμοποιώντας ένα κορνέ ζαχαροπλαστικής.<br />Η μους είναι αρκετή και τα σύκα μικρά, οπότε θα περισσέψει. Κανένα πρόβλημα όμως δε μας δημιουργεί αυτό!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5eqZO0R9K98/Tw6mJ_kealI/AAAAAAAACJw/EVuqNo9T36k/s1600/Ionian_Epos_mousse.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 278px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5eqZO0R9K98/Tw6mJ_kealI/AAAAAAAACJw/EVuqNo9T36k/s320/Ionian_Epos_mousse.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696673269283711570" /></a></div><br /><br />Το νούμπουλο είναι αλλαντικό που φτιάχνεται στην Κέρκυρα από χοιρινό φιλέτο, μαριναρισμένο σε κόκκινο κρασί και καπνισμένο. Αν σας αρέσουν τα πικάντικα και οι έντονες γεύσεις θα το λατρέψετε! <br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ISQgAwzV6eI/Tw6mw9QcJMI/AAAAAAAACJ8/9NulqtYdQGk/s1600/noumpoulo_Kerkyras.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 178px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ISQgAwzV6eI/Tw6mw9QcJMI/AAAAAAAACJ8/9NulqtYdQGk/s320/noumpoulo_Kerkyras.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696673938677703874" /></a></div><br />ΟΚ, ξέρω ότι λέτε "και που να το βρούμε εδώ εμείς το νούμπουλο ρε συ Dark Chef?". Σ' αυτή την περίπτωση, αν φυσικά κρίνετε ότι ταιριάζει, θα μπορούσε να πάει σαν συνοδευτικό μαζί με τα σύκα νομίζω λεπτοκομμένο προσούτο ή και φετάκια από κάποιο τυρί. Κασέρι, κεφαλογραβιέρα, ένα κίτρινο καπνιστό, διαλέξτε κάποιο που να σας αρέσει!<br /><br />Ψήνουμε ελαφρώς τα φετάκια του αλλαντικού ή αν είναι τυρί, το αφήνουμε να έλθει σε θερμοκρασία δωματίου και ακουμπάμε πάνω στο κάθε φετάκι από ένα ωραίο, γεμιστό σύκο!<br />Ταιριάζουν μαζί και μερικά καρυδάκια (είναι ΚΑΙ αυτά από την Κέρκυρα! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">Και φυσικά, πίνουμε άφθονη Ionian Epos!<br />Στην υγειά σας!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5XkQBbqbdik/Tw6nTMOxcfI/AAAAAAAACKI/qsmqHWfWeV4/s1600/syka_Ionian_Epos_noumpoulo.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5XkQBbqbdik/Tw6nTMOxcfI/AAAAAAAACKI/qsmqHWfWeV4/s320/syka_Ionian_Epos_noumpoulo.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696674526812795378" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-987720198906453480?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-70042478291758460582012-01-23T09:47:00.004+02:002012-01-27T10:33:02.711+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Oi1urFkdyFc/Tw1WwN7Cx-I/AAAAAAAACGY/cdjjJ49NHHI/s1600/mhla_La_Trappe.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 286px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Oi1urFkdyFc/Tw1WwN7Cx-I/AAAAAAAACGY/cdjjJ49NHHI/s320/mhla_La_Trappe.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696304490064562146" /></a></div><br />Από την προηγούμενη <a href="http://chefkang.blogspot.com/2012/01/3.html" target="_blank"><strong>"άγια" ανάρτηση</strong></a>, σας είχα υποσχεθεί ξεχωριστή μοναστηριακή συνταγούλα και ιδού! <br />Ψητά κόκκινα μήλα γεμιστά με κιμά, βερίκοκα ξερά, κουκουνάρι και μπαχαρικά, η γέμιση για τα οποία έχει μαγειρευτεί με την αρκετά αγαπημένη και ευτυχώς επίσης αρκετά προσιτή μοναστηριακή ολλανδική μπύρα, La Trappe Dubbel!<br /><div style="text-align: center;">Πως ξεκινάμε όμως:<br /><br />Θα χρειαστούμε:</div><br />- 300 με 400 γραμμάρια κιμά μοσχαρίσιο<br />- 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο<br />- λίγο κόλιανδρο σε κόκκους<br />- λίγο μπαχάρι σε κόκκους<br />- μερικά γαρίφαλλα ολόκληρα<br />- ένα φύλλο δάφνης<br />- πιπέρι<br />- 1 μπουκάλι μπύρα La Trappe Dubbel (330 ml)<br />- αλάτι<br />- 1 φακελάκι κουκουνάρι (2 με 3 κουταλιές της σούπας περίπου)<br />- 1/3 φλιτζανιού τσαγιού ψιλοκομμένα ξερά βερίκοκα<br />- 1/3 φλιτζανιού τσαγιού ψιλό πληγούρι (εγώ βρήκα ένα πολύ ψιλό βιολογικό -αν δε θέλετε/δε βρείτε/δε σας αρέσει, μπορείτε να βάλετε λίγο ρύζι απλώς για να τραβήξει κάπως τα υγρά)<br />- 6 μεγάλα κόκκινα μήλα<br /><br />Σε λίγο ελαιόλαδο, σωτάρουμε το κρεμμύδι και προσθέτουμε τον κιμά, ανακατεύοντας καλά με μια ξύλινη κουτάλα, ώστε να αλλάξει χρώμα και να ξεσβολιάσει. Προσθέτουμε τον κόλιανδρο, το μπαχάρι, τα γαρίφαλλα, τη δάφνη, λίγο μαύρο πιπέρι, φέρνουμε τα υλικά μια - δυο βόλτες στην κατσαρόλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σβήνουμε με τη μπύρα. Τότε, προσθέτουμε και το αλάτι.<br /><br />Είναι πολύ σημαντικό να έχετε χύτρα ή μια κατσαρόλα που να κλείνει καλά, έτσι ώστε να σιγομαγειρευτεί ο κιμάς μέσα στη μπύρα και να μη χρειαστεί να προσθέσουμε καθόλου νερό. Έπειτα από 40 με 45 λεπτά, άνοιξα τη δική μου χύτρα και πρόσθεσα το κουκουνάρι, τα βερίκοκα και το πληγούρι. Με ξεσκέπαστη την κατσαρόλα τώρα, μόλις ο κιμάς έχει "πιεί" τα υγρά του, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε την κατσαρόλα κατά μέρος.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-DQo3EY25Uy0/Tw1m9E19M_I/AAAAAAAACGk/u83NhL4rfaA/s1600/mhla_adeia.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-DQo3EY25Uy0/Tw1m9E19M_I/AAAAAAAACGk/u83NhL4rfaA/s320/mhla_adeia.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696322303151649778" /></a></div><br />Όπως βλέπετε, τα μήλα θα τα πλύνουμε πολύ καλά και χωρίς να τα καθαρίσουμε από τη φλούδα τους, θα τους κόψουμε ένα "καπάκι" από την κάτω βάση τους (σαν να ήταν ντομάτες και να κάναμε γεμιστά) και με μαχαιράκι και κουταλάκι κάνοντας σταθερές, προσεκτικές κινήσεις, θα τα αδειάσουμε από την ψίχα τους, θα πασπαλίσουμε το άδειο εσωτερικό τους με λίγο μοσχοκάρυδο και θα τα γεμίσουμε με το μίγμα του κιμά!<br /><br />Στην επιφάνεια του κάθε γεμιστού μήλου, πασπαλίζουμε ξανά με λίγο μοσχοκάρυδο και σκορπάμε κομματάκια βούτυρο.<br />Επάνω σε βουτυρωμένο ταψί ή αλουμινόχαρτο, τοποθετούμε τα μήλα και ψήνουμε σε φούρνο προθερμασμένο στους 180 βαθμούς για 20 - 30 λεπτά (ανάλογα και με το φούρνο), μέχρι τα μήλα να μαλακώσουν.<br /><br />Έτοιμα! Αρωματικό, νόστιμο φαγητό που θα σας ικανοποιήσει αρκετά αν σας αρέσουν τα φαγητά που γλυκίζουν και λίγο ή αν μαγειρεύετε συχνά κρεατικά με φρούτα.<br />Μαζί τους, ταιριάζει ένα αρωματικό, ελαφρύ φρουτώδες ημίγλυκο κόκκινο ή ροζέ κρασί ή -φυσικά!- κι άλλη μπύρα La Trappe Dubbel!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-kqMJmphuBpM/Tw1nWlF4zaI/AAAAAAAACGw/T3M8nORGEAk/s1600/beer_apples.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 251px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-kqMJmphuBpM/Tw1nWlF4zaI/AAAAAAAACGw/T3M8nORGEAk/s320/beer_apples.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696322741305134498" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-7004247829175846058?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-233606744271944202012-01-15T15:01:00.001+02:002012-01-15T15:02:44.809+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-n3gagQ6Ldis/TYTNCm8wIkI/AAAAAAAABT0/8T57ZO_J2DY/s1600/Blessed_Beers.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 157px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-n3gagQ6Ldis/TYTNCm8wIkI/AAAAAAAABT0/8T57ZO_J2DY/s320/Blessed_Beers.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585814882545050178" /></a></div><br />Το τρίτο και (τελευταίο;) αφιέρωμα - υπερπαραγωγή για το αγαπημένο ποτό στη σκοτεινή μου κουζίνα. Ποιο; Μα φυσικά τη μπύρα!<br />(δείτε <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a> το πρώτο μέρος κι <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/01/2.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a> το δεύτερο)<br /><br />Η τριλογία λοιπόν καταλήγει και ολοκληρώνεται στα ιερά και ένδοξα -ποτισμένα με μπύρα- χώματα του Βελγίου…!<br />(ε, χμμ… και σε ένα ιερό κομμάτι ολλανδικού εδάφους για να είμαι κι ακριβής).<br />Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να αγιάσει κανείς πίνοντας μοναστηριακές μπύρες, αλλά είναι πολύ πιθανό να αισθανθεί μια επιθυμία να ευχαριστήσει το Θεό ύστερα από την κατανάλωσή τους!<br /><br />Επίσημα αναγνωρισμένες ως μοναστηριακές, δηλαδή αυτές που έχουν το δικαίωμα να φέρουν στην ετικέτα τους το παρακάτω τραππιστικό σήμα, είναι μόνο εφτά μπύρες σε όλο τον κόσμο, οι οποίες παράγονται και σε 7 διαφορετικά μοναστήρια.<div style="text-align: center;"><a><img src="http://4.bp.blogspot.com/-Qn7nFINrj0c/TtM4p_WPWdI/AAAAAAAAB_M/L596pwTY9qY/s1600/trappist_logo.jpg" /></a></div>Τα έξι από τα εφτά αυτά μοναστήρια βρίσκονται στο Βέλγιο και το έβδομο στην Ολλανδία.<br /><br />Χμμ, εδώ πρέπει να προσθέσω σύμφωνα με την ελληνική διαδικτυακή Μέκκα της μπυρο-λατρείας, πως τα 7 μοναστήρια ίσως να γίνουν κι 8! (<a href="http://beeramatismoi.blogspot.com/2010/10/trappist-news-westvleteren-8.html" target="_blank"><strong>Άρθρο 1</strong></a> και <a href="http://beeramatismoi.blogspot.com/2011/06/mont-des-cats.html" target="_blank"><strong>άρθρο 2</strong></a>).<br /><br />Ας πάρουμε όμως τις "άγιες μπύρες" των 7 μοναστηριών αναλυτικά, ως προς τη σειρά που είναι περισσότερο εύκολο να βρεθούν (στη χώρα μας):<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>La Trappe</strong></font></div><br />Η Ολλανδία εκτός από την παγκόσμια γνωστή κι εμπορική Heineken, παράγει κι άλλες μπύρες πολύ υψηλότερης ποιοτικής αξίας, όπως π.χ. της Hertog Jan όπου <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/04/hertog-jan-tripel.html" target="_blank"><strong>μία</strong></a> έχω αναφέρει παλιότερα, αλλά τραππιστική είναι μόνο η La Trappe, από το μοναστήρι Koningshoeven.<br />Πιθανότατα έχετε δει ακόμα και στο κοντινότερο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σας κάποια La Trappe Dubbel, την Quadrupel ή και την Tripel.<br />Παρακάτω είναι πέντε ετικέτες της La Trappe κι επιπλέον υπάρχουν οι La Trappe Blond, La Trappe Isid' οr και κάποιες Oak Aged Trappist Ales, αλλά αυτές δεν έπεσαν ακόμα στα σκοτεινά μου χέρια!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-p5mf_mJFUug/TdDMCkRgrkI/AAAAAAAABgM/nuBzVL6lApo/s1600/La_Trappe_Dubbel.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 193px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-p5mf_mJFUug/TdDMCkRgrkI/AAAAAAAABgM/nuBzVL6lApo/s320/La_Trappe_Dubbel.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607205880545193538" /></a></div><br />Η La Trappe Dubbel είναι όπως φανερώνει και το όνομά της, μια τραππιστική μπύρα τύπου Dubbel με 7% περιεκτικότητα σε αλκοόλ, μπεζ - ξανθό ελάχιστο αφρό που φεύγει γρήγορα και χρώμα σκούρο ξανθό που στο φως φαίνεται περισσότερο μελί - πορτοκαλί.<br />Στη μύτη, στην αρχή διακρίνεται αρκετά έντονα η βύνη, υπάρχουν αρώματα γλυκά, όπως άρωμα ζάχαρης και αποξηραμένων φρούτων (ξανθή σταφίδα και αποξηραμένο βερίκοκο). Το άρωμα αναπτύσσεται και γλυκαίνει όσο περνάει η ώρα, στην αρχή είναι κάπως πιο "αιχμηρό".<br /><br />Το σώμα της είναι αρκετά ελαφρύ και το ανθρακικό της σχετικά υψηλό.<br />Η γεύση είναι γλυκιά, με τη βύνη (malts) κι εδώ σε πρώτο πλάνο, θυμίζει και κάτι από ζαχαρωμένα ή αποξηραμένα φρούτα (αποξηραμένο βερίκοκο).<br />Η γεύση γενικά μου άρεσε, δεν είναι μονοδιάστατη, έχει κι ένα πικάντικο "τσίμπημα" –ίσως σ' αυτό να παίζει ρόλο και ο κόλιανδρος που περιέχεται στα συστατικά της. Το τελείωμα είναι ξηρό και διαρκεί αρκετή ώρα.<br />Δεν ξέρω γιατί, αλλά καθώς την έπινα χαλαρώνοντας στη βεράντα του σπιτιού μου, μου δημιουργήθηκε η αίσθηση πως ταιριάζει στο φθινόπωρο.<br />Επίσης θα ήταν ταιριαστή σαν συνοδεία σε κάποια πιάτα, αλλά και για μαγειρική χρήση.<br />Ξεχωριστή μοναστηριακή συνταγούλα προσεχώς! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-w3qChiqPI5A/TdAI8vYpEyI/AAAAAAAABf0/TIjoAHGvDU4/s1600/La%2B_Trappe_Tripel.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-w3qChiqPI5A/TdAI8vYpEyI/AAAAAAAABf0/TIjoAHGvDU4/s320/La%2B_Trappe_Tripel.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606991375681262370" /></a></div><br />Αυτή είναι η Tripel με 8% ABV (alcohol by volume), λευκό - ζαχαρί αφρό μικρής διάρκειας όπως και στην Dubbel και πιο διαυγές κιτρινο-πορτοκαλί, ανοιχτό κεχριμπαρί χρώμα.<br />Στην αρχή χτυπάει τη μύτη η μαγιά και είναι πολύ έντονη μια αίσθηση οινοπνεύματος. Στο πέρας του χρόνου, το άρωμα θυμίζει μήλο και ζάχαρη συγχρόνως, κάτι σαν από μαλλί της γριάς! Δεν υπάρχει όμως ιδιαίτερη ένταση και πολυπλοκότητα.<br />Το σώμα είναι ελαφρύ, το ανθρακικό είναι μέτριο προς αρκετό, το οποίο όμως εξασθενίζει όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει. Η γεύση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διακριτικά γλυκιά, σίγουρα λιγότερο γλυκιά από την Dubbel και με συγχρόνως κάπως περισσότερο ξινή, παρά ξηρή αίσθηση. Είναι ευκολόπιοτη γενικά, η επίγευση είναι όμως πολύ σύντομη και κάπως ανεπαίσθητη.<br /><br />Γενικότερα, θα έλεγα πως αρωματικά και γευστικά της λείπει η ένταση κι ο χαρακτήρας, δεν υπάρχει κάτι να σου μείνει και νομίζω πως υπάρχουν καλύτερες Tripel εκεί έξω.<br />Προτιμώ την Dubbel, η οποία κερδίζει πόντους και στο άρωμα και στη γευστική ένταση αλλά και επίγευση.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-MLKzAvl5wVc/TdAJlCLfdiI/AAAAAAAABf8/aeFUEkVSBj4/s1600/La_Trappe_Quadrupel.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-MLKzAvl5wVc/TdAJlCLfdiI/AAAAAAAABf8/aeFUEkVSBj4/s320/La_Trappe_Quadrupel.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606992067921147426" /></a></div><br />Η πιο δυνατή La Trappe Quadrupel με 10% ABV έχει ένα πολύ όμορφο σκούρο πορτοκαλί, κοκκινοκαφέ – κεχριμπαρί χρώμα που γίνεται ρουμπινί στο φως και αφρό κρεμ - μπεζ πιο συνεκτικό από τις παραπάνω La Trappe.<br />Το άρωμά της είναι πολύ γλυκό και φίνο. Σε προϊδεάζει ότι κάτι δυνατό θα ακολουθήσει, χωρίς την έντονη και τουλάχιστον κάπως ενοχλητική για μένα "οινοπνευματίλα" της Tripel. Είναι πλούσιο μα πιο εξευγενισμένο, πιο φινετσάτο και στυλάτο. Κάτι από μπανάνα, βανίλια και μαύρα φρούτα (κυρίως μαύρη σταφίδα) μπορώ να πω πως διέκρινα.<br /><br />Η γεύση τώρα, είναι σίγουρα γλυκιά. Ανθρακικό αρκετό (νομίζω είναι χαρακτηριστικό των ετικετών της La Trappe) και σώμα πιο πλούσιο από τις παραπάνω δύο, με το αλκοόλ να δίνει περισσότερο εδώ το παρόν απ' ότι στη μύτη και να ζεσταίνει τη γλώσσα και τον ουρανίσκο -μου θύμισε εκείνες τις παλιές, γυαλιστερές, μεγάλες καραμέλες κανέλας που έκαιγαν λίγο μα ευχάριστα το λαιμό!<br />Νιώθεις κάτι από μπανάνα και στη γεύση, κάτι από ζαχαρωμένο μήλο ίσως και στην επίγευση φανερώνεται και μια σχετικά μικρή ξηρότητα.<br />Μάλλον η καλύτερη από τις τρεις, λόγω αρώματος κυρίως. Θα ταίριαζε με κάποιο γλυκό, και με σοκολάτα ίσως.<br />Ιδανική για να "μυήσει" κάποιον που θέλει να μάθει περισσότερα για αυτό το είδος.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-GZrIGZJVMM4/TrZPyjeEA3I/AAAAAAAAB58/j_TFyfkdG8s/s1600/La_Trappe_Bockbier.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-GZrIGZJVMM4/TrZPyjeEA3I/AAAAAAAAB58/j_TFyfkdG8s/s320/La_Trappe_Bockbier.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671808510653105010" /></a></div><br />Η La Trappe Bockbier είναι μια trappist bock με 7% ABV. Η εμφάνισή της πολύ όμορφη. Αφρός με χρώμα μπεζ - ανοιχτό καφέ, πλούσιος, συνεκτικός που υποχωρώντας αφήνει ένα ικανοποιητικό στρώμα πάχους 2 - 3 χιλιοστών.<br />Το χρώμα της βαθύ σκούρο καφέ, με κάποιες βυσσινί νότες στο φως.<br />Άρωμα από malts και καραμέλα κατά βάση. Αργότερα, διακρίνονται και κάποια αρώματα καφέ και σοκολάτας και καπνιστή υποψία. Επίσης όμως, ειδικά όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, γλυκό άρωμα μαύρης ζάχαρης.<br /><br />Μέτριο το σώμα της και νομίζω έχει και το λιγότερο ανθρακικό από τις άλλες τρεις παραπάνω La Trappe (Dubbel, Tripel και Quadrupel).<br />Στο στόμα, ξαφνιάζει η αρχική εντύπωση που δημιουργείται στον ουρανίσκο, αυτή μιας πολύ "στρογγυλής" και μεταξένιας αίσθησης. Η γεύση θυμίζει καραμέλα και μαύρα φρούτα (μαύρη σταφίδα), δεν είναι ιδιαίτερα "καπνιστή". Γλυκιά αρχικά, με τη γλύκα του αλκοόλ εμφανή, ειδικά όσο ζεσταίνεται.<br />Με το που καταπίνεις όμως, τη θέση παίρνει η πικράδα. Γενικά, είναι γλυκόπικρη.<br />Επίγευση όχι πολύ μεγάλη σε διάρκεια, με μια πολύ μικρή ξηρότητα λυκίσκου, υπάρχει και η γλυκιά αίσθηση του αλκοόλ και η προηγούμενη πικράδα.<br />Όχι κορυφαία, αλλά αρκετά καλή, αξιοπρεπής επιλογή με ιδιαίτερο χαρακτήρα που την κάνει να ξεφεύγει και λίγο από τα τυπικά μοναστηριακά χαρακτηριστικά.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-rwYs7YbxF3c/TrbzFQ_yISI/AAAAAAAAB6U/vouEjxtxGWI/s1600/La_Trappe_Witte_Trappist.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rwYs7YbxF3c/TrbzFQ_yISI/AAAAAAAAB6U/vouEjxtxGWI/s320/La_Trappe_Witte_Trappist.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671988052507107618" /></a></div><br />Και η La Trappe Witte Trappist, με μόλις 5,5% ABV είναι όπως γράφει και στη συσκευασία η μόνη λευκή (white beer) τραππιστική μπύρα του κόσμου, αφιλτράριστη που υφίσταται δεύτερη ζύμωση στο μπουκάλι.<br />Η εμφάνισή της πανέμορφη: Αφρός πλούσιος και κατάλευκος, σαν φρέσκο χιόνι στο ποτήρι, χρώμα διαυγές λαμπερό χρυσοκίτρινο και βλέπουμε πλήθος από μικροσκοπικές φυσαλίδες να ανεβαίνουν συνεχώς προς τη χιονισμένη κορυφή, η οποία θα γίνει πιο λεπτή σε πάχος στην πορεία, θα παραμείνει όμως μέχρι το τέλος.<br /><br />Άρωμα: Αρκετά έντονο αυτό της βελγικής μαγιάς, ελαφρά αρώματα λεμονιού και μπανάνας, μια πολύ μικρή αίσθηση καραμέλας βουτύρου ίσως (?) και όσο περνάει η ώρα το άρωμα γίνεται πιο ομαλό και "γλυκαίνει" περισσότερο, εξασθενίζει όμως παράλληλα.<br /><br />Η πιο χαμηλή μπύρα σε αλκοολικούς βαθμούς από την τραππιστική οικογένεια της La Trappe, αναμενόμενο ήταν να έχει και το πιο ελαφρύ σώμα από όλες τις υπόλοιπες. Πάρα πολύ ευκολόπιοτη, αρκετά αισθητή η παρουσία του ανθρακικού, η γεύση θα έλεγα πως είναι γλυκόξινη, λεμονίζουσα και σε δεύτερο επίπεδο φανερώνονται μπαχαρικά όπως κόλιανδρος (χαρακτηριστικό της La Trappe).<br />Θα έλεγα πως είναι σαν συνδυασμός βέλγικης Tripel / Golden Ale με wit bier (π.χ. Hoegaarden) -και αυτός ο συνδυασμός δε μου φαίνεται κακός!<br /><br />Η επίγευση είναι ελαφρώς ξηρή και λεμονίζουσα επίσης, ευδιάκριτος είναι και ο λυκίσκος.<br />Γενικά, πρόκειται για μια αρκετά ικανοποιητική μπύρα την οποία θα μπορούσα να πίνω και κάθε μέρα τους καλοκαιρινούς μήνες. Νομίζω πως θα μπορούσε να συνδυαστεί με κοτόπουλο λεμονάτο και ελαφρά λευκά ψητά κρέατα και γενικά ταιριάζει μια χαρά με ελαφρά γεύματα!<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Chimay</strong></font></div><br />Άλλη μια μοναστηριακή μπύρα πολύ γνωστή και στο ελληνικό κοινό (αφού στα περισσότερα σούπερ μάρκετ θα έχετε δει τις παρακάτω μπύρες, δηλ. κίτρινη, κόκκινη και μπλε), που παράγεται από τους μοναχούς του "Τάγματος της Σιωπής" στο μοναστήρι του Scourmont, το οποίο βρίσκεται κοντά στο ομώνυμο χωριό Chimay στο Βέλγιο.<br />Εκτός από τις παρακάτω τρεις, υπάρχει και η Chimay Dorée με 4.8% ABV αλλά προορίζεται μόνο για κατανάλωση μέσα στο μοναστήρι και δεν κυκλοφορεί ευρέως στο εμπόριο.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-kQYIdld3pqQ/Tr6ZRCZgJSI/AAAAAAAAB6g/b73nnp7gxIg/s1600/Chimay_white.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 263px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-kQYIdld3pqQ/Tr6ZRCZgJSI/AAAAAAAAB6g/b73nnp7gxIg/s320/Chimay_white.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674141098514064674" /></a></div><br />Η Chimay Blanche (white) ή Chimay Tripel, έχει 8% ABV και χρώμα διαυγές πολύ ανοιχτό πορτοκαλί που στο φως παίρνει θαμπή χρυσοκίτρινη απόχρωση. <br />Ο αφρός της ημίλευκος, πολύ - πολύ πλούσιος και συνεκτικός, διατηρείται έτσι για πολλή ώρα και αφήνει ίχνη στα τοιχώματα του ποτηριού καλύπτοντας τη μπύρα με ένα πιο λεπτό μα πυκνό στρώμα μέχρι το τέλος. Από τις μπύρες με την καλύτερη διατήρηση αφρού!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-hYwkhcipGxE/Ttu9gFvGiVI/AAAAAAAACAs/yVnbq0iQu9I/s1600/Chimay_White_thick_head.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-hYwkhcipGxE/Ttu9gFvGiVI/AAAAAAAACAs/yVnbq0iQu9I/s320/Chimay_White_thick_head.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682343713851214162" /></a></div><br />Άρωμα: Μαγιά (αυτή η χαρακτηριστική μυρωδιά της βελγικής μαγιάς αρκετά έντονη), μπαχαρικά (κόλιανδρος βασικά) και από φρούτα μου έρχεται λίγο από πράσινο μήλο και λεμόνι, ίσως και κάτι από σύκο (?).<br />Γενικά ελαφρύ άρωμα χωρίς μεγάλη ένταση.<br /><br />Το σώμα της είναι ελαφρύ, το ανθρακικό μέτριο, πίνεται πολύ ευχάριστα και κατεβαίνει πολύ εύκολα (αυτό το 8% ABV που είναι;) <br />Γλυκιά και ελάχιστα ξινή στη γλώσσα, πράσινο μήλο και λεμόνι κι εδώ (λίγο όμως) και προς το τέλος μια σχετική αίσθηση ξηρότητας λόγω του λυκίσκου, όχι όμως δυσάρεστη, κατά τη γνώμη μου φαίνεται τόσο όσο πρέπει.<br />Σχεδόν γλυκιά η επίγευση, αρκετά εξευγενισμένη η αίσθηση, θα έλεγα πως διέκρινα και μια νότα βανίλιας.<br /><br />Από τις πολύ πολύ καλές Tripel! Χωρίς αυτή τη δυσάρεστη "οινοπνευματίλα" της La Trappe Tripel ή της Westmalle Tripel (βλ. παρακάτω) -εδώ δεν τη διέκρινα καθόλου!<br />"Λεπτή", ισορροπημένη, προσεγμένη σε όλα!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-YPFGy_VfjEA/Tsk4NIy6M3I/AAAAAAAAB7E/OTEdmKaeloo/s1600/Chimay_Red.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-YPFGy_VfjEA/Tsk4NIy6M3I/AAAAAAAAB7E/OTEdmKaeloo/s320/Chimay_Red.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5677130603627688818" /></a></div><br />Η κόκκινη Chimay Rouge (Chimay Red) ή Chimay Première, είναι μια Dubbel με 7% ABV, θολό σκούρο κοκκινωπό χρώμα, αφρό λευκό και αρκετό στην αρχή που εξαφανίζεται όμως γρήγορα, χωρίς να αφήνει σχεδόν καθόλου ίχνη.<br />Άρωμα μικρής έντασης, malt στοιχεία, ζάχαρη, κόκκινα φρούτα όπως κεράσια - μούρα και κόκκινο σταφύλι. Νομίζω πως διέκρινα και υποψία κανέλας.<br /><br />Αρκετό ανθρακικό, ελαφρύ σώμα, γλυκιά κατά βάση η γεύση με τα κόκκινα φρούτα (κεράσια - μούρα) αισθητά κι εδώ. Υπάρχει και μια "οινική" αίσθηση, μικρότερης έντασης βέβαια από αυτήν της μεγαλύτερης αδελφής της, Chimay Bleue.<br />Υπάρχουν και κάποια τσιμπήματα πικράδας τα οποία γίνοται πιο αισθητά στην επίγευση μαζί με τη βοτανική αίσθηση και την ξηρότητα του λυκίσκου, ισορροπημένα πάντα, χωρίς να κάνουν το συνολικό αποτέλεσμα δυσάρεστο.<br />Γενικά δεν πρόκειται για μία κορυφαία, αλλά σίγουρα για μία αναμφισβήτητα καλή μπύρα.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-7PrFeNMwAUA/TdAJ_7o8x0I/AAAAAAAABgE/P5g5ityqS64/s1600/chimay_blue.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7PrFeNMwAUA/TdAJ_7o8x0I/AAAAAAAABgE/P5g5ityqS64/s320/chimay_blue.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606992530022123330" /></a></div><br />Η Chimay Bleue ή Chimay Grand Reserve, είναι μία Belgian Strong Dark Ale και η καλύτερη από τις τρεις. Με 9% ABV, χρώμα θολό, ανοιχτό καστανό με χάλκινες ανταύγειες στο φως και μπεζ – κρεμ αφρό που διατηρείται λίγο.<br />Άρωμα γλυκό, μαύρα φρούτα (σταφίδα, δαμάσκηνο), καστανή ζάχαρη, υποψία καραμέλας και κάποιου μπαχαρικού όπως κανέλα (μου θυμίζει και λίγο την γεμιστή σοκολάτα γάλακτος Παυλίδη κεράσι!).<br />Γίνεται και κάπως λουλουδένιο καθώς περνάει η ώρα, διακριτικό, χωρίς την "οινοπνευματίλα" να σε χτυπάει, όχι μεγάλης έντασης άρωμα, αλλά σίγουρα φινετσάτο.<br />Γεύση: Πόσο ευχάριστα διαπερνά τον ουρανίσκο κάθε γουλιά με τα παραπάνω αρωματικά στοιχεία παρόντα και στη γεύση! Γλυκιά, λουλουδάτη, φρουτώδης και απαλή καθώς πίνεται. Στα μαύρα φρούτα έχω την αίσθηση ότι έρχονται να προστεθούν και κόκκινα, όπως κεράσι και φράουλα. Δίνει επίσης στο στόμα και μια αίσθηση γλυκού - ημίγλυκου κόκκινου κρασιού.<br />Το 9% σε αλκοόλ εκεί προς το τελείωμα, έρχεται να σε "γαργαλήσει". Εκεί είναι που φαίνονται και τα malt χαρακτηριστικά και η ελάχιστη ξηρότητα στην επίγευση σου θυμίζουν πως έχεις να κάνεις με ένα πολύ όμορφο ποτό από ζύθο!<br /><br />Γενικότερα, παραμένει σταθερά προσιτή και εμπορική, μα αξιόλογη επιλογή! Είναι αρκετά ισορροπημένη και γευστικά και αρωματικά, αρμονική, γι' αυτό και την προτιμώ από την La Trappe Quadrupel η οποία κατά τη γνώμη μου υπερέχει αρωματικά αλλά είναι κατώτερη γευστικά και έχει λιγότερη αρμονία.<br />Food match? Από τα πιο αγαπημένα μου σοκολατάκια, αυτά τα "μεθυσμένα κερασάκια" επικαλυμένα με bitter σοκολάτα, κυριολεκτικά απογειώθηκαν μαζί της! Αλλά και μόνη της, είναι μια πολύ καλή συντροφιά για φθινοπωρινά και χειμωνιάτικα φωτεινά απογεύματα!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Orval</strong></font></div><br />Αυτή δεν είναι τόσο προσιτή όσο οι παραπάνω, αλλά σε μεγάλα σούπερ μάρκετ πιστεύω πως υπάρχει. Εγώ την τελευταία φορά, τη βρήκα στο Carrefour.<br />Η Orval παράγεται στο μοναστήρι Notre Dame d' Orval στο Βέλγιο και εκτός από αυτήν που κυκλοφορεί στην αγορά, υπάρχει και η Petite Orval (3.5% ABV), η οποία όμως προορίζεται μόνο για τους μοναχούς και τους επισκέπτες της μονής ή τους γείτονες!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-J26_AYQL1OI/TqrrCgCv9eI/AAAAAAAAB5A/xeK9NLoFxkg/s1600/Orval.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-J26_AYQL1OI/TqrrCgCv9eI/AAAAAAAAB5A/xeK9NLoFxkg/s320/Orval.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668601509192922594" /></a></div><br />Η Orval είναι Belgian Ale ή Belgian Pale Ale -για να την κατατάξουμε και σε έναν τύπο- και αρκετά ελαφριά με τα 6,2% ABV που περιέχει. Στην εμφάνιση κλέβει την παράσταση λόγω του πολύ πυκνού όπως φαίνεται αφρού της και του λαμπερού πορτοκαλόξανθου χρώματός της.<br />Μύτη: Όμορφο άρωμα, λεπτό, λουλουδένιο, κυρίως διακρίνεται ο λυκίσκος. Το άρωμα όμως μου θύμισε και κάτι από μπύρα weiss, υπάρχουν φρούτα όπως λεμόνι, πορτοκάλι, μπανάνα, μπαχαρικά όπως κόλιανδρος, υποψία καραμέλας. Φρουτώδες, ευχάριστο, ελαφρύ hoppy άρωμα.<br />Ωστόσο, με το πέρας του χρόνου, ύστερα από κανένα εικοσάλεπτο αφού η μπύρα ζεστάθηκε περισσότερο, το άρωμα μου έβγαλε και κάτι το ελαιώδες. Μια αίσθηση λαδιού ή πιο σωστά ελιάς, παρόμοια με αυτή που διακρίνεται σε μερικές δυνατές stout/porter.<br /><br />Το σώμα της είναι ελαφρύ, το ανθρακικό μέτριο, στη γεύση κυριαρχούν γλυκόπικρα εσπεριδοειδή όπως κουμ κουάτ και κίτρο. Κατά βάση θα χαρακτήριζα τη γεύση γλυκόξινη, τείνοντας περισσότερο προς το γλυκό. Αρκετά ξεδιψαστική και ευχάριστη καθώς πίνεται.<br /><br />Επίγευση: Εδώ γίνεται η ανατροπή σε σχέση με τις υπόλοιπες μοναστηριακές. Η επίγευση είναι πολύ ξηρή και το τελείωμα αφήνει μια στυφή και σχετικά πικρή αίσθηση στον ουρανίσκο. Εδώ είναι και η φάση όπου ο λυκίσκος φαίνεται και περισσότερο.<br />Αυτό είναι και το γεγονός που δεν την κάνει αρεστή σε κάποιους, αλλά εμένα δε μπορώ να πω ότι με ενόχλησε ιδιαίτερα. Ίσα – ίσα που είναι μια χαρά για το καλοκαίρι μαζί με τυριά ή θαλασσινά, μια πράσινη σαλάτα με ξηρούς καρπούς και/ή φρούτα με κάποιο γλυκόξινο dressing ή και -γιατί όχι;- με μεσογειακά λαδερά πιάτα με λαχανικά, όπως μελιτζάνες και πιπεριές.<br />Ο hoppy χαρακτήρας της που μου θύμισε επίσης και μπύρα ΙΡΑ (χωρίς να έχω και μεγάλη πείρα με το συγκεκριμένο είδος μπύρας δυστυχώς) νομίζω πως την κάνει ιδανική για τα παραπάνω πιάτα.<br />Εν κατακλείδι, μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά και θα συνεχίσω να την πίνω ευχάριστα και στο μέλλον.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Westmalle</strong></font></div><br />Η Westmalle παράγεται στο μοναστήρι Abdij Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart van Jezus (επίσημη ονομασία!) που βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή Westmalle του Βελγίου.<br />Εκτός από την Dubbel και την Tripel υπάρχει κι η πιο ελαφριά Westmalle Extra, αλλά κλασικά αυτή είναι για τους καλόγερους. :)<br />Οι Westmalle Dubbel και Tripel εδώ υπάρχουν και δεν υπάρχουν στα σούπερ μάρκετ. Εγώ τις βρήκα σε γνωστό σούπερ μάρκετ / delicatessen των Β.Π. (ε, μην κάνουμε και διαφήμιση :Ρ)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-4_E1D460kKM/Toc7gdv1LJI/AAAAAAAAByM/L4KKUPo56QQ/s1600/Westmalle_Dubbel.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4_E1D460kKM/Toc7gdv1LJI/AAAAAAAAByM/L4KKUPo56QQ/s320/Westmalle_Dubbel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5658556885741415570" /></a></div><br />Η Westmalle Dubbel έχει 7% ABV, χρώμα θολό καστανό και αφρό μπεζ με τόνους πολύ ανοιχτού καφέ που διαλύεται γρήγορα αφήνοντας ένα λεπτό στρώμα.<br />Το άρωμά της είναι ελαφρύ, χωρίς μεγάλη ένταση, μαύρα φρούτα (μαύρη σταφίδα, δαμάσκηνο αλλά και καραμελωμένο μήλο, υποψία μπανάνας), γλυκά μπαχαρικά, ζάχαρη.<br />Το σώμα της ελαφρύ, γεύση ημίγλυκη, φρουτώδης, πολύ ευκολόπιοτη, αρκετό ανθρακικό και ξινό τελείωμα, κάτι που την κάνει να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες μέχρι τώρα.<br /><br />Γενικά, υπερέχει αρωματικά παρά γευστικά.<br />Θα έλεγα ότι έχει τα τυπικά βελγικά "dubbel" χαρακτηριστικά και δεν είναι κακή επιλογή, αν και δεν έχει κάτι που ξεχωρίζει. Η Dubbel της La Trappe ήταν καλύτερη για μένα, με μεγαλύτερη αρωματική ένταση και μεγαλύτερης διάρκειας επίγευση, όπως και στο ίδιο στυλ η κόκκινη Chimay είναι προτιμότερη πιστεύω.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jDtVEqOCakc/TrbyEKM0oXI/AAAAAAAAB6I/4onHEOlcUgE/s1600/Westmalle_Tripel.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 229px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jDtVEqOCakc/TrbyEKM0oXI/AAAAAAAAB6I/4onHEOlcUgE/s320/Westmalle_Tripel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671986933991252338" /></a></div><br />Η Tripel τώρα έχει 9,5% ABV και θαμπό χρυσοκίτρινο χρώμα επικαλυμμένο από έναν πλούσιο λευκό αφρό που πέφτει σιγά - σιγά, αφήνει ένα λεπτό στρώμα στο τέλος και στεφανώνει δαντελωτά τα τοιχώματα του ποτηριού.<br />Το άρωμα δεν έχει μεγάλη ένταση. Βγάζει μια κάπως όξινη μεταλλική αίσθηση με το που αφαιρείς το καπάκι, στο ποτήρι όμως όταν πέσει κι ο αφρός είναι ευχάριστο κι ελαφρύ: Λεμόνι, κίτρο, αχλάδι, μπανάνα και αρκετά αισθητό επίσης στη μύτη και το αλκοόλ. Επίσης έχει κάτι το γλυκό και φρέσκο το άρωμά της, σαν λευκό, ημίγλυκο κρασί. Όλα αυτά όμως, όπως είπα σε μικρή ένταση.<br />Σώμα ελαφρύ, ανθρακικό αρκετό και ικανοποιητικό. Γεύση κατά τη γνώμη μου λίγο κατώτερη του αρώματος, συνυπολογίζοντας και την επίγευση στη γενικότερη εντύπωση.<br />Κατά βάση είναι ημίγλυκη, θυμίζει κι εδώ λευκό κρασί κάπως, κατεβαίνει αρκετά ευχάριστα αλλά αυτό που με δυσαρέστησε σχετικά, ήταν η επίγευση.<br /><br />Ήταν στυφή και πικρή στο τελείωμα και το αλκοόλ φαινόταν όχι όμως δημιουργώντας μια ευχάριστη ζεστασιά όπως σε άλλες δυνατές Βελγίδες, αλλά με έναν τρόπο κάπως ενοχλητικό για μένα τουλάχιστον -μου θύμισε περίπου φτηνή βότκα.<br />Βασικά, αυτό ήταν που της αφαίρεσε και αρκετούς πόντους. Δεν ξέρω, μάλλον με τη Westmalle δεν το 'χω. Περίμενα κι απ' τις δύο (Dubbel και Tripel) καλύτερα πράγματα σύμφωνα με τις καλές κριτικές που έχω διαβάσει μα και λόγω του μοναστηριακού χαρακτήρα.<br />Θεωρώ πως η Tripel της Chimay είναι αρκετά ανώτερη, τουλάχιστον από τις μοναστηριακές.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Rochefort</strong></font></div><br />Τη Rochefort την 8άρα τη δοκίμασα πρώτη φορά στη ζωή μου στο Βέλγιο και μπορώ να πω πως η δοκιμή της χαράχτηκε στο υποσυνείδητό μου και έπαιξε βασικό ρόλο στη διαμόρφωση των θερμών μπυρο-συναισθημάτων που τρέφω... :)<br />Στην περιοχή του Βελγίου που ονομάζεται Rochefort, μέσα στο Abbey of Notre Dame de Saint Remy παρασκευάζονται τρεις τραππιστικές μπύρες, οι Rochefort 6 (7,5% ABV), Rochefort 8 (9.2% ABV) και Rochefort 10.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-sYLKeGtAagE/Tpsmgz0JBjI/AAAAAAAABzM/eI1pP2qsQGo/s1600/Rochefort_10.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 228px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-sYLKeGtAagE/Tpsmgz0JBjI/AAAAAAAABzM/eI1pP2qsQGo/s320/Rochefort_10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5664163301455103538" /></a></div><br />Το παραπάνω μπουκαλάκι είναι η Rochefort 10, μια Quadrupel με 11,3% ABV που τη βρήκα στα αθηναϊκά Β.Π., εκεί που βρήκα και τις Westmalle. :)<br />Το χρώμα της πολύ σκούρο θολό καστανό και τα κομματάκια της μαγιάς είναι ευδιάκριτα και διάσπαρτα μέσα στο ποτήρι. Ο μπεζ αφρός της είναι ελάχιστος και εξαφανίζεται γρήγορα αφήνοντας ένα λεπτό στρώμα στην επιφάνεια και μετά ελάχιστα ίχνη.<br /><br />Τώρα, το άρωμα είναι αυτό ενός φίνου κρασιού, διακρίνω επίσης ώριμα μαύρα κεράσια, δαμάσκηνα, μαύρα σταφύλια, γενικά φουλ στο φρούτο!<br />Ακόμα, ζάχαρη, καραμέλα, υποψία κανέλας και αναδύεται επίσης και η "ζεστασιά" του αλκοόλ. Ελαφρύ, μα πολυδιάστατο άρωμα, ευωδιάζει με το που βγάζεις το καπάκι, πριν καν τη ρίξεις στο ποτήρι! Θυμίζει αρωματικά Chimay Blue και <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/08/gulden-draak.html" target="_blank"><strong>Gulden Draak</strong></a>.<br /><br />Ισορροπημένο μα ταυτόχρονα γεμάτο και στρογγυλό το υπέροχο σώμα της. Μέτριο το ανθρακικό. Η γεύση της θυμίζει και πάλι κρασί. Γλυκιά από την αρχή μέχρι το τέλος. Από φρούτα, είναι κι εδώ αρκετά αισθητό το κεράσι και η υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ η οποία ζεσταίνει χωρίς να ενοχλεί -είναι απίστευτο πόσο ευκολόπιοτη είναι- δίνει τη γευστική εντύπωση χουρμάδων ή δαμάσκηνων βουτηγμένων σε ρούμι. <br />Κάπως στο τελείωμα μου ήρθε και μια μικρή αίσθηση σοκολάτας και καφέ. Γενικά, πολύ ευχάριστη γλυκιά και βαθιά επίγευση.<br /><br />Δε θέλησα να τη συνοδεύσω με κάτι φαγώσιμο, γλυκό ή αλμυρό γιατί νομίζω πως θα έπρεπε να ήταν ό,τι πιο φίνο και εκλεκτό! Ιδανική για κάποια γιορτή, φαντάζομαι ένα βράδυ Χριστουγέννων πίνοντάς τη μπροστά στο τζάκι ενώ έξω κάνει κρύο!<br />Πρόκειται για μια εξαιρετική μπύρα, την οποία έχουμε την τύχη να βρίσκουμε κι εδώ χωρίς ιδιαίτερα μεγάλο κόπο. Πουθενά δε διάβασα κριτική με βαθμό πιο μικρό του Α κι είχαν όλοι τους δίκιο!<br />Πραγματικά, είναι μια μπύρα που σε ενθουσιάζει, υγρό βελούδο στο ποτήρι σου! Σβήνεις τα φώτα, ανάβεις κεριά, βουλιάζεις στην πολυθρόνα σου, κλείνεις τα μάτια και την αφήνεις να σε ταξιδέψει…<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Achel</strong></font></div><br />Την Achel δεν την έχω δει ποτέ σε σούπερ μάρκετ, ούτε καν μεγάλο ή "πιο καλό". Είναι αρκετά πιθανό όμως να βρεθεί σε κάποια κάβα που να έχει και κάποιες ετικέτες μπύρας παραπάνω από τις συνηθισμένες, ειδικά αν μιλάμε για Βέλγιο.<br />Σε μια τέτοια στην Αθήνα με λίγο ψάξιμο, τη βρήκα κι εγώ!<br />Η Achel brewery, στη μονή του Saint Benedict στην Hamont-Achel του Βελγίου παράγει συνολικά 6 ετικέτες (Achel Extra Blonde, Achel Trappist Extra, Trappist Achel 5° Blonde, Trappist Achel 5° Brune, Trappist Achel 8° Blonde, Trappist Achel 8° Brune), αλλά οι Achel Blonde 8° και Achel Brune 8°, είναι μάλλον αυτές που κυκλοφορούν περισσότερο στην αγορά.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-p8pviekaVUU/TtJuDhT2-6I/AAAAAAAAB-0/fl3Ka6eK0es/s1600/Achel_Brune.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-p8pviekaVUU/TtJuDhT2-6I/AAAAAAAAB-0/fl3Ka6eK0es/s320/Achel_Brune.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679723086827944866" /></a></div><br />Η Achel Brune είναι μπύρα τύπου Dubbel και έχει 8% ABV, θολό καστανο-βυσσινί χρώμα και μπεζ, πλούσιο στην αρχή αφρό που πέφτει σταδιακά αφήνοντας ένα λεπτό στρώμα μέχρι το τέλος και ίχνη στα τοιχώματα του ποτηριού.<br /><br />Το άρωμα αρχικά έχει κάτι από ξίδι. Δεν είναι όμως δυσάρεστο, θυμίζει κόκκινο σταφύλι, λίγο φράουλα, γενικά είναι ελαφρύ και αρκετά φρουτώδες. Όταν ζεσταθεί περισσότερο γίνεται πιο γλυκό, βγαίνει ζάχαρη και κάτι από σύκο.<br />Το σώμα της είναι ελαφρύ, η ενθράκωση υψηλή, η γεύση είναι κι αυτή αρκετά φρουτώδης, φέρνει στο νου κόκκινο σταφύλι, ρόδι, φράουλα, φρέσκο μούστο. <br />Το αλκοόλ της είναι πολύ καλά κρυμμένο, πάρα πολύ ευκολόπιοτη και ξεδιψαστική!<br />Ελάχιστα πιο ξινή και με επίσης πολύ ήπια ξηρότητα η επίγευση.<br />Δεν πρόκειται για κορυφαία ή εξαιρετική επιλογή, αλλά είναι μια αρκετά καλή κι ευχάριστη μπύρα την οποία σίγουρα θα θελήσω να ξαναπιώ!<br />Θυμίζει αρκετά ένα νέο, φρέσκο κόκκινο κρασί το οποίο λόγω του "νεαρού" της ηλικίας του δεν έχει ακόμα αποκτήσει ένταση και χαρακτήρα, αλλά ωστόσο πίνεται πολύ ευχάριστα!<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=3><strong>Westvleteren</strong></font></div><br />Εγώ δοκίμασα τη Westvleteren 12 (10,2 vol.% ABV), αλλά υπάρχουν επίσης η Westvleteren Blond (5,8 vol.% ABV) και η Westvleteren 8 (8 vol.% ABV).<br />Η μακράν πιο δυσεύρετη μοναστηριακή μπύρα, αυτή που έχει ψηφιστεί σαν η καλύτερη -ή 2η καλύτερη- του κόσμου (η 12άρα) και η οποία έχει δημιουργήσει ένα θρύλο γύρω από το όνομά της. <br />Για να τη βρείτε, πρέπει να πάρετε τηλέφωνο τους καλόγερους στη μονή του St. Sixtus του Βελγίου, να περιμένετε αν είστε τυχεροί να το σηκώσουν, να κλείσετε ραντεβού μαζί τους για να τους επισκεφτείτε εκεί και να αποκτήσετε έτσι το πολυπόθητο μπουκαλάκι (δε σας κάνω <a href="http://www.sintsixtus.be/eng/brouwerij.htm" target="_blank">καθόλου πλάκα</a>!).<br />Εγώ μην κοιτάτε, έχω τα κοννέ μου. :) Από νεαρούς δόκιμους που κάνουν ακόμα θελήματα στο μοναστήρι, μέχρι σεβάσμιους άγιους γέροντες! :-Ρ<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-blhyBL3lras/Ttu7KRlm5-I/AAAAAAAACAU/xZsJ6RvOrcs/s1600/Westvleterens.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 292px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-blhyBL3lras/Ttu7KRlm5-I/AAAAAAAACAU/xZsJ6RvOrcs/s320/Westvleterens.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682341140052240354" /></a></div><br />Ύστερα από τη συνεργασία των μοναχών της συγκεκριμένης μονής και του Άγιου Βασίλη, τα παραπάνω μπουκαλάκια έφτασαν ως εκ θαύματος στη σκοτεινή μου κουζίνα! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-_4LgQ24_coQ/Ttu52uVQWcI/AAAAAAAACAI/zoU-2VDGbik/s1600/Westvleteren.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_4LgQ24_coQ/Ttu52uVQWcI/AAAAAAAACAI/zoU-2VDGbik/s320/Westvleteren.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682339704659270082" /></a></div><br />Για να δούμε λοιπόν... Επιτέλους δοκιμάζω Westvleteren και μάλιστα στο ποτήρι της!!!<br />Το χρώμα της Westvleteren 12 (είναι τύπου Quadrupel) σκούρο καστανό με βυσσινί τόνους κι ο αφρός ελάχιστος μπεζ που γρήγορα εξαφανίζεται.<br />Το άρωμά της πολύ ιδιαίτερο. Πάρα πολύ οινικό, βασικά το πιο οινικό από όλες τις μοναστηριακές (ίσως να έπαιξε ρόλο το ότι η δικιά μου ήταν και παλαιωμένη! :). <br />Μαύρη σταφίδα, κουκούτσια σταφυλιών, ξύλο βαρελιού, δαμάσκηνο, υποψία βανίλιας. Με το πέρας του χρόνου, το άρωμα γλυκαίνει και γίνεται πιο ζαχαρένιο και βανιλάτο.<br /><br />Ακόμα πιο ιδιαίτερη καθώς πίνεται. Ομολογώ ότι δε μου θυμίζει καμία από τις παραπάνω. Μοιάζει να συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά όλων των σκουρόχρωμων μοναστηριακών, χωρίς να μπορώ ωστόσο να τη συγκρίνω με καμία. Πολύπλοκη, πολυδιάστατη, έχει λίγο απ' όλα, γλυκιά κατά βάση με πολύ μικρά ξινά και ακόμα πιο ελάχιστα πικρά τσιμπήματα που εμφανίζονται μόνο και μόνο για να κάνουν τη γλώσσα και τον ουρανίσκο να τα χάσουν!<br />Πολύ δυνατό οινικό προφίλ και στο στόμα, αλλά τόσο φίνα και ισορροπημένη σε όλα! Αρμονική σε άρωμα, γεύση και επίγευση, άριστα δεμένη! <br /><br />Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να κερδίσει τον τίτλο "Η καλύτερη μπύρα του κόσμου". Αυτό θα μπορούσα να το πω αν είχα όντως δοκιμάσει όλες τις μπύρες του κόσμου! :)<br />Ωστόσο, μπορεί πέρα από κάθε αμφιβολία να χαρακτηριστεί εξαιρετική!<br />Τι σας έλεγα παραπάνω; Ότι έχει οινικό χαρακτήρα; Ξεχάστε το. Δε θυμάμαι να έχω πιει ένα τόσο καλό κρασί τώρα τελευταία… :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-JprlIAr1S7g/Ttu8INyBqlI/AAAAAAAACAg/BDpc9IsyGaQ/s1600/empty_trappist_beer_glass.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JprlIAr1S7g/Ttu8INyBqlI/AAAAAAAACAg/BDpc9IsyGaQ/s320/empty_trappist_beer_glass.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682342204182473298" /></a></div><br />Και εδώ, μέσα σε μια απόλυτα κατανυκτική ατμόσφαιρα το ζυθο-προσκύνημα έλαβε τέλος...<br />Ελπίζοντας πως δε θα χαρακτηριστώ βλάσφημη, νομίζω πως αν στο γάμο της Κανά και αργότερα στο Μυστικό Δείπνο υπήρχαν κάποιες από τις παραπάνω επιλογές, ο Ιησούς θα είχε ευλογήσει τη μπύρα και όχι το κρασί... :)<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-23360674427194420?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-60977285631464606742012-01-11T20:50:00.004+02:002012-01-11T20:54:58.948+02:00<br>Οι αγαπητές <a href="http://thatseat.blogspot.com" target="_blank">Pela Sofi</a>, <a href="http://cookandfeed.blogspot.com" target="_blank">Mia Maria</a> και <a href="http://pepiskitchen.blogspot.com" target="_blank">Peps</a>, με κάλεσαν στο παιχνίδι με τίτλο "My top 10". Τις ευχαριστώ κι ανταποκρίνομαι! <br />Παρακάτω ακολουθούν λοιπόν 10 ερωτήσεις και οι σκοτεινές μου απαντήσεις!<br /><br /><div style="text-align: center;">1. Το αγαπημένο μου βιβλίο:</div> <br />Μία ερώτηση δύσκολη την οποία όμως μπορώ να απαντήσω εύκολα, αφού έχω κάνει και <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/12/blog-post_19.html" target="_blank"><strong>ξεχωριστή ανάρτηση</strong></a> γι’ αυτό! Δεν είναι άλλο από το "Ο άνθρωπος ζάρι".<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">2. Η αγαπημένη μου πόλη:</div> <br />Δεν έχω επισκεφτεί πάρα πολλές, ούτε γνωρίζω τόσο καλά όσες επισκέφτηκα για να επιλέξω μία. Θα πω την Αθήνα, την πόλη που ζω 12 χρόνια τώρα, μια πόλη που τα έχει όλα, στην οποία τα έζησα (σχεδόν) όλα…<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TO2GLClSXAI/AAAAAAAAAtY/VxehMxlDFrM/s1600/skoteinh_Athina.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TO2GLClSXAI/AAAAAAAAAtY/VxehMxlDFrM/s320/skoteinh_Athina.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543234240592894978" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZiVuv2BPyaA/Tw3Ijhxfz0I/AAAAAAAACG8/jHXmPVIx0gA/s1600/athens.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZiVuv2BPyaA/Tw3Ijhxfz0I/AAAAAAAACG8/jHXmPVIx0gA/s320/athens.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696429616380497730" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">3. Το αγαπημένο μου γλυκό:</div> <br />Μα είναι ερώτηση αυτή? Ασφαλώς ΟΛΑ! Ωστόσο έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα παγωτά και ειδικά στα σορμπέ – γρανίτες. Οι 11 αναρτήσεις της κατηγορίας αυτής εξάλλου, το μαρτυρούν!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-WvFXIoCBfo4/TbgVLk2S9fI/AAAAAAAABcM/iyOx9iih1Ew/s1600/kriek_lambic_sorbet_close.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 272px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-WvFXIoCBfo4/TbgVLk2S9fI/AAAAAAAABcM/iyOx9iih1Ew/s320/kriek_lambic_sorbet_close.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600249425249367538" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">4. Το αγαπημένο μου άρωμα:</div> <br />Βρήκατε τώρα άνθρωπο. Τα αρώματα, τα καλλυντικά, κ.λπ. κι όλα αυτά τα "γυναικεία" άλλες τις συγκινούν, εμένα με αφήνουν παγερά αδιάφορη!<br />Ωστόσο αν μιλάμε για μυρωδιές γενικά, από τα της κουζίνας τρελαίνομαι για το άρωμα του καφέ, της κανέλας, της μαστίχας, του λεμονιού και της βανίλιας.<br />Από τα εκτός κουζίνας, μου αρέσει πολύ να μυρίζω και το φρέσκο χρώμα που βάφουμε τοίχους, καθώς και οινόπνευμα και βενζίνη! (ευτυχώς για μένα δεν το κάνω συχνά! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">5. Το αγαπημένο μου τραγούδι:</div> <br />Κι αυτό είναι εύκολο. Για κοιτάξτε το Audio Clip που έχω βάλει στα Links στο προφίλ μου! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">6. Ο αγαπημένος μου προορισμός:</div> <br />Κέρκυρα. Το μέρος στο οποίο γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε είναι το μέρος απ' όπου όταν είμαστε μικροί θέλουμε να φύγουμε και όταν είμαστε πιο μεγάλοι, κάθε τόσο επιστρέφουμε σ' αυτό… (νομίζω κάπου το έχω διαβάσει αυτό)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-VIvKhQFxkgU/TYx4MN3wETI/AAAAAAAABUM/hOjzUocg3Pc/s1600/Frourio_Corfu.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VIvKhQFxkgU/TYx4MN3wETI/AAAAAAAABUM/hOjzUocg3Pc/s320/Frourio_Corfu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587973388937204018" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">7. Η αγαπημένη μου εκπομπή:</div> <br />Κι αυτή η ερώτηση δύσκολη, ή μάλλον ασαφής. Εκπομπή τηλεοπτική που να προβάλλεται τώρα? All time? Πιάνονται και οι σειρές?<br />Τέσπα, έχω κάνει και πάλι <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/12/blog-post.html" target="_blank"><strong>ανάρτηση</strong></a> στη σκοτεινή μου κουζίνα για μια πολύ αγαπημένη μου ξένη σειρά, η οποία λεγόταν American Gothic.<br />Τώρα από τις πιο νέες σειρές, έβλεπα με μεγάλο ενδιαφέρον την περασμένη σεζόν το <a href="http://www.youtube.com/watch?v=J7JYw5kQg_Y" target="_blank"><strong>Game of Thrones</strong></a> (το είχα κατεβάσει στο pc), τηλεοπτικά το "<a href="http://www.youtube.com/watch?v=dn4FVrC8KOk" target="_blank"><strong>Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος</strong></a>" ήταν ανέλπιστα καλό για τα δεδομένα της ελληνικής τηλεόρασης έτσι όπως έχει καταντήσει και last but not least, από τις μαγειρικές εκπομπές, δε γίνεται να ξεχάσω κάτι μεσημέρια στην ΕΡΤ-1 όπου παρακολουθώντας το Oliver's Twist, η ταχύτητα, το κέφι, η ζωντάνια και φυσικά οι απλούστατες και νόστιμες συνταγές έκαναν τον συμπαθέστατο και τόοοσο γλυκούλη σεφ <a href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TS3gcDM6svI/AAAAAAAAA9M/XJf8lwDwv8g/s1600/Jamie_Oliver.jpg" target="_blank"><strong>Jamie Oliver</strong></a>, να κερδίσει μια σημαντική θέση στη μαύρη μαγειρική καρδιά μου! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">8. Το αγαπημένο μου φαγητό:</div> <br />Πάααρα πολλά! Σίγουρα όχι κάποιο πιάτο με κρέας, καθώς δεν είμαι ιδιαίτερα φίλη. Αν πρέπει να διαλέξω μόνο ένα όμως, αυτό είναι το καλοκαιρινό μπριάμ της μαμάς! Κάπως άσχημο σε εμφάνιση, αλλά πεντανόστιμο σε γεύση και φουλ στα αρώματα! (με μπόλικη ρίγανη και φρέσκο βασιλικό παρακαλώ!)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ats1NY6FOos/Tw3OhxosewI/AAAAAAAACHU/cIUaIFNAT6k/s1600/mpriam.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ats1NY6FOos/Tw3OhxosewI/AAAAAAAACHU/cIUaIFNAT6k/s320/mpriam.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696436183348574978" /></a></div><br />Τα γεμιστά της μαμάς είναι μία ακόμα σταθερή αξία!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aEkFu7ruyXM/Tw3OIrK5s5I/AAAAAAAACHI/YlbJvAOn2nk/s1600/gemista.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aEkFu7ruyXM/Tw3OIrK5s5I/AAAAAAAACHI/YlbJvAOn2nk/s320/gemista.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696435752116269970" /></a></div><br />Και τα παρακάτω φαγητά είναι από τα πολύ αγαπημένα μου επίσης και το πιο σημαντικό: Μεγαλώνουν τα καλύτερα παιδιά!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MzJfbOYUPHQ/Tw3PYmO-PnI/AAAAAAAACHg/YflRvFC1mR8/s1600/ntomatoryzo.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-MzJfbOYUPHQ/Tw3PYmO-PnI/AAAAAAAACHg/YflRvFC1mR8/s320/ntomatoryzo.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696437125180702322" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jQoCUlG-I8M/Tw3QBo9y1lI/AAAAAAAACH4/KYM96gkPec8/s1600/xorta.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-jQoCUlG-I8M/Tw3QBo9y1lI/AAAAAAAACH4/KYM96gkPec8/s320/xorta.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696437830288594514" /></a><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-VpBxOgzBWC0/Tw3QT1kwYJI/AAAAAAAACIE/xxTqZjSl6lk/s1600/kolokythakia_vlita.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VpBxOgzBWC0/Tw3QT1kwYJI/AAAAAAAACIE/xxTqZjSl6lk/s320/kolokythakia_vlita.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696438142910881938" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-s8lfhixsNsE/Tw3Qy6LyH7I/AAAAAAAACIQ/cQsuW2dUsgQ/s1600/ntomatosalata.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-s8lfhixsNsE/Tw3Qy6LyH7I/AAAAAAAACIQ/cQsuW2dUsgQ/s320/ntomatosalata.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696438676724260786" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-enFo8e6VOUw/Tw3RGOlQKTI/AAAAAAAACIc/ealW0DnP0ew/s1600/prasinh_salata.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-enFo8e6VOUw/Tw3RGOlQKTI/AAAAAAAACIc/ealW0DnP0ew/s320/prasinh_salata.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696439008617310514" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Κι ένα σνακ!<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tS4UcocRmSQ/Tw3SETnlrTI/AAAAAAAACIo/sR9wjZhnRC4/s1600/ntomata_roka_krasi.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tS4UcocRmSQ/Tw3SETnlrTI/AAAAAAAACIo/sR9wjZhnRC4/s320/ntomata_roka_krasi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696440075121175858" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">9. Η αγαπημένη μου ανάρτηση:</div> <br />Και πάλι πάρα μα πάρα πολλές! Τις έφτιαξα όλες με σκοτεινή αγάπη και φροντίδα, δε μπορώ να διαλέξω μόνο μία. Επόμενη ερώτηση!<br /><br /><div style="text-align: center;">10. Το αγαπημένο μου blog:</div> <br />Ε, μα δεν μπορώ να πω μόνο ένα και να κακοκαρδίσω τους υπόλοιπους! Λυπάμαι, αλλά… Δεν γνωρίζω, δεν απαντώ! :))<br /><br /><br />Επίσης, τώρα πρέπει να καλέσω κι άλλα blogs να παίξουν αλλά δεν έχω ιδέα ποιοι το έχουν ήδη παίξει, ποιοι έχουν λάβει πρόσκληση από άλλους για να το παίξουν σύντομα, οπότε αφήνω μια ανοιχτή πρόσκληση για όποιον βρίσκει ωραία την ιδέα και θέλει να κάνει παρόμοια ανάρτηση και στο δικό του blog!<br /><br />Σας χαιρετώ προς το παρόν και σε μερικές μέρες ακολουθεί τιτάνιο αφιέρωμα στη σκοτεινή μου κουζίνα, το οποίο ετοίμαζα εδώ και πολύ καιρό!<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-6097728563146460674?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-73749363999544605682012-01-08T19:15:00.004+02:002012-01-08T19:28:30.943+02:00<br>Ήρθε λοιπόν και το 2012… Καλή χρονιά σας είπα; <br />Οι απολογισμοί συνηθίζονται εκεί γύρω στην πρωτοχρονιά. Όπως συνηθίζονται και οι σκέψεις/σχέδια για το -κοντινό ή μακρινό- μέλλον.<br />Τι καταφέραμε μέχρι τώρα. Που φτάσαμε. Που πάμε. Σε συλλογικό μα και σε προσωπικό επίπεδο. <br /><br /><object height="350" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v-a1QHuMC39w=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-a1QHuMC39w&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Ο καθένας κάνει αυτό το μοιραίο ταξίδι μέσα στην έρημο, σταματάει, προχωράει μέσα από το δικό του μονοπάτι με στόχο να βρει την ευτυχία -έτσι όπως αυτός την έχει ορίσει.<br /><br /><font size=4><font face="Monotype Corsiva">Και το πραγματικό, ουσιαστικό πρόβλημα δεν είναι ότι δε μπορείς να βρεις την ευτυχία, αλλά ότι δε μπορείς να σταματήσεις την ανάγκη σου γι' αυτή...</font></font><br /><br />Αλλά δε θα αμπελοφιλοσοφήσω περισσότερο.<br />Ας πάμε σε κάτι λιγότερο σύνθετο. Στη μαγειρική/ζαχαροπλαστική, τα πράγματα είναι πιο απλά. <br />Άσπρο ή μαύρο. Βανίλια ή σοκολάτα. Όποια κι αν είναι η απόφαση, οι συνέπειες είναι γνωστές και νόστιμες!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-qjSXkGqufwc/TrByO8X0iZI/AAAAAAAAB5Y/Mjq3kfk2Ny4/s1600/good_evil_cake.JPG" target="_blank"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670157531909228946" src="http://2.bp.blogspot.com/-qjSXkGqufwc/TrByO8X0iZI/AAAAAAAAB5Y/Mjq3kfk2Ny4/s320/good_evil_cake.JPG" style="cursor: hand; cursor: pointer; height: 240px; width: 320px;" /></a></div><br />Για αυτούς που ακολουθούν το μονοπάτι της σοκολάτας, το κέικ στα αριστερά (λέγεται και κέικ του διαβόλου! :), υπάρχει <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/10/blog-post_17.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a>.<br />Αντί για άχνη ζάχαρη, στην επιφάνεια έβαλα γλάσο μαύρης σοκολάτας για να γίνει όσο πιο "διαβολικό" γινόταν! :)<br /><br />Εγώ πάντως είπα να ξεκινήσω τη νέα μαγειρική χρονιά από το δρόμο της βανίλιας, οπότε να και το σχετικό κέικ στα δεξιά (το οποίο παρεμπιπτόντως, λέγεται και κέικ των αγγέλων! :) <br />Ίσως έτσι γίνω και πιο καλό κορίτσι. Δηλαδή θα κοιμάμαι νωρίς, θα κόψω τις μπύρες και θα φοράω ροζ αντί για μαύρα. Κι αν με πιστέψατε, τότε δε με ξέρετε καθόλου! :)))<br /><br />Σε εσάς ωστόσο, είτε είστε καλά είτε κακά παιδιά, το αγγελικό, αιθέριο αυτό κέικ, μαλακό και αφράτο σαν παραδεισένιο συννεφάκι <font size=1>(καλά, τι γράφω;)</font>, δε μπορεί παρά να αρέσει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zOPSgdRHrUE/TrB2WpXEd1I/AAAAAAAAB5k/BF1miBNyVL8/s1600/angel_cake.JPG" target="_blank"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670162062291269458" src="http://1.bp.blogspot.com/-zOPSgdRHrUE/TrB2WpXEd1I/AAAAAAAAB5k/BF1miBNyVL8/s320/angel_cake.JPG" style="cursor: hand; cursor: pointer; height: 240px; width: 320px;" /></a></div><br />Το παραπάνω κέικ όπως θα καταλάβατε λοιπόν, έπαιξε το ρόλο της βασιλόπιτας για φέτος! Ας δούμε πως φτιάχνεται:<br /><br /><div style="text-align: center;">Υλικά:</div><br />- 2/3 φλιτζανιού τσαγιού λιωμένο βούτυρο<br />- 1 1/2 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη<br />- βανίλια<br />- 3/4 φλιτζανιού τσαγιού μπύρα (<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Zj86rdS2Gq0/TfTyxs6MpnI/AAAAAAAABjk/sTsRJmRjOxU/s1600/Septem_Sunday%2527s_Honey_Golden_Ale.JPG" target="_blank"><strong>αυτή</strong></a> έβαλα)<br />- 2 και 3/4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι<br />- 1 φακελάκι baking powder<br />- 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι<br />- 6 ασπράδια αβγών χτυπημένα μαρέγγα<br /><br />Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και τη βανίλια (αντί για βανίλια, επίσης υπέροχα ταιριάζει το ξύσμα 2 λεμονιών ή λίγη μαστίχα σκόνη). <br />Ρίχνουμε στο μίγμα το αλεύρι ανακατεμένο με το baking powder αλληλοδιαδόχως με τη μπύρα (να μην είναι παγωμένη).<br />Τα ασπράδια τα χτυπάμε μαρέγγα μαζί με το αλάτι (να φουσκώσουν και καλύτερα).<br />Βάζουμε τη μαρέγγα στο μίγμα του κέικ τελευταία, ανακατεύοντας απαλά. <br />Ψήνουμε σε φούρνο με αέρα προθερμασμένο στους 180 βαθμούς.<br />Γίνεται εγγυημένα αφράτο και νόστιμο!<br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Ένα φωτεινό γλυκό όμως, ίσον κανένα! <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-K1aYQb_wLzs/TwmzwFGlOQI/AAAAAAAACF0/Aa-4hwzR65c/s1600/mpezedes_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-K1aYQb_wLzs/TwmzwFGlOQI/AAAAAAAACF0/Aa-4hwzR65c/s320/mpezedes_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695280842371578114" /></a></div><br />Γι' αυτό, το δεύτερο που σας έχω είναι μπεζέδες αγνοί και κατάλευκοι όπως το γνωστό περιστέρι - πνεύμα της τελευταίας γιορτής αυτής της περιόδου, της οποίας το φως τρύπωσε απ' ότι φαίνεται στη σκοτεινή μου κουζίνα! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-kNpxmMgDgqw/Twm1bbwCPdI/AAAAAAAACGA/gBO8szzMCvs/s1600/mpezedes.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 255px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kNpxmMgDgqw/Twm1bbwCPdI/AAAAAAAACGA/gBO8szzMCvs/s320/mpezedes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695282686697029074" /></a></div><br />Έχω φτιάξει και παλιότερα μπεζέδες, αλλά αυτή τη φορά ακολουθώντας από <a href="http://mikrikouzina.blogspot.com/2011/12/blog-post_21.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a> (εγώ βέβαια τους έκανα με βανίλια) τις συμβουλές της Κικής, η απόλυτη επιτυχία ήταν γεγονός!<br /><br />Το μυστικό είναι τελικά στο ψήσιμο! Εγώ τους "ξέχασα" για 5 (!) ώρες στους 90 βαθμούς, άλλη μια ώρα με κλειστό το φούρνο και μισή ώρα ακόμα με την πόρτα του φούρνου μισάνοιχτη. Αυτή η "έλλειψη μνήμης", εξασφάλισε την τραγανή και στεγνή υφή!<br /><br />Οι μπεζέδες είναι ευαίσθητο γλυκό. Επειδή μου βγήκαν πολλοί, παρατήρησα ότι καλά κλεισμένοι σε ταπεράκι & πλαστικά σακουλάκια μέσα στο ψυγείο, διατηρούνται χωρίς να γίνονται σαν "τσίχλες" τις επόμενες ημέρες!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LEd3l3m53wA/Twm12XsgLnI/AAAAAAAACGM/bbh5uK75ZV0/s1600/mpezedes_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 248px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-LEd3l3m53wA/Twm12XsgLnI/AAAAAAAACGM/bbh5uK75ZV0/s320/mpezedes_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695283149464940146" /></a></div><br /><br />Κι ενώ αυτό το post ξεκίνησε "κάπως", με προβληματισμούς και ερωτήματα που μάλλον θα μείνουν αναπάντητα, τελειώνει σίγουρα γλυκά!<br />Κι ίσως περισσότερη σημασία έχει πως τελειώνει κάτι και όχι πως αρχίζει...<br /><br />Προς το παρόν, εύχομαι καλή συνέχεια στην πορεία σας!<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-7374936399954460568?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-16033162047303336482011-12-24T16:25:00.003+02:002011-12-24T16:26:15.278+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-vCJYLL710Yw/TtFoWEBWUbI/AAAAAAAAB94/i5r7Ht2vHl8/s1600/Dark_Christmas_Tree.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-vCJYLL710Yw/TtFoWEBWUbI/AAAAAAAAB94/i5r7Ht2vHl8/s320/Dark_Christmas_Tree.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679435333336715698" /></a></div><br />Κανονικά, έπρεπε σήμερα να βάλω μια γιορτινή συνταγή λόγω της ημέρας, αλλά... όχι! Το σκοτεινό αυτό blog είναι στο κάτω - κάτω δικό μου και τώρα εγώ έχω τη διάθεση να φλυαρήσω λίγο παραπάνω (μόνο γραπτώς), οπότε ας μιλήσουμε λίγο για τα Χριστούγεννα.<br /><br />Αργίες, θρησκευτικές λειτουργίες, έθιμα, οικογενειακές συγκεντρώσεις, καλά ρούχα, ψώνια, δώρα, ξεκούραση, πολύ φαγητό, σπιτική θαλπωρή... κάτι από όλα αυτά, ίσως και όλα μαζί χαρακτηρίζουν μάλλον τα Χριστούγεννα. <br />Οποιαδήποτε καθιερωμένη γιορτή δεν παύει να είναι απλώς μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Η τελετή πάλι, είναι κάτι που κάνει μια μέρα, μια χρονική περίοδο έστω να ξεχωρίζει. <br />Μια φορά το χρόνο ακούς τα κάλαντα, στολίζεις δέντρο, τρως μελομακάρονα (κακώς!) και σε τελική ανάλυση, ό,τι κι αν είναι αυτό με το οποίο θα ασχοληθείς, η διαδικασία της <a href="http://1.bp.blogspot.com/-1v1REcrRjiI/TvREG_U_s2I/AAAAAAAACEs/bhTB5G8y2ZI/s1600/teleth.jpg" target="_blank"><strong>τελετής</strong></a> είναι αυτή που το κάνει γιορτινό, ή έστω ευχάριστα διαφορετικό.<br /><br />Δε χρειάζονται πολλά λεφτά ή κουραστικές προετοιμασίες για να βάλεις τον εαυτό σου σε γιορτινό feeling, μερικές φορές ένα χαμόγελο αρκεί... :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Uu0-jN1ZRxQ/TtFpOlzIwaI/AAAAAAAAB-E/qLuRN9ah-UA/s1600/gataki_stolidi.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Uu0-jN1ZRxQ/TtFpOlzIwaI/AAAAAAAAB-E/qLuRN9ah-UA/s320/gataki_stolidi.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679436304476586402" /></a></div><br /><br />Ένα χρήσιμο κι αγαπημένο αντικείμενο καθημερινής χρήσης σε συσκευασία δώρου...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-3KctFiRQPEc/TtFqMXeVCOI/AAAAAAAAB-Q/URVq5chwmrE/s1600/xristougenniatiko_anoixthri.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 273px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-3KctFiRQPEc/TtFqMXeVCOI/AAAAAAAAB-Q/URVq5chwmrE/s320/xristougenniatiko_anoixthri.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679437365783103714" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Όμορφες εικόνες και μυρωδιές του χειμώνα...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-uifAF1WuyzE/TtFrf-M73_I/AAAAAAAAB-c/x15M_WYZTuo/s1600/white_winter_flowers.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-uifAF1WuyzE/TtFrf-M73_I/AAAAAAAAB-c/x15M_WYZTuo/s320/white_winter_flowers.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679438802108276722" /></a></div><br /><br /><br />Και η δική μου μικρή τελετή, ξεκινάει με το άναμμα ενός κεριού και το άνοιγμα ενός ξεχωριστού μπουκαλιού που περίμενε φυλαγμένο την κατάλληλη στιγμή...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-WthiR0kuh9E/TtFr61xhRsI/AAAAAAAAB-o/1pTFJ0xAQvQ/s1600/Christmas_Samichlaus.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WthiR0kuh9E/TtFr61xhRsI/AAAAAAAAB-o/1pTFJ0xAQvQ/s320/Christmas_Samichlaus.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679439263702271682" /></a></div><br /><br /><br />Κι ένα τραγούδι για να νιώσετε καλύτερα το πνεύμα των γιορτών! ;)<br /><br /><object height="350" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iPd33ZIJGNA=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iPd33ZIJGNA&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br /><br /><br />Κι επειδή την Πρωτοχρονιά δε θα σας δω, να σας πω από τώρα τα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=NMNuV95bsKU" target="_blank"><strong>κάλαντα</strong></a>!<br />(εντάξει λίγο παλιά, αλλά ακόμα επίκαιρα! :)<br /><br /><br /><br />Βρείτε τα δικά σας νοήματα, άσχετα η μη με τα καθιερωμένα, και καλά να περάσετε ό,τι κι αν κάνετε! <a><img src="http://yoursmiles.org/tsmile/nygirl/t7407.gif"></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-y1taI_xK5rQ/TtKsy2pyPtI/AAAAAAAAB_A/HXP5th5GCeU/s1600/milfeig.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-y1taI_xK5rQ/TtKsy2pyPtI/AAAAAAAAB_A/HXP5th5GCeU/s320/milfeig.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679792069731827410" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-1603316204730333648?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-51304834606789866592011-12-20T14:05:00.006+02:002011-12-21T09:45:02.815+02:00<br>Τα μυστήρια από τη σκοτεινή κουζίνα, περιλαμβάνουν όπως είναι φυσικό και μυστήριες σοκολάτες!<br /><br />Με κίνδυνο το ζάχαρό μου να χτυπήσει κόκκινο, σας παρουσιάζω άλλη μια σοκολατο-τριάδα από την ίδια εταιρεία (βλ. <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/12/blog-post_17.html" target="_blank"><strong>προηγούμενο post</strong></a>). Ε, δε γινόταν να σταματήσω στις αρχικές τρεις και να αδικήσω άλλες εξίσου ξεχωριστές! <br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>1. Σοκολάτα γάλακτος γεμιστή με μάρτζιπαν <br />από φυστίκι Αιγίνης αρωματισμένο με σαφράν.</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-rF82KQ5yEa4/TVlzKNJvmwI/AAAAAAAABMk/IoJfUItqO3o/s1600/Zotter_safran_front.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-rF82KQ5yEa4/TVlzKNJvmwI/AAAAAAAABMk/IoJfUItqO3o/s320/Zotter_safran_front.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573612633014115074" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-YZz-8HrqGPQ/TVlzbSrMwQI/AAAAAAAABMs/E0L8OIeIk5Y/s1600/Zotter_safran_back.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-YZz-8HrqGPQ/TVlzbSrMwQI/AAAAAAAABMs/E0L8OIeIk5Y/s320/Zotter_safran_back.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573612926554390786" /></a></div><br />Εξαιρετική! Αισθητό αλλά ταυτόχρονα και λεπτό το σαφράν (κρόκος Κοζάνης) κυριαρχεί σε άρωμα και γεύση. Έχει μια θηλυκή κομψότητα αυτή η σοκολάτα!<br />Μαζί με την ελαφριά πάστα φυστικιού Αιγίνης, είναι ένα πολύ ταιριαστό ντουέτο που παίζει απαλή και γλυκιά μουσική στον ουρανίσκο...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Byyzq7COKTQ/TVl1_wVzRkI/AAAAAAAABM0/XDYltpJQ3HM/s1600/Zotter_safran_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Byyzq7COKTQ/TVl1_wVzRkI/AAAAAAAABM0/XDYltpJQ3HM/s320/Zotter_safran_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573615752016250434" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-b_ozRpPv_pc/TVl2XxpJS6I/AAAAAAAABM8/jZGgZHXuPVU/s1600/Zotter_safran_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-b_ozRpPv_pc/TVl2XxpJS6I/AAAAAAAABM8/jZGgZHXuPVU/s320/Zotter_safran_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573616164682681250" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ecgRSigWX1M/TVl2uadDU-I/AAAAAAAABNE/gAgfgKwgh3A/s1600/Zotter_safran_inside.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ecgRSigWX1M/TVl2uadDU-I/AAAAAAAABNE/gAgfgKwgh3A/s320/Zotter_safran_inside.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573616553594934242" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>2. Σοκολάτα γάλακτος γεμιστή με<br />κρέμα από ανανά και κάσιους</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-rY8M5VxpAiI/TV6ps_VJHuI/AAAAAAAABNU/-FL0LY_YYz8/s1600/Zotter_cashew_ananas_front.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 146px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rY8M5VxpAiI/TV6ps_VJHuI/AAAAAAAABNU/-FL0LY_YYz8/s320/Zotter_cashew_ananas_front.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575079979110702818" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Fh02rFZ0bxM/TV6p-SBHlqI/AAAAAAAABNc/-mBgGC2yv5M/s1600/Zotter_cashew_ananas_back.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 149px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Fh02rFZ0bxM/TV6p-SBHlqI/AAAAAAAABNc/-mBgGC2yv5M/s320/Zotter_cashew_ananas_back.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575080276184766114" /></a></div><br />Γάλακτος κι αυτή, αλλά με πιο ανεβασμένους βαθμούς, κάπως λιγότερη γλύκα από την προηγούμενη, ο συνδυασμός του αρκετά αρωματικού "εξωτικού" ανανά μαζί με την τραγανή αίσθηση που προσδίδουν τα τριμμένα κάσιους, κάνουν αυτή τη μπάρα σοκολάτας αρκετά funky θα έλεγα, θυμίζει καλοκαιρινές διακοπές και κάτι το ευχάριστο και παιχνιδιάρικο...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-71-Li6-h2Gg/TV6tkc3xioI/AAAAAAAABNk/ChRBRoW2Ez4/s1600/Zotter_cashew_ananas_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-71-Li6-h2Gg/TV6tkc3xioI/AAAAAAAABNk/ChRBRoW2Ez4/s320/Zotter_cashew_ananas_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575084230468274818" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Mh-svRtdEQc/TV6tv3C5eQI/AAAAAAAABNs/liFzfwJrjRM/s1600/Zotter_cashew_ananas_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 170px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Mh-svRtdEQc/TV6tv3C5eQI/AAAAAAAABNs/liFzfwJrjRM/s320/Zotter_cashew_ananas_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575084426472814850" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Q5aWb-eDGw0/TV6uAfamrWI/AAAAAAAABN0/Znn-8YZBdRA/s1600/Zotter_cashew_ananas_inside.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Q5aWb-eDGw0/TV6uAfamrWI/AAAAAAAABN0/Znn-8YZBdRA/s320/Zotter_cashew_ananas_inside.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575084712187571554" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>3. Σοκολάτα μαύρη με γέμιση κρέμας <br />βατόμουρου και φρούτων του δάσους.</strong></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-EEK5DYE_D2Y/TV-928CGX7I/AAAAAAAABOE/gy565hb-YZA/s1600/Zotter_fruit_fiesta_front.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 148px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EEK5DYE_D2Y/TV-928CGX7I/AAAAAAAABOE/gy565hb-YZA/s320/Zotter_fruit_fiesta_front.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575383615233482674" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-UuBCRA_zwKU/TV--J7l4sfI/AAAAAAAABOM/fHOMqPk3nKU/s1600/Zotter_fruit_fiesta_back.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 146px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-UuBCRA_zwKU/TV--J7l4sfI/AAAAAAAABOM/fHOMqPk3nKU/s320/Zotter_fruit_fiesta_back.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575383941532660210" /></a></div><br />Άλλη μια υπέροχη μετάφραση! Δεν πρόκειται για λευκή σοκολάτα όπως γράφει η ετικετούλα στο πίσω μέρος, αλλά για μαύρη όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία.<br />Το βατόμουρο και τα κόκκινα φρούτα του δάσους θα κατακλύσουν το στόμα αλλά και τη μύτη. Θυμίζει περίπου τούρτα black forest, η οποία κατά κάποιο τρόπο, ενσωματώθηκε σε μια μπάρα μαύρης σοκολάτας!<br />Η πιο περίεργη από τις τρεις, ακόμα και στην υφή της κρέμας της γέμισης φρούτων, η οποία μοιάζει σαν κάτι ανάμεσα σε ζελέ και τσιχλόφουσκα βατόμουρο!<br />Τρώγοντάς την, στιγμές από την παιδική μου ηλικία μου ήρθαν για κάποιο λόγο στο νου... :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4FrKdk84RB4/TWFyBuNlodI/AAAAAAAABOk/27C2e9Ho4hE/s1600/Zotter_fruit_fiesta_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 186px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4FrKdk84RB4/TWFyBuNlodI/AAAAAAAABOk/27C2e9Ho4hE/s320/Zotter_fruit_fiesta_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575863187571843538" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-BLpKxtyM5Zk/TWFyOn70RJI/AAAAAAAABOs/7gQRN2U1FBU/s1600/Zotter_fruit_fiesta_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-BLpKxtyM5Zk/TWFyOn70RJI/AAAAAAAABOs/7gQRN2U1FBU/s320/Zotter_fruit_fiesta_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575863409224991890" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-GbYosMpw7kQ/TWFzbKUy4YI/AAAAAAAABO0/A_NuaelohZY/s1600/Zotter_fruit_fiesta_inside.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-GbYosMpw7kQ/TWFzbKUy4YI/AAAAAAAABO0/A_NuaelohZY/s320/Zotter_fruit_fiesta_inside.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575864724126622082" /></a></div><br /><br />Είχα σκεφτεί να ανεβάσω ένα μόνο post για τις πρώτες -προηγούμενες- τρεις gourmet μυστήριες σοκολατοδημιουργίες, αλλά κάτι με έτρωγε... :)<br />Αν και είναι λίγο ακριβές, αν τις πετύχετε πουθενά, δοκιμάστε κάποια. Η καλή ποιότητα και γεύση, πιστεύω πως αποζημιώνουν!<br /><br />Εξάλλου, για να κλείσω και κάπως πιο φιλοσοφικά, η ουσιαστική απόλαυση σε όλους -σχεδόν- τους τομείς της ζωής μας και οπωσδήποτε στον τομέα γεύση, πιστεύω πως έχει να κάνει με την ποιότητα και την κατάλληλη στιγμή και όχι με την παρατεταμένη χρονική διάρκεια και την ποσότητα. <br /><br />Πάνω σ' αυτό, το παρακάτω απόσπασμα από τη Βάρδια του Νίκου Καββαδία μου άρεσε πάρα πολύ:<br /><em>"...Τον καλύτερο καφέ στη ζωή μου τον ήπια στη Μόκα. Το καλύτερο τσάι στο Colombo. Όταν ζήτησα τρίτο κύπελλο του Ινδού που σερβίριζε, θύμωσε. «Θέλεις λοιπόν να χάσεις ό,τι κέρδισες;» μου είπε..."</em><br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5130483460678986659?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-49239466883705802932011-12-17T12:00:00.006+02:002011-12-21T09:43:24.504+02:00<br>Αν υπάρχει ένα πρωί μιας ημέρας της εβδομάδας που ξυπνώντας αισθάνομαι ευχαρίστηση, αυτό είναι σίγουρα το πρωί του Σαββάτου.<br />Βγαίνοντας έξω από το σπίτι, συνειδητοποιώ πως ΔΕΝ χρειάζεται να πάω για δουλειά κι αυτή η πρόσκαιρη αίσθηση ελευθερίας αρκεί για να μου δώσει θάρρος και να με οδηγήσει -σχεδόν- οπουδήποτε.<br /><br />Είναι επίσης η πιο κατάλληλη ώρα για γαστρονομικές αναζητήσεις κι εξερευνήσεις. Μπορεί τέτοια ώρα τα διάφορα εμπορικά κέντρα με ρούχα, τσάντες, παπούτσια κ.τ.λ. να είναι γεμάτα από γυναίκες που ψωνίζουν -ή θα ήθελαν να ψωνίσουν- αλλά εγώ κάτι τέτοια τα βαριέμαι αφόρητα (Ναι! Είμαι τόσο παράξενη! :) και προτιμώ να ψάχνω και να επισκέπτομαι μικρά "κρυμμένα" ή όχι μαγαζάκια από αυτά που διαβάζω στα γαστρονομικά περιοδικά και στα οποία δε μπορώ να πάω άλλη ώρα και μέρα!<br /><br />Σε ένα τέτοιο λοιπόν, εντόπισα μερικές ξεχωριστές σοκολάτες, όπου αν κυνηγάτε όπως κι εγώ τις περίεργες ή ας πούμε "ψαγμένες" γεύσεις, θα τις βρείτε πολύ ενδιαφέρουσες!<br />Με βαριά καρδιά, επέλεξα αναγκαστικά (λόγω κόστους) από μία πληθώρα εντυπωσιακών συνδυασμών και γεύσεων, μόνο τις παρακάτω τρεις:<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>1. Μαύρη σοκολάτα με κρασί πόρτο, σέλερυ και τρούφα.</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TPDe-PjEmPI/AAAAAAAAAto/orbTcjM5Lgc/s1600/Zotter%2Bfront.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 155px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TPDe-PjEmPI/AAAAAAAAAto/orbTcjM5Lgc/s320/Zotter%2Bfront.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544176302199970034" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TPDfVLkzPmI/AAAAAAAAAtw/0sL_sdgsHUg/s1600/Zotter%2Bback.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 144px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TPDfVLkzPmI/AAAAAAAAAtw/0sL_sdgsHUg/s320/Zotter%2Bback.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544176696270470754" /></a></div><br />Είχε 2 διαφορετικές γεμίσεις: Η μία, ήταν ένα λεπτό στρώμα από ζελέ κρασιού πόρτο, το οποίο βρήκα πολύ ενδιαφέρον "πάντρεμα" μαζί με τη μαύρη σοκολάτα και η άλλη, ακριβώς κάτω από το ζελέ, ήταν μια κρέμα με τα άλλα 2 στοιχεία (σέλερυ και τρούφα), τα οποία διακρίνονταν πιο αμυδρά.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOrrsEB3nXI/AAAAAAAAAsA/Nw30MO6vl_w/s1600/Zotter%2Bclose.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOrrsEB3nXI/AAAAAAAAAsA/Nw30MO6vl_w/s320/Zotter%2Bclose.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542501433661169010" /></a><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOrsDB6vbhI/AAAAAAAAAsI/byEZqhOtCJ0/s1600/Zotter%2Binside.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOrsDB6vbhI/AAAAAAAAAsI/byEZqhOtCJ0/s320/Zotter%2Binside.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542501828231392786" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">2. Μαύρη σοκολάτα αρωματισμένη με σαμπάνια</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5coofxRiI/AAAAAAAAA0w/dehK0W17Cjk/s1600/Champagne%2Bchocolate%2Bfront.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 155px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5coofxRiI/AAAAAAAAA0w/dehK0W17Cjk/s320/Champagne%2Bchocolate%2Bfront.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552477243729593890" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5c3MsKyKI/AAAAAAAAA04/R1Bt_JDBT8A/s1600/Champagne%2Bchocolate%2Bback.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 160px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5c3MsKyKI/AAAAAAAAA04/R1Bt_JDBT8A/s320/Champagne%2Bchocolate%2Bback.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552477493963442338" /></a></div><br />Αυθεντική, δυνατή γεύση bitter σοκολάτας, γεμιστής με γκανάς bitter σοκολάτας επίσης, όπου το αλκοόλ έχει κι εδώ το προβάδισμα (δε δίνει την αίσθηση της σαμπάνιας, αλλά πιο πολύ του μπράντυ), με αποτέλεσμα μια "στιβαρή" μπάρα χειροποίητης μαύρης σοκολάτας.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ-RPtQI7vI/AAAAAAAAA2A/2_enS2m81ww/s1600/Champagne%2Bbitter.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 178px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ-RPtQI7vI/AAAAAAAAA2A/2_enS2m81ww/s320/Champagne%2Bbitter.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552816564602466034" /></a><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ-Rkf8ziiI/AAAAAAAAA2I/BXblkuXY30k/s1600/Champagne%2Binside.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ-Rkf8ziiI/AAAAAAAAA2I/BXblkuXY30k/s320/Champagne%2Binside.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552816921808964130" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>3. Σοκολάτα γάλακτος με κάστανο</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WHbMigKI/AAAAAAAAA0Q/geyEuxQJdj8/s1600/Maroni%2Bfront.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 162px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WHbMigKI/AAAAAAAAA0Q/geyEuxQJdj8/s320/Maroni%2Bfront.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552470076153823394" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WYNx1ydI/AAAAAAAAA0Y/14EimTxHGc0/s1600/Maroni%2Bback.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 160px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WYNx1ydI/AAAAAAAAA0Y/14EimTxHGc0/s320/Maroni%2Bback.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552470364609956306" /></a></div><br />Αγνοήστε την μεταφρασμένη (ο Θεός να την κάνει) στα ελληνικά ετικετούλα στο πίσω μέρος της συσκευασίας της σοκολάτας που γράφει: λευκή.<br />Δεν είναι λευκή. Είναι μια μεστή, γλυκιά, υπέροχη σοκολάτα γάλακτος με γέμιση κρέμας κάστανου που περιέχει και ρούμι, η παρουσία του οποίου είναι αρκετά αισθητή και μαζί με το κάστανο ταιριάζει άψογα!<br />Την έτρωγα όσο πιο αργά μπορούσα, γιατί δεν ήθελα να τελειώσει...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WxWnIsRI/AAAAAAAAA0g/Rby0owlZDVU/s1600/Maroni%2BChocolate.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5WxWnIsRI/AAAAAAAAA0g/Rby0owlZDVU/s320/Maroni%2BChocolate.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552470796477706514" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5XIa2WDjI/AAAAAAAAA0o/j9njeFCyDE8/s1600/Maroni%2Binside.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 241px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TQ5XIa2WDjI/AAAAAAAAA0o/j9njeFCyDE8/s320/Maroni%2Binside.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552471192752229938" /></a></div><br />Η σοκολατοποιία Zotter στην Αυστρία, είναι ιδιοκτησία του Joseph Zotter, ενός σύγχρονου μάγου ή αλχημιστή της σοκολάτας, ο οποίος χρησιμοποιώντας μόνο βιολογικά υλικά και με τη μέθοδο του fairtrade εμπορίου, παράγει χειροποίητες σοκολάτες σε πραγματικά απίστευτες εκδοχές!<br />Ενδεικτικά αναφέρω: Bitter σοκολάτα με λεμόνι και ελιές, σοκολάτα με γεύση κανέλα - παντζάρι, με τσίλι, με κομματάκια δαμάσκηνου και καραμελωμένου μπέικον (!), αλλά και ξεχωριστή κατηγορία με αλκοολικές σοκολάτες (εγώ, έδειξα ιδιαίτερη προτίμηση όπως φάνηκε στις "μεθυσμένες" σοκολάτες)!<br /><br />Το ότι ανέφερα τα πιο περίεργα (ε, είπα να σας τρομάξω λίγο :-Ρ), δε σημαίνει βέβαια πως δε θα βρείτε και "βατές" γεύσεις όπως βανίλια, butter caramel, κλασική bitter και σοκολάτες με γεύσεις φρούτων, όπως μπανάνα, πορτοκάλι, μούρα, κ.τ.λ. (πάρα πολλές γεύσεις και κατηγορίες!)<br /><br /><a href="http://www.nline.gr/?p=1930" target="_blank"><strong>Εδώ</strong></a>, μπορείτε να διαβάσετε στα ελληνικά, μια πολύ ωραία συνέντευξη του Joseph Zotter με βασικό θέμα τη σοκολάτα και το κρασί.<br /><br />Το επίσημο site της εταιρείας: www.zotter.at<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-4923946688370580293?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-46472161221659470792011-12-13T21:42:00.001+02:002011-12-13T21:42:07.613+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOjlpCnfPtI/AAAAAAAAArw/OhurT2TcJEM/s1600/paramythenio_keik.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TOjlpCnfPtI/AAAAAAAAArw/OhurT2TcJEM/s320/vanilla_cocoa_cake.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5541931834719289042" /></a></div><br /><span style="font-style:italic;">"...Κάποτε, πριν από πολλά - πολλά χρόνια, σ' ένα μακρινό μέρος κάπου στην εξοχή, ζούσε ένα κοριτσάκι που εκτός από τα παιχνίδια στο ύπαιθρο, κρυφτό, κυνηγητό και ό,τι κάνουν τέλος πάντων τα μικρά κοριτσάκια σ' αυτή την ηλικία, αγαπούσε ιδιαίτερα και το κέικ που έφτιαχνε η μαμά της για να την ευχαριστήσει, όταν ήταν φρόνιμη!"</span><br /><br />Και μετά από την παραμυθένια αυτή εισαγωγή (ήθελα να το κάνω κάποια στιγμή σε συνταγή γλυκού, χε χε!), το κοριτσάκι της ιστορίας μας μεγάλωσε και αργότερα πήρε το όνομα Dark Chef!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-agd-7qhkTu0/TjQMaQ7hBfI/AAAAAAAABqE/Skb6hfW6BWk/s1600/skoteino_arkoudaki.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 314px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-agd-7qhkTu0/TjQMaQ7hBfI/AAAAAAAABqE/Skb6hfW6BWk/s320/skoteino_arkoudaki.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635142679108060658" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(κι αν το μαντέψατε πριν σας το πω, δώρο ένα αρκουδάκι! :)</font></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Πως θα συνεχιστεί όμως το παραμύθι;<br /><br />Θα χρειαστούν μερικά μαγικά υλικά:</div><br />- 1 βιτάμ (250 γραμμάρια) ή 1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι (ελαιόλαδο, σπορέλαιο, ό,τι αρέσει στον καθένα)<br />- 2 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη<br />- 4 μέτρια αβγά<br />- ξύσμα από 2 πορτοκάλια (ή από λεμόνια, ή βανίλια σε σκόνη)<br />- προαιρετικά, ένα μικρό ποτηράκι-σφηνάκι λικέρ ή κονιάκ<br />- 1 φλιτζάνι τσαγιού φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού (ή αν θέλουμε γάλα)<br />- ένα πακέτο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (είναι μισό κιλό)<br /><br /><br />Η μαμά Dark Chef το κέικ το έφτιαχνε πάντα με λάδι, το σπιτικό ελαιόλαδο που έκανε κάθε οικογένεια στο μακρινό εκείνο παραμυθένιο μέρος... :)<br />Σ' εκείνο το μέρος επίσης, υπήρχαν και παραμυθένιες κότες που γεννούσαν χρυσά, μαγικά και κυρίως, νόστιμα φρέσκα αβγά!<br /><br />Με το μαγικό μας ραβδάκι λοιπόν που τώρα θα μεταμορφωθεί σε χοντρό και δυνατό σύρμα, χτυπάμε το λάδι με τη ζάχαρη αρκετά καλά και δυνατά, μέχρι το μίγμα να ασπρίσει κάπως λόγω της ζάχαρης. Τότε, προσθέτουμε ένα - ένα και τα αβγά, χτυπώντας κάθε φορά, να ενσωματωθούν με το μίγμα. <br />Προσθέτουμε και το ξύσμα, το λικέρ ή τη βανίλια και στο μίγμα που τώρα θα έχει φουσκώσει σχετικά, ρίχνουμε το χυμό του πορτοκαλιού (από τα πορτοκάλια του κήπου του μαγεμένου πύργου της γειτονιάς).<br />Τελευταίο προσθέτουμε το αλεύρι, λίγο - λίγο κι αυτό, ανακατεύοντας απαλά μέχρι να δούμε ότι ο χυλός είναι ομοιογενής και κάνει μερικές φουσκάλες όταν ανακατεύουμε και σηκώνουμε το σύρμα (σημάδι ότι έχει εγκλωβιστεί μέσα αέρας και θα φουσκώσει καλά!).<br /><br />Πριν βάλουμε το χυλό στη βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα μας και μέσα στο φούρνο για ψήσιμο, συνηθίζεται να φωνάζουμε το/τα παιδάκι/α για να γλείψουν το κουτάλι με το χυλό! Ο θρύλος όμως λέει, πως αν πέσετε μέσα σε ένα τεράααστιο μπολ με χυλό κέικ, θα γίνεται παντοδύναμοι και άτρωτοι, περίπου όπως κι ο Οβελίξ ή άλλοι μυθικοί ήρωες αν δε σας αρέσουν τα γουρουνόπουλα!! ;-))) <br /><br />Ψήνουμε με αέρα πάντα, σε φούρνο προθερμασμένο στους 180 βαθμούς για μία ώρα περίπου ή και λιγότερο. Το παλιό, καλό κόλπο που κάνουν σε όλα τα παραμύθια, είναι αυτό με το βύθισμα μέσα στο κέικ της λαβής του μαγικού σπαθιού (εσείς πάρτε ένα μαχαίρι αν δε βρείτε στην κουζίνα το Εξκάλιμπερ). <br />Αν βγει καθαρό, το κέικ είναι έτοιμο!<br /><br />Αν για κάποιο περίεργο λόγο δεν καταναλωθεί αμέσως, το κόβετε φετούλες και τυλίγετε την κάθε μία με διαφανή μεμβράνη κουζίνας ή ακόμα καλύτερα με ένα Mallorn leaf (σ.σ. θυμηθείτε το Lembas Bread των Ξωτικών! :)<br /><br />Στην παραπάνω συνταγή που είναι η βασική, γίνονται πολλές παραλλαγές! <br />Κάποιοι βάζουν σταφίδες, καρύδια, φρουτάκια αποξηραμένα ψιλοκομμένα, αντί για γάλα γιαούρτι και μετά το κέικ σιροπιάζεται, ή φυσικά κακάο ή μερέντα όπου αν το βάλετε στο μισό μίγμα χυλού, όταν το ανακατέψετε ελαφρά με το άλλο άσπρο μισό, το κέικ όταν ψηθεί και το κόψετε σε φέτες, θα είναι δίχρωμο! (όπως το έκανα κι εγώ στην πρώτη φωτογραφία!)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-duWAJaxV9Ao/TaSEZMlhjPI/AAAAAAAABZ8/qcw_NTHp7wA/s1600/kakia_magissa.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 173px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-duWAJaxV9Ao/TaSEZMlhjPI/AAAAAAAABZ8/qcw_NTHp7wA/s320/kakia_magissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594742205511208178" /></a></div><br />Επίσης πριν το φάτε, απαραίτητο είναι να απαγγείλετε ένα μαγικό ξόρκι για να φύγουν τα κακά στοιχεία (σαν την απαίσια κακιά μάγισσα παραπάνω) ή τα ορκ (αυτά δεν έκατσαν να τα φωτογραφίσω), όπως και να καλέσετε για κέρασμα τις νεράιδες της γειτονιάς (μη μου πείτε ότι δεν ξέρετε πόσο λιχούδες είναι? ;)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a><img src="http://3.bp.blogspot.com/-NESWynD6fj8/TZn7zfdOREI/AAAAAAAABYk/gCDCNutCwWY/s1600/Fairyeating.jpg" /></a></div><br /><br /><br />Κι αν ποτέ τα βρείτε σκούρα μέσα σε ένα παραμύθι, μερικές συμβουλές που θα σας σώσουν:<br /><br /><br /><em>"Remember your name.<br />Do not lose hope -what you seek will be found.<br /><br />Trust ghosts. <br />Trust those that you have helped to help you in their turn.<br />Trust dreams.<br />Trust your heart and trust your story.<br /><br />When you come back, return the way you came.<br /><br />Favors will be returned, debts will be repaid.<br /><br />Do not forget your manners.<br />Do not look back.<br /><br />Ride the wise eagle (you shall not fall).<br />Ride the silver fish (you will not drown).<br />Ride the grey wolf (hold tightly to his fur).<br /><br />Walk up the path and through the garden gate <br />you never saw before but once.<br />And then go home. Or make a home.<br /><br />And rest."</em><br /><br /><div style="text-align: center;">- Από το ποίημα του Neil Gaiman 'Instructions'</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-4647216122165947079?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-23821211935357796362011-12-10T19:06:00.004+02:002011-12-15T10:35:11.856+02:00<br>Πολλοί (κυρίως άντρες εδώ που τα λέμε) αρέσκονται στο να βλέπουν τη μπύρα περίπου σαν μια γυναίκα. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Δεδομένου ότι η καλή μπύρα έχει προσωπικότητα, πολυπλοκότητα και σαφώς γοητεία, ε, τότε είναι αναμφισβήτητα γένους θηλυκού!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-AfekFzPKSaM/Tk6BYAa0_zI/AAAAAAAABrU/8Dk7Y4qIEnA/s1600/Leffes.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 317px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AfekFzPKSaM/Tk6BYAa0_zI/AAAAAAAABrU/8Dk7Y4qIEnA/s320/Leffes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642589632571178802" /></a></div><br />Βρήκα λοιπόν ένα πακέτο - προσφορά με τις τρεις βασικές ή μάλλον αυτές που κυκλοφορούν περισσότερο στη χώρα μας μπύρες της Leffe (Leffe Blonde, Leffe Brune και Leffe Radieuse) και ξαναδοκιμάζοντας σε όχι μεγάλη χρονική απόσταση μεταξύ τους την ξανθιά, την καστανή και την κόκκινη, σκέφτηκα να δώσω μια ψυχολογική διάσταση στη δοκιμή και να κάνω ένα "crash test" προσωπικότητας!<br /><br />Ας υποθέσουμε ότι οι τρεις παραπάνω τύποι της Leffe, εκπροσωπούν τρεις "βασικές" ομάδες γυναικών όσον αφορά την εμφάνιση, δηλαδή τις ξανθιές, τις καστανές και τις κοκκινομάλλες... Ποια κερδίζει λοιπόν σ' αυτή την αναμέτρηση;<br />Ας τις ξαπλώσουμε στον καναπέ κι ας τις ψυχολογήσουμε μία - μία! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-mCul3PHptrM/TlKZlEdTk4I/AAAAAAAABr0/CSXkFp-f52g/s1600/Leffe_Blonde.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-mCul3PHptrM/TlKZlEdTk4I/AAAAAAAABr0/CSXkFp-f52g/s320/Leffe_Blonde.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643742145179521922" /></a></div><br />Η πιπεράτη μα και δροσερή ξανθιά κάνει στην αρχή καλή εντύπωση, αλλά της λείπει το "βάθος πεδίου". Είναι σαν τις καλοκαιρινές σχέσεις που για το σύντομο διάστημα των διακοπών ευδοκιμούν, μπορούν και να σε συνεπάρουν για λίγο, αλλά δεν αντέχουν στο χειμώνα...<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-LWlQmmBXKSc/TlKaAFdoQDI/AAAAAAAABr8/xA6hJwvgGbc/s1600/Leffe_Radieuse.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-LWlQmmBXKSc/TlKaAFdoQDI/AAAAAAAABr8/xA6hJwvgGbc/s320/Leffe_Radieuse.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643742609305780274" /></a></div><br />Η ακόμα καλύτερη από την ξανθιά πιο θερμή κοκκινομάλλα, κλέβει την παράσταση χρησιμοποιώντας σαφώς το πάντα ελκυστικό βαθύ ρουμπινί - κόκκινο χρώμα της και το μεθυστικό της άρωμα, αλλά είναι σαν τις γυναίκες -και καλά θεές- που όταν τους αφαιρέσεις το μακιγιάζ και τα φανταχτερά ρούχα, διαπιστώνεις ότι οι κοπέλες της διπλανής πόρτας δεν έχουν να ζηλέψουν και πολλά σε σύγκριση μαζί τους!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-YG3X7AYipjw/Tk6CSbUBF9I/AAAAAAAABrc/O_sgxIZSQdk/s1600/Leffe_Brune.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 258px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YG3X7AYipjw/Tk6CSbUBF9I/AAAAAAAABrc/O_sgxIZSQdk/s320/Leffe_Brune.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642590636222781394" /></a></div><br />Η καστανή τώρα, είναι δυναμική και προσγειωμένη. Έχει τσαγανό, είναι σίγουρη για τον εαυτό της. Δε χρησιμοποιεί φτηνά κόλπα για να σαγηνεύσει.<br />Δε χρειάζεται τη δήθεν λάμψη της ξανθιάς, το φανταχτερό προφίλ της κοκκινομάλλας, τολμάει να είναι αληθινή, να είναι γλυκιά αλλά και πικρή, να μυρίζει καφέ και καπνό, να ξεφεύγει από τα στερεότυπα!<br />Είναι γήινη, πληθωρική και γοητεύει ακριβώς γι' αυτό το λόγο!<br /><br />Μια καστανή λοιπόν που βάζει κάτω ξανθιές και κοκκινομάλλες, μια καστανή κυριολεκτικά να την πιείς στο ποτήρι!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-brbnaRuUjDM/Tk6CklsBwLI/AAAAAAAABrk/itGmWM8sRBI/s1600/Leffe_Brune_close.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 309px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-brbnaRuUjDM/Tk6CklsBwLI/AAAAAAAABrk/itGmWM8sRBI/s320/Leffe_Brune_close.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642590948245487794" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-2382121193535779636?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-77514779061143523172011-12-05T22:10:00.003+02:002011-12-05T22:12:28.225+02:00<br><div style="text-align: center;"><a><img src="http://3.bp.blogspot.com/-l4sDwKArn_c/TZG4FIbX65I/AAAAAAAABXE/0gqCshjjRtk/s1600/Fwteinh.jpg" /></a></div><br />Ο λαός μας λέει: "Όποιος νύχτα περπατεί…", ξέρουμε τη συνέχεια.<br />Αν όμως το άτομο που περπατάει μέσα στη νύχτα είναι μια νέα, γοητευτική, μελαχρινή γυναίκα με γαλάζια μάτια, προκλητική ενδυμασία, ψηλά τακούνια, πλούσια "προσόντα" και καμπύλες που σκοτώνουν;<br />Οι άντρες πιθανότατα θα απολάμβαναν το θέαμα.<br />Οι γυναίκες -θέλω να πιστεύω όχι όλες- πιθανότατα θα ζήλευαν.<br /><br />Η όμορφη τύπισσα που κόβει βόλτες στα σκοτάδια λοιπόν, είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας των Carlos Trillo, Jordi Bernet και Eduardo Maicas και λέγεται Claire de Nuit ή Clara de Noche, Betty by Night ή στη χώρα μας, Φωτεινή της νύχτας. <br /><br />Τη γνωρίσαμε μέσα από τις σελίδες του ένθετου περιοδικού 9 της εφημερίδας Ελευθεροτυπία (περιοδικό του οποίου ήμουν φανατική αναγνώστρια, αλλά δυστυχώς η κυκλοφορία του σταμάτησε…), αργότερα όμως, η Φωτεινή της νύχτας βγήκε -και υπάρχει πλέον στην αγορά- και σαν αυτοτελές κόμικ σε 4 τεύχη. <br />Η ιστορία μιας γυναίκας που μεγαλώνει μόνη της ένα παιδί και ασκεί το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο για να τα καταφέρει, είναι αφορμή για τη δημιουργία δακρύβρεχτης ασπρόμαυρης ελληνικής ταινίας. Στο εν λόγω κόμικ όμως, η κατάσταση αυτή διακωμωδείται αρκετά εύστοχα μέσα από τις περιπέτειες της σέξυ αλλά επίσης συμπαθητικής και καλόκαρδης Φωτεινής.<br /><br />Ίσως κάποιοι να το κατέτασσαν στην κατηγορία "ερωτικά κόμικς". Για μένα πάντως, ανήκει εξ ολοκλήρου στα χιουμοριστικά κόμικς.<br />Αν και περιέχει σκηνές με σεξ και αρκετό γυμνό, καταφέρνει να μη γίνεται ποτέ χυδαίο. Αντιθέτως, είναι αστείο και πολύ χαριτωμένο!<br /><br />Σαν σκοτεινή σεφ αλλά και φαν των κόμικς που είμαι, η Φωτεινή της νύχτας δεν μπορεί παρά να έχει μια θέση σε ένα ράφι της κουζίνας μου!<br /><br />Μερικά καρεδάκια από το κόμικ -best of- όμως θα μιλήσουν καλύτερα από εμένα:<br /><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(κάντε κλικ πάνω στις εικόνες <br />για μεγέθυνση)</font></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-JCraXv1l65I/TZJIgpfKHKI/AAAAAAAABXM/9q8Vpv_tQ-8/s1600/Fwteinh_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-JCraXv1l65I/TZJIgpfKHKI/AAAAAAAABXM/9q8Vpv_tQ-8/s320/Fwteinh_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589609813249760418" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-pcUUnJlnTWQ/TZJIrf1FGjI/AAAAAAAABXU/2TTgMo0uSdc/s1600/Fwteinh_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 245px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pcUUnJlnTWQ/TZJIrf1FGjI/AAAAAAAABXU/2TTgMo0uSdc/s320/Fwteinh_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589609999635913266" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-8lcIG7jPS5Y/TZJMw_j8HgI/AAAAAAAABXc/Fd-ts4Vu-e4/s1600/Fwteinh_3.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-8lcIG7jPS5Y/TZJMw_j8HgI/AAAAAAAABXc/Fd-ts4Vu-e4/s320/Fwteinh_3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589614492099812866" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1XkIPbYou48/TZJM5Bw4lFI/AAAAAAAABXk/cP3Pr7ZfD7I/s1600/Fwteinh_4.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1XkIPbYou48/TZJM5Bw4lFI/AAAAAAAABXk/cP3Pr7ZfD7I/s320/Fwteinh_4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589614630129931346" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5TXITZmep5s/TZJRRCrxv8I/AAAAAAAABXs/jWhP-9rNalc/s1600/Fwteinh_5.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5TXITZmep5s/TZJRRCrxv8I/AAAAAAAABXs/jWhP-9rNalc/s320/Fwteinh_5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589619440740319170" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-LRtodAxDcgU/TZJRdz1cfrI/AAAAAAAABX0/F8JY_L8wzHw/s1600/Fwteinh_6.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-LRtodAxDcgU/TZJRdz1cfrI/AAAAAAAABX0/F8JY_L8wzHw/s320/Fwteinh_6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589619660092636850" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-7751477906114352317?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-84211408951784441512011-12-01T22:28:00.002+02:002011-12-01T22:29:49.856+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-nm51B9p_6E4/TtFWWegJZWI/AAAAAAAAB8w/aH4LeeflQxY/s1600/soupa_me_kolokytha.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nm51B9p_6E4/TtFWWegJZWI/AAAAAAAAB8w/aH4LeeflQxY/s320/soupa_me_kolokytha.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679415549235914082" /></a></div><br />Το σκοτάδι έχει πέσει κι εγώ δίπλα στο αναμμένο τζάκι βλέπω από το παράθυρό μου μικρές νιφάδες χιονιού να στροβιλίζονται απαλά μέσα στο χειμωνιάτικο βράδυ… (εντάξει, μόνο αυτό με το σκοτάδι ισχύει, αλλά δεν είναι κακό να φαντάζεται κανείς! :-Ρ)<br /><br />Φαντάζομαι λοιπόν να κρατάω κι ένα βαθύ πιάτο γεμάτο με ζεστή, αρωματική σούπα φτιαγμένη με υλικά του χειμώνα.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-NPDRy7-daEo/TtFXMT_c1wI/AAAAAAAAB88/ytUHwENSS9s/s1600/kolokytha.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NPDRy7-daEo/TtFXMT_c1wI/AAAAAAAAB88/ytUHwENSS9s/s320/kolokytha.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679416474127357698" /></a></div><br />Γρήγορα πριν με βρουν τα μεσάνυχτα και η παραπάνω κολοκύθα μεταμορφωθεί σε άμαξα, θα τη μετατρέψω σε ωραιότατη σούπα μινεστρόνε με κοφτό μακαρονάκι και διάφορα άλλα υλικά που θα βρω στα σκοτεινά, μαγικά μου ράφια και ντουλάπια! ;)<br /><br />Καθαρίζω και κόβω την κολοκύθα (όση τέλος πάντων μου φανεί ότι αρκεί για 2 μερίδες) σε μικρά κυβάκια. Έχω ψιλοκόψει μισό κρεμμύδι και 1 μικρή σκελίδα σκόρδο. Επίσης έχω καθαρίσει και τρίψει στον τρίφτη κι ένα κομματάκι φρέσκιας ρίζας τζίντζερ.<br />Στη σκοτεινή μου κατσαρόλα σωτάρω για λίγο κρεμμύδι - σκόρδο - τζίντζερ και προσθέτω τα κυβάκια της κολοκύθας. Τα σωτάρω για λίγα λεπτά και προσθέτω αλάτι, πιπέρι (προσοχή στο πιπέρι γιατί θα καίει λίγο κι απ' το τζίντζερ), κόκκινη γλυκιά πάπρικα, ένα φύλλο δάφνης και λίγο ξύσμα πορτοκαλιού. <br />Βάζω κι ένα καρότο σε λεπτές λωρίδες, νερό να σκεπάζει τα υλικά, κλείνω την κατσαρόλα και σιγομαγειρεύω μέχρι η κολοκύθα να μαλακώσει.<br /><br />Προσθέτω προς το τέλος και λίγο γλυκό καλαμπόκι μέσα στην κατσαρόλα με την κολοκύθα, μαϊντανό ψιλοκομμένο και φυσικά το μακαρονάκι. Όταν βράσει και το μακαρονάκι, η σούπα είναι έτοιμη!<br /><br />Δεν είναι ωραία όταν κάτι που φαντάζεσαι, τελικά γίνεται; :)<br /><br />Και μην ξεχνάτε, ο Δεκέμβρης έφτασε, τα Χριστούγεννα είναι προ των πυλών, οπότε την κατάλληλη ημέρα αν είστε καλά παιδιά, το γνωστό πνεύμα θα εμφανιστεί μπροστά σας και που ξέρετε, ίσως πάρει τη μορφή που εσείς θα θέλατε να έχει…<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-K1doGdKXm0I/TtFX_JGsvcI/AAAAAAAAB9I/s7X2UauNtBk/s1600/santa-chef.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 233px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-K1doGdKXm0I/TtFX_JGsvcI/AAAAAAAAB9I/s7X2UauNtBk/s320/santa-chef.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679417347378298306" /></a></div><br /><br />… και τέλος πάντων όπως και να 'χει, θα σας φέρει το κατιτίς του! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GlN4RI7m9MI/TtFYa9qu9QI/AAAAAAAAB9U/hJMA7ZCVx0s/s1600/santa-pumpkin.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 299px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GlN4RI7m9MI/TtFYa9qu9QI/AAAAAAAAB9U/hJMA7ZCVx0s/s320/santa-pumpkin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679417825344550146" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8421140895178444151?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-86378720571734488912011-11-24T11:50:00.007+02:002011-12-21T10:28:07.635+02:00<br>Όσο άνετα κι αν αισθάνομαι στη μυστηριακή ατμόσφαιρα της σκοτεινής μου κουζίνας, στην προσπάθειά μου να είμαι μια κοινωνική internetική σεφ, κάποιες φορές βγαίνω έξω από αυτήν και επισκέπτομαι κι άλλες, με περισσότερο φως και σίγουρα με ενδιαφέρον γευστικό περιεχόμενο!<br /><br />Οι φωτογραφίες λοιπόν παρακάτω είναι δικές μου, οι ιδέες όμως είναι άλλων! <br />Οδηγίες και υλικά θα βρείτε στα links τα οποία παραπέμπουν στις πηγές – αναρτήσεις των συνταγών, από όπου τις έφτιαξα κι εγώ.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-kgcIOva9Q24/TYzXcDn9W9I/AAAAAAAABWU/WN0mkEz8ybY/s1600/toffe_cake.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 225px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-kgcIOva9Q24/TYzXcDn9W9I/AAAAAAAABWU/WN0mkEz8ybY/s320/toffe_cake.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588078114669157330" /></a></div><br />Ίσως το καλύτερο σιροπιαστό γλυκό που έχω φτιάξει και φάει ποτέ στη ζωή μου! Σιροπιάζεται αντί για σιρόπι με... τι; -μαντέψτε! Το τσακίσαμε σπίτι, δοκιμάστε το λοιπόν και εντυπωσιάστε την οικογένεια και τους φίλους σας!<br />Από τις "Συνταγές από σπίτι", δείτε το <a href="http://syntagesapospiti.blogspot.com/2010/06/leches-quatro.html" target="_blank">εδώ</a>.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-QbJp8s07pJA/TimKluLb3FI/AAAAAAAABok/_xW72X7rpf8/s1600/tourta_caprice.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-QbJp8s07pJA/TimKluLb3FI/AAAAAAAABok/_xW72X7rpf8/s320/tourta_caprice.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5632185189659302994" /></a></div><br />Δεύτερη γλυκιά αμαρτία: Τούρτα με σοκολατένια πουράκια caprice, κάστανο και καραμέλα από την Εύα του Funky Cook!<br />Η λαχταριστή συνταγή <a href="http://myfunkycook.blogspot.com/2010/06/caprice-chestnut-caramel-dream.html" target="_blank">εδώ</a>.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Vo4kfTw6nss/TYzYSmq9LbI/AAAAAAAABWc/sI4hRCyCO6s/s1600/Siropiasth_amygdalopita.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Vo4kfTw6nss/TYzYSmq9LbI/AAAAAAAABWc/sI4hRCyCO6s/s320/Ravani.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588079051789905330" /></a></div><br />Από τη Μικρή Κουζίνα της Κικής, οδηγίες που θα φέρουν αυτόν τον σιροπιαστό πειρασμό στο τραπέζι σας, θα βρείτε <a href="http://mikrikouzina.blogspot.com/2010/08/blog-post_13.html" target="_blank">εδώ</a>.<br />Η φωτογραφία μου βέβαια δεν παραπέμπει σε γλυκό με σοκολάτα, γιατί εγώ είπα να κάνω μια παραλλαγή και να βάλω λευκή σοκολάτα αντί για κουβερτούρα και ινδική καρύδα αντί για αμύγδαλο! Μου βγήκε νοστιμότατο κι έτσι, απλώς η λευκή σοκολάτα τριμμένη στον τρίφτη του τυριού δε διακρινόταν καθόλου ούτε στο μάτι ούτε στη γεύση, οπότε εσείς που θα το φτιάξετε, χρησιμοποιήστε κουβερτούρα και κάντε ό,τι λέει η Κική -τα λέει σωστά! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-P9w4lS_rvys/TnRKGW58iUI/AAAAAAAABxc/1fPuiWQzMOo/s1600/pagwto_banana.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-P9w4lS_rvys/TnRKGW58iUI/AAAAAAAABxc/1fPuiWQzMOo/s320/pagwto_banana.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653224905345108290" /></a></div><br />Κι ένα παγωτό τώρα; Συνταγή που μου έκανε αμέσως κλικ μόλις την είδα, από ένα blog που ανακάλυψα πρόσφατα με τον πολύ ωραίο τίτλο "Being Always Hungry", το οποίο κέρδισε τις εντυπώσεις μου με το περιεχόμενό του!<br />Το παραπάνω παγωτό μπανάνας έχει ωραιότατη υφή, πλούσια γεύση κι η νέα blogοφίλη Άννα το φτιάχνει με έναν αλλιώτικο τρόπο! Αν θέλετε λοιπόν να μάθετε περισσότερα, κάντε κλικ <a href="http://beingalwayshungry.blogspot.com/2011/06/blog-post_21.html" target="_blank">εδώ</a>.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-6svWPmoMF5A/TYzXUYULXkI/AAAAAAAABWM/OZ4rpxGRiJ0/s1600/chocolate_cake.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 227px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-6svWPmoMF5A/TYzXUYULXkI/AAAAAAAABWM/OZ4rpxGRiJ0/s320/chocolate_cake.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588077982784380482" /></a></div><br />Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όσες/όσοι αγαπάτε τη μαγειρική και έχετε καμιά 10ετία πάνω -κάτω που ασχολείστε με το internet, δε μπορεί να μη θυμάστε ένα ελληνικό μεγάααλο site που λεγόταν Hungry! Ε, τότε και το όνομα Τίνα Σταύρου θα το έχετε ξαναδεί!<br />Κάποιες από τις συνταγές της, ειδικά των γλυκών, ήταν από τις πρώτες που δοκίμασα να φτιάξω πριν αρχίσω να "σκοτεινιάζω"! :)<br />Mε τη βοήθεια της Κικής από τη Μικρή κουζίνα, το φοβερό σοκολατένιο κέικ της φωτογραφίας θα το βρείτε <a href="http://volcaniccooking.blogspot.com/2006/02/blog-post_113983070547823950.html" target="_blank">εδώ</a>!<br />Κι <a href="http://volcaniccooking.blogspot.com/2006/11/blog-post_08.html" target="_blank">εδώ</a>, θα βρείτε μια ακόμα συνταγή από το blog της Τίνας για ένα άλλο σοκολατένιο γλυκό, εξίσου αμαρτωλό και λαχταριστό!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-DYGFGWbjzFs/TnRQ-fx-aAI/AAAAAAAABxk/mIdH9nR2SJQ/s1600/sokolatopita.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-DYGFGWbjzFs/TnRQ-fx-aAI/AAAAAAAABxk/mIdH9nR2SJQ/s320/sokolatopita.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653232466870036482" /></a></div><br />Συνέχεια με την παραπάνω εντελώς αμαρτωλή σοκολατόπιτα που σε στέλνει κατευθείαν στην κόλαση, τη συνταγή της οποίας ανέβασε η Pandora στο blog της "Όρεξη να 'χεις".<br />Αν σας έχει λείψει ένα brownie ή μια σοκολατίνα, τότε ένας κατά κάποιο τρόπο συνδυασμός των δύο μάλλον θα σας ικανοποιήσει, οπότε ρίξτε μια ματιά <a href="http://oreksinaxeis.blogspot.com/2011/08/blog-post.html" target="_blank">εδώ</a>.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ClrC1XCab3U/TimHs1RhYKI/AAAAAAAABoc/-i0rAyAkk_E/s1600/Guinness_Chocolate_Pudding.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ClrC1XCab3U/TimHs1RhYKI/AAAAAAAABoc/-i0rAyAkk_E/s320/Guinness_Chocolate_Pudding.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5632182013288079522" /></a></div><br />Μια ακόμα συνταγή γλυκού για τους σοκολατοφανατικούς αλλά και για τους οπαδούς της πιο γνωστής ίσως μαύρης μπύρας!<br />Κρέμα σοκολάτας με μπύρα Guinness και από πάνω σαντιγύ αρωματισμένη επίσης με Guinness!!<br />Η συνταγή βρίσκεται στα αγγλικά <a href="http://www.sprinklebakes.com/2010/03/guinness-chocolate-pudding-or-chocolate.html" target="_blank">εδώ</a>, εγώ τη βρήκα <a href="http://www.all4beer.com/a4b/index.php?option=com_fireboard&Itemid=48&func=view&id=13080&catid=48" target="_blank">εδώ</a> και την έφτιαξα με κάποιες μικρές τροποποιήσεις, αλλά <a href="http://www.blogger.com/profile/11086429123042037674" target="_blank">αυτό</a> το καλό παιδί την είδε πρώτος! ;) <br /><em>(μήπως σας μπέρδεψα λίγο? ;)</em><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-_QFABbbakwk/TnRS9rtNMyI/AAAAAAAABxs/ebQWYdX06QQ/s1600/zymarika_me_krema_lemoniou.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-_QFABbbakwk/TnRS9rtNMyI/AAAAAAAABxs/ebQWYdX06QQ/s320/zymarika_me_krema_lemoniou.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653234651914646306" /></a></div><br />Σας τρέλανα τόση ώρα με τα γλυκά, οπότε ας πάμε και σε κάτι αλμυρό!<br />Αν τα δύο υλικά που βλέπετε (λεμόνι και δεντρολίβανο) σας αρέσουν και επιπλέον σας αρέσουν και οι κρεμώδεις σάλτσες στα ζυμαρικά, να μια συνταγή ιδανική από το blog "Donkey and the Carrot"! <br />Η φωτογραφία μου δεν αναδεικνύει και πολύ τη νοστιμότατη σάλτσα, γι' αυτό μπορείτε να τη δείτε καλύτερα <a href="http://donkeyandthecarrot.blogspot.com/2011/04/pasta-with-lemon-sauce-me.html" target="_blank">εδώ</a>.<br /><br /><br />Τα παραπάνω, μα και πολλά άλλα ακόμα νόστιμα πράγματα που δεν αναφέρω γιατί δεν τα έχω σε φωτογραφίες, δεν είναι τίποτα μπροστά σ' αυτά που έχω σημειωμένα στον σκοτεινό μου κατάλογο για να φτιάξω στο μέλλον -ο οποίος κατάλογος συνεχώς μεγαλώνει!<br />Πολλά τα αξιόλογα μαγειρικά blogs, νέα ξεφυτρώνουν συνεχώς, οπότε κέφι & χρόνο να έχουμε! Let's keep on cooking!<br /><br /><br />Α, και κάτι ακόμα:<br /><br />Οι blogoφίλες <a href="http://thatseat.blogspot.com/" target="_blank">Pela Sofi</a> και <a href="http://beingalwayshungry.blogspot.com/" target="_blank">T.A.G./Άννα</a> μου απονέμουν το παρακάτω βραβείο:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a><img src="http://3.bp.blogspot.com/--0ZKUU-nOA8/Tszb_8LR_9I/AAAAAAAAB8k/Bme0L5-l0BU/s1600/award.jpg" /></a></div><br />Ευχαριστώ κορίτσια που με θυμηθήκατε! Να είστε καλά, αφιερώνω κι εγώ το βραβείο σε όλους/όλες σας και με πολλά σκοτεινά φιλιά σας χαιρετώ! :)<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8637872057173448891?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-65249120900219360952011-11-20T22:14:00.004+02:002011-12-23T09:11:54.293+02:00<br><div style="text-align: center;"><a><img src="http://1.bp.blogspot.com/-DHV1juZ6-yE/TcFHGua_UqI/AAAAAAAABds/rc1ZnI5SHxI/s1600/noise.jpg" /></a></div><br />Έχετε παρατηρήσει πόσο ευχάριστο είναι να ακούς την αγαπημένη σου μουσική στο τέρμα, ή να βλέπεις μια ταινία βάζοντας τον ήχο σε μεγάλη ένταση και πόσο ενοχλητικό να ακούς ανθρώπους να κάνουν θόρυβο; <br />Βέβαια, δεν είναι όλοι οι θόρυβοι ίδιοι…<br /><br />Υπάρχει μια τεράστια, χαώδης διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι καλοπροαίρετα αυθόρμητοι και εκδηλωτικοί και σ’ αυτούς που είναι υστερικοί και μίζεροι. Η φασαρία των πρώτων μπορεί να φέρνει και χαμόγελο, η φασαρία των δεύτερων είναι πάντα δυσάρεστη, ακόμα κι όταν γίνεται δήθεν για καλό… Ήταν πάντα έτσι;<br /><br /><br />"…<em>Δεν μπορούσαν να χαρούν τις γιορτές, άσχετα αν ήταν επίσημες ή γλέντια. Το ονειροπόλημα λογιζόταν γι’ αυτούς σχεδόν σαν έγκλημα. Αλλά εκείνο που δεν μπορούσαν ν’ αντέξουν ήταν η σιωπή. Γιατί όταν όλα ήταν σιωπηλά τους έπιανε ο φόβος, επειδή τότε ήταν που νιώθανε τι γινόταν στην πραγματικότητα με τη ζωή τους.<br />Γι’ αυτό και κάνανε φασαρία κάθε φορά που καταλάβαιναν πως θα έπεφτε η σιωπή. Μα δεν ήταν η χαρούμενη η φασαρία που κάνανε, όπως γίνεται σε μια παιδική χαρά, αλλά μανιασμένη και κακόκεφη, που γέμιζε την πόλη μέρα με τη μέρα όλο και με μεγαλύτερο θόρυβο…</em>"<br /><br /><div style="text-align: right;">'Η Μόμο' - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Ende" target="_blank">Michael Ende</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-6524912090021936095?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-15425644736080689432011-11-17T19:42:00.004+02:002011-11-17T19:49:27.911+02:00<br>Σκεφτόμουν να γράψω διάφορα σήμερα. Αλλά το μετάνιωσα.<br />Αρκετές φορές, αν όχι όλες, το κατάλληλο τραγούδι τα λέει όλα.<br /><div style="text-align: center;">Για το Νοέμβρη του τώρα...</div><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AUP1VoJ9y4A=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AUP1VoJ9y4A&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br /><br /><em>(το κομμάτι έχει τίτλο Νοέμβρης '90 και τραγουδάει ο Διονύσης Τσακνής. Απλώς το βίντεο στο youtube έχει άλλο τίτλο)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-1542564473608068943?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-9859623202539760682011-11-15T15:23:00.003+02:002011-11-15T15:27:30.556+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-kCCRtsge0KA/TpCxidQXnQI/AAAAAAAABy0/S2rTrG43o20/s1600/ryzogalo_rodi.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 235px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kCCRtsge0KA/TpCxidQXnQI/AAAAAAAABy0/S2rTrG43o20/s320/ryzogalo_rodi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661219937131666690" /></a></div><br />Από την ώρα που ξύπνησα σήμερα, μου είχε κολλήσει μια έντονη επιθυμία για ρυζόγαλο!<br />Επιστρέφοντας στη σκοτεινή μου κουζίνα λοιπόν, το σακουλάκι με το ρύζι ήταν το πρώτο πράγμα που έπιασα στα χέρια μου! <br />Όμως εμένα με ξέρετε. Απλό, κλασικό ρυζόγαλο με κανέλα έχω ξαναφάει άπειρες φορές, αυτή τη φορά είπα να το φτιάξω κάπως αλλιώτικο!<br /><br />Τη βασική συνταγή για ρυζόγαλο τη γνωρίζετε οι περισσότεροι, τη γράφω όμως και για τα νέα παιδάκια που μας διαβάζουν! ;)<br /><br /><div style="text-align: center;">Για 2 - 3 μικρά μπολάκια:<br /><br />- 2 κουταλιές σούπας ρύζι καρολίνα (ή ρύζι γλασέ, <br />απλώς εμένα μου αρέσει πολύ το καρολίνα)<br />- 1/2 φλιτζάνι τσαγιού νερό<br />- 2 φλιτζάνια τσαγιού γάλα <br />- 1/4 φλιτζανιού τσαγιού ζάχαρη<br />- 1 κουταλιά σούπας κορν φλάουρ</div><br /><div style="text-align: center;"><u>Επιπλέον</u>:<br /><br />- λίγη μαστίχα<br />- ένα ρόδι</div><br />Ξεπλένουμε το ρύζι όπως θα κάναμε και για να το φτιάξουμε λαπά (άσχετο, αλλά μου αρέσει πολύ αυτό το φαγητό, κι όχι μόνο όταν αρρωσταίνω!) και το βάζουμε να βράσει με το νερό για 5 - 10 λεπτά περίπου μέχρι να μαλακώσει λίγο.<br />Κρατάμε 2 κουταλιές της σούπας από το γάλα και ρίχνουμε το υπόλοιπο στην κατσαρόλα με το ρύζι. Σιγοβράζουμε για 10 με 15 λεπτά να βράσει καλά το ρύζι και να μαλακώσει, ανακατεύοντας συχνά με ξύλινη κουτάλα.<br /><br />Ύστερα, βάζουμε τη ζάχαρη, την οποία έχουμε αρωματίσει με μαστίχα (κοπανάμε 2 - 3 "δάκρυα" μαστίχας μαζί με λίγη από τη ζάχαρη στο γουδί και ρίχνουμε αυτή τη σκόνη στην υπόλοιπη ζάχαρη).<br />Αφού ρίξουμε τη μαστιχοζάχαρη λοιπόν, ρίχνουμε και το κορν φλάουρ το οποίο το διαλύουμε στις 2 κουταλιές σούπας <u>κρύο</u> γάλα που είχαμε κρατήσει και ανακατεύουμε συνέχεια με την κουτάλα μας μέχρι το ρυζόγαλο να πήξει!<br /><br />Αφού το κατέβασα από τη φωτιά και κρύωσε, το ανακάτεψα με τους σπόρους από ένα μεγάλο ρόδι και ομολογώ πως αυτός ο συνδυασμός ρυζιού, μαστίχας και ροδιού ήταν πολύ ταιριαστός!<br />Ιδανικά θα ταίριαζε στο σερβίρισμα και λίγο σιρόπι/πετιμέζι ροδιού από πάνω, αλλά δεν προλάβαινα να φτιάξω! (το έχω δει πάντως κι έτοιμο σε μπουκαλάκι σε μερικά Σ/Μ και σε ασιατικο-εξωτικά μπακάλικα)<br />Όπως και να 'χει, φτιάξτε το κι έτσι μια φορά και θα με θυμηθείτε! :)<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-985962320253976068?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-24329692076521589372011-11-11T23:43:00.002+02:002011-11-11T23:54:59.930+02:00<br>Είναι πολύ, μα πάρα πολύ απίθανο, ένας μουσικός να μην έχει επιρροές από άλλους παλιότερους καλλιτέχνες, προτιμήσεις και αγαπημένα ακούσματα τα οποία παίζει και ερμηνεύει ακόμα κι όταν έχει συνθέσει δικά του!<br />Οι διασκευές λοιπόν κάποιων λιγότερο ή περισσότερο κλασικών μουσικών κομματιών είναι κάτι που γίνεται συχνά, σε live πιο πολύ, αλλά και ηχογραφημένες σε στούντιο με σκοπό να συμπεριληφθούν σε ένα νέο album -και εμάς αυτό μας αρέσει!<br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5MTcEcNYL50=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/5MTcEcNYL50&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />E, είναι προφανές, το βάζω πρώτο γιατί είναι η αγαπημένη μου διασκευή! <br />Το τραγούδι αυτό έτυχε να το ακούσω πρώτη φορά όταν ήμουν μικρή και ανυποψίαστη... Αργότερα έμαθα ότι αυτός ο τύπος που τραγουδάει έτσι σφιγμένα και θυμωμένα λέγεται Dave Mustaine, το συγκρότημά του λέγεται Megadeth και κυρίως, το Paranoid είναι των Black Sabbath!<br />Το "κακό" όμως είχε ήδη γίνει... :)<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HKYYiYcr21Q=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/HKYYiYcr21Q&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Παρεκκλίνω, το ξέρω (1 τραγούδι για κάθε συγκρότημα) αλλά... Γιατί αγαπάμε τον Dave Mustaine, No 2: <br />Γιατί μεταξύ των άλλων, πήρε και το σουξεδάκι της Nancy Sinatra και του έσκισε τα ράμματα (πάντα με την καλή έννοια -για μας εννοείται). <br />Την καημένη τη Nancy που σίγουρα θα έβγαλε αφρούς μόλις άκουσε τη διασκευή του κομματιού της (και μουσικά και -κυρίως!- στιχουργικά :D), θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι τη λυπάμαι! ;)<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/F-BSoaSzN04=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/F-BSoaSzN04&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object> <br /><br />Χμμ, Αγγλία... Αυτό το Νησί έχει γεννήσει πολλά τσογλάνια, αλλά οι Sex Pistols (δηλαδή οι Sid Vicious και Johnny Rotten) είναι μάλλον τα καλύτερα (and I mean that as a compliment! :D) και ιδού το No Fun του Iggy Pop με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ita4vBn6PnY=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ita4vBn6PnY&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Χμμ, όταν ύστερα άκουσα και το original των Dead Kennedys, δεν πίστευα ότι τα 2 κομμάτια έχουν σχέση μεταξύ τους... Οι Slayer έκαναν μια διασκευή με τον δικό τους τρόπο -και καλά έκαναν!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vMYPoyh3wlY=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vMYPoyh3wlY&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Ε, ναι! Προτιμώ τον Lindberg από τον Araya και οι At The Gates έχουν κάνει το Captor of Sin καλύτερο -και δεν ακούω κουβέντα! Είναι τόσο έντονο, τόσο απόλυτο, σαν να σκάει βόμβα -δωράκι έκπληξη στο τέλος του έτσι κι αλλιώς λατρεμένου Slaughter Of The Soul!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/q1dv5D9PFvA=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/q1dv5D9PFvA&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />To Garage Inc από τους Metallica έχει φοβερή παραγωγή, το γουστάρω αρκετά και είναι γεμάτο με πολύ καλές διασκευές αναμφισβήτητα! <br />Το Stone Cold Crazy είναι διασκευή κομματιού των Queen και είναι κατά τη γνώμη μου μαζί με το Die, Die my Darling από τα πιο χαβαλετζίδικα και πορωτικά του δίσκου!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YnZW0U1V5R0=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/YnZW0U1V5R0&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Οι Wasp στον πρώτο τους δίσκο περιέλαβαν και μια εκτέλεση του Paint it Black των Rolling Stones. Η εξαιρετική, γλυκιά και συγχρόνως βραχνή φωνή του Blackie Lawless και η γεμάτη συναίσθημα ερμηνεία του, προσθέτουν στη λίστα μία ακόμα αξιόλογη διασκευή!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/k0R3MIqwMrc=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/k0R3MIqwMrc&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Sweet Dreams από τον Marilyn Manson αντί για το αρχικό από τους Eurythmics, οι οποίοι έγραψαν μερικούς καλούς στίχους τους οποίους έντυσαν με παράταιρη χαζοχαρούμενη μουσική και ερμηνεία -και ο Marilyn Manson ευτυχώς αυτό το διόρθωσε!<br /><br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3Bx_h9oRY-s=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3Bx_h9oRY-s&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><br /><br />Το μόνο ελληνικό που επέλεξα, το οποίο είναι ροκ διασκευή του παλιού λαϊκού & πασίγνωστου άσματος του επίσης πασίγνωστου Στέλιου Καζαντζίδη, είναι μακράααν καλύτερο από το πρωτότυπο!<br />Μα τι λένε οι στίχοι του τραγουδιού? Για το συναίσθημα που εκφράζουν, μια τσαμπουκαλεμένη ερμηνεία και μια ροκ μουσική δεν είναι τα πιο κατάλληλα?<br />Ίσως κάποιος και να διαφωνήσει, αλλά όπως και να 'χει, ο Πουλικάκος είναι μάλλον ο τελευταίος γνήσιος ροκάς που μας έμεινε, οπότε respect...<br /><br />Σίγουρα η λίστα με τις αξιόλογες διασκευές είναι πολύ μεγάλη, επέλεξα αναγκαστικά κάποια προσωπικά αγαπημένα!<br /><br />Και κάτι χαριτωμένο για τέλος!<br />Δεν είναι ακριβώς διασκευή, αλλά δεν είναι και εντελώς άσχετο.<br />Το κατοικίδιο κάποιου μουσικού/μουσικών, δε γίνεται να μην επηρεαστεί κι αυτό ανάλογα! Κι ο παρακάτω σκύλος, μπορεί να μην παίζει κιθάρα, μπάσο ή drums, τα καταφέρνει όμως μια χαρά στο τραγούδι! :)<br /><br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TGFNnpWOyq4&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TGFNnpWOyq4&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-2432969207652158937?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-28835569945722277102011-11-08T18:41:00.003+02:002011-11-08T18:45:04.720+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--TtDRx9Urpo/To6j7TwOM8I/AAAAAAAAByk/tG3GIQK3qtQ/s1600/best_chocolate_cookies_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--TtDRx9Urpo/To6j7TwOM8I/AAAAAAAAByk/tG3GIQK3qtQ/s320/best_chocolate_cookies_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660642020961432514" /></a></div><br />Η συγκεκριμένη συνταγή προέκυψε ύστερα από αρκετή αναζήτηση στο διαδίκτυο, προσπαθώντας να βρω το ιδανικό (για μένα πάντα) cookie σοκολάτας, δηλαδή να είναι: α) πολύ σοκολατένιο..! και β) μαλακό από μέσα και πιο τραγανό απ' έξω! <br /><br />Νομίζω ότι η παρακάτω συνταγή είναι αυτό που έψαχνα, γιατί ενώ η εκτέλεση θυμίζει αυτή των brownies, γευστικά και οπτικά, προκύπτει ένα νοστιμότατο μπισκότο ή cookie με σοκολατένια ζύμη και κομματάκια σοκολάτας επιπλέον!<br />Επίσης, τα συγκεκριμένα cookies φτιάχνονται πανεύκολα και πολύ γρήγορα!<br /><br />Ας δούμε τι χρειαζόμαστε για 12 – 18 μεγάλα cookies:<br /><br />- 1 αβγό<br />- 1/3 φλιτζανιού τσαγιού ζάχαρη (και μαύρη αν θέλουμε)<br />- μισό φακελάκι σπόρους από μαύρο κάρδαμο (κακουλέ) κοπανισμένους καλά στο γουδί<br />- 2 κοφτές κουταλιές της σούπας αλεύρι που φουσκώνει μόνο του<br />- 1/8 κουταλιού του γλυκού baking powder<br />- 110 γραμμάρια σοκολάτα κουβερτούρα (65 – 70% περιεκτικότητα σε κακάο)<br />- 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο (και λάδι αν θέλουμε)<br />- 80 γραμμάρια ή 1/2 φλιτζάνι τσαγιού κομματάκια σοκολάτας (ό,τι σοκολάτα προτιμάμε! Μπορούμε να κάνουμε και ένα συνδυασμό π.χ. να βάλουμε κομματάκια σοκολάτας γάλακτος μαζί με κομματάκια μαύρης σοκολάτας ή και λευκής σοκολάτας)<br /><br /><br />Η εκτέλεση είναι πανεύκολη: Χτυπάμε με το σύρμα (δε χρειάζεται καν μίξερ) το αβγό με τη ζάχαρη και τη σκόνη του κάρδαμου (κακουλέ).<br />Το μπαχαρικό αυτό κατά τη γνώμη μου, ταιριάζει τέλεια με τη σοκολάτα. <br />Άλλη παραλλαγή που είχα κάνει στο παρελθόν, ήταν να προσθέσω κανέλα, γαρίφαλλο, μοσχοκάρυδο και λίγο πιπέρι τσίλι (και αυτό ταιριάζει πάρα πολύ με τη μαύρη σοκολάτα!).<br />Ή, αν δεν έχουμε πιπέρι τσίλι, μπορούμε να βάλουμε μερικές σταγόνες ταμπάσκο!<br />Αν όλα αυτά φαίνονται πολύ περίεργα, απλώς αρωματίζουμε με την κλασική βανίλια!<br /><br />Όταν λοιπόν έχουμε χτυπήσει καλά το αβγό με τη ζάχαρη και το αρωματικό που επιλέξαμε και το μίγμα έχει γίνει ομοιογενές, προσθέτουμε με απαλές κινήσεις το αλεύρι που το έχουμε ανακατέψει και κοσκινίσει με το baking powder, ρίχνοντας το μίγμα απαλά στη ζύμη με ένα σουρωτήρι (θα φουσκώσει καλύτερα έτσι). <br />Έχουμε λιώσει σε μπεν μαρί τη μαύρη σοκολάτα μαζί με το βούτυρο ή λάδι και όπως είναι χλιαρή και ρευστή ακόμα, την προσθέτουμε στη ζύμη. Ανακατεύουμε καλά αλλά απαλά με κουτάλι και τέλος, προσθέτουμε και τα κομματάκια σοκολάτας. <br /><br />Με τη βοήθεια 2 ίδιων κουταλιών του γλυκού, σχηματίζουμε και αραδιάζουμε σε βουτυρωμένο ταψί τα cookies στο μέγεθος που θέλουμε. Φροντίζουμε να αφήσουμε κάποια απόσταση μεταξύ τους, γιατί με το ψήσιμο θα φουσκώσουν και θα απλώσουν λίγο.<br />Ψήνουμε σε φούρνο προθερμασμένο με αέρα στους 170 βαθμούς για 8 με 10 λεπτά, ή μέχρι να δούμε (και να μυρίσουμε!) ότι είναι έτοιμα. Η επιφάνεια θα έχει κάνει σκασίματα όπως γίνεται στα brownies. Προσοχή να μην τα παραψήσουμε γιατί θα σκληρύνουν. <br />Τα ξεκολλάμε από το ταψί όταν κρυώσουν λίγο και τα απολαμβάνουμε κατά προτίμηση ζεστά!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zaoiCQ7wVhA/To6kzChsr1I/AAAAAAAABys/Oh5jeQc6kRo/s1600/best_chocolate_cookies_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 248px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zaoiCQ7wVhA/To6kzChsr1I/AAAAAAAABys/Oh5jeQc6kRo/s320/best_chocolate_cookies_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660642978409787218" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-2883556994572227710?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-56866864050680489162011-11-03T21:09:00.002+02:002011-11-03T21:11:51.415+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/--bcsD8PVjqI/TbU3KxycRJI/AAAAAAAABaE/BgegRnpf7Qw/s1600/ellhnikos_kafes.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--bcsD8PVjqI/TbU3KxycRJI/AAAAAAAABaE/BgegRnpf7Qw/s320/ellhnikos_kafes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599442370008204434" /></a></div><br />Λίγα πράγματα γευστικά, μπορούν να συγκριθούν με την απόλαυση που προσφέρει μια κούπα αχνιστού, παραδοσιακού, ελληνικού καφέ.<br />Μπορεί να έχουμε συνηθίσει στην καθημερινότητά μας πλέον και άλλους τύπους/γεύσεις καφέ όχι και τόσο πατροπαράδοτα όπως καπουτσίνο, εσπρέσσο –φρέντο ή όχι, φραπέ (αν κι ο φραπές ίσως να μπορεί να θεωρείται πλέον παραδοσιακός, χε χε), αλλά ο ελληνικός καφές, για μένα τουλάχιστον, παραμένει σταθερή αξία.<br /><br />Στο μυαλό μου, τον έχω συνδυάσει με Κυριακάτικα πρωϊνά μαζί με κουλουράκια βουτύρου ή μουστοκούλουρα, ή απογεύματα μαζί με γλυκό του κουταλιού ή λουκουμάκι από δίπλα!<br />Η επιτυχία ενός καλού ελληνικού καφέ, βρίσκεται εκτός φυσικά από τη χρήση ενός εκλεκτού χαρμανιού και στην προετοιμασία.<br />Εγώ θα μοιραστώ μαζί σας κάτι που δεν ήξερα μέχρι τώρα, ένα μικρό κόλπο/ιδέα, που δίνει στον ελληνικό καφέ μια αίσθηση "καβουρδιστή" και τον κάνει -κατά τη γνώμη μου- ακόμα πιο πλούσιο και μερακλίδικο!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-zJIe4351WTM/TcFIeDKOP0I/AAAAAAAABd0/3jy3oUOD_Pc/s1600/kafes_kaimaki.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 290px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-zJIe4351WTM/TcFIeDKOP0I/AAAAAAAABd0/3jy3oUOD_Pc/s320/kafes_kaimaki.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602839092507066178" /></a></div><br />Κατ' αρχήν, διαλέγουμε την κούπα/φλιτζάνι όπου θα πιούμε τον καφέ μας. Γεμίζουμε με νερό (όχι εντελώς μέχρι πάνω) και βάζουμε αυτό το νερό στο μπρίκι και στη φωτιά, μέχρι να φτάσει σε σημείο λίγο πριν από το να βράσει. <br />Κατεβάζουμε αυτό το μπρίκι από τη φωτιά και σε άλλο καθαρό μπρίκι τώρα, βάζουμε την ποσότητα του καφέ που επιθυμούμε (π.χ. ένα γεμάτο κουταλάκι) και πάνω από την φωτιά (μέτρια) καβουρδίζουμε έτσι σκέτο τον καφέ ανακατεύοντας με ένα κουταλάκι για μερικά δευτερόλεπτα ή τόσο όσο χρειαστεί για να μυρίσουμε τη χαρακτηριστική καβουρδισμένη/ψημένη μυρωδιά. <br />Προσοχή να μην το παρακάνουμε και καεί αντί να καβουρδιστεί!<br />Μετά από 1 - 2 φορές, είναι αρκετά εύκολο.<br /><br />Τότε ρίχνουμε σιγά - σιγά το ζεστό νερό από το άλλο μπρίκι και τη ζάχαρη που θέλουμε (αν θέλουμε), ανακατεύουμε μια - δυο φορές στην αρχή και ύστερα περιμένουμε να φουσκώσει ο καφές χωρίς να ξανα-ανακατέψουμε, για να δημιουργηθεί το επιθυμητό πλούσιο καϊμάκι!<br /><br />Σερβίρουμε στην αγαπημένη μας κούπα και δίπλα, τοποθετούμε τα απαραίτητα συνοδευτικά!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-FDfzdg74ZGA/TbU3ec8IhDI/AAAAAAAABaM/rLyDUgvz_Ug/s1600/skoteinos_ellhnikos_kafes.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 272px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-FDfzdg74ZGA/TbU3ec8IhDI/AAAAAAAABaM/rLyDUgvz_Ug/s320/skoteinos_ellhnikos_kafes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599442708009092146" /></a></div><br />Στην υγειά σας λοιπόν! Δεν ξέρω αν είναι ο καφές της παρηγοριάς, εγώ θα έλεγα ότι είναι ο καφές της απόλαυσης!<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5686686405068048916?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-59008486804744411222011-10-31T12:06:00.004+02:002011-12-23T09:10:37.540+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-rIIDByyNBJY/To6gG49BOPI/AAAAAAAAByU/VYsTuXgPe6E/s1600/honey_lemon%2Btart_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 210px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rIIDByyNBJY/To6gG49BOPI/AAAAAAAAByU/VYsTuXgPe6E/s320/honey_lemon%2Btart_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660637821879269618" /></a></div><br />Μέλι και λεμόνι, τι ωραίος συνδυασμός! Μια τάρτα στην οποία πρωταγωνιστούν τα δύο αυτά υλικά, κατάλληλη για τις φθινοπωρινές και χειμωνιάτικες μέρες.<br /><br /><div style="text-align: center;">Υλικά:<br /><br />Για τη βάση:<br /><br />- 1/2 φλιτζάνι τσαγιού βούτυρο<br />- 1/4 φλιτζανιού τσαγιού ζάχαρη άχνη<br />- 1 φλιτζάνι τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις<br /><br />Για τη γέμιση:<br /><br />- 3 αβγά<br />- 3/4 φλιτζανιού τσαγιού μέλι<br />- 1/4 φλιτζανιού τσαγιού φρέσκος χυμός λεμονιού<br />- 1 κουταλάκι του γλυκού ξύσμα λεμονιού<br />- 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι<br />- 1/2 κουταλάκι του γλυκού baking powder</div><br /><br />Ανακατεύουμε το βούτυρο που θα πρέπει να το έχουμε αφήσει για λίγο εκτός ψυγείου για να μαλακώσει με την άχνη και προσθέτουμε το αλεύρι (για καλύτερο άρωμα, μπορούμε να προσθέσουμε στη ζύμη λίγο ξύσμα λεμονιού και λίγο τζίντζερ σε σκόνη το οποίο συμπληρώνει το λεμόνι με το λεπτό άρωμά του). Ζυμώνουμε καλά με τα χέρια μας φτιάχνοντας μια εύπλαστη ζύμη τάρτας (προσθέτουμε και λίγο παραπάνω αλεύρι αν δούμε ότι χρειάζεται), την κάνουμε μία μπάλα και την τυλίγουμε με διάφανη πλαστική μεμβράνη. Την τοποθετούμε στο ψυγείο για μία ώρα. <br /><br />Ύστερα, την ανοίγουμε με τον πλάστη σχηματίζοντας έναν κύκλο λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος από τη φόρμα της τάρτας και τοποθετούμε τη ζύμη στη φόρμα την οποία την έχουμε βουτυρώσει και πασπαλίσει με αλεύρι.<br />Τρυπάμε την επιφάνεια με πιρούνι σε διάφορα σημεία και τοποθετούμε τη φόρμα με την απλωμένη ζύμη για λίγο στην κατάψυξη (αυτό γίνεται για να έχει καλύτερη υφή -ευχαριστώ <a href="http://royal-coconut.blogspot.com/2011/10/blog-post_25.html" target="_blank"><strong>Royal Coconut</strong></a>! :)<br />Την ψήνουμε για 15 λεπτά στους 180 βαθμούς μέχρι να δούμε με το μάτι ότι έχει γίνει κάπως συμπαγής, αλλά δεν έχει ροδίσει ακόμα. <br /><br />Αφήνουμε τη μισοψημένη ζύμη κατά μέρος να κρυώσει και ετοιμάζουμε τη γέμιση. <br />Χτυπάμε τα αβγά με το μέλι, το χυμό και το ξύσμα από το λεμόνι, το αλεύρι και το baking powder μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μίγμα. Το ρίχνουμε πάνω από τη ζύμη και ψήνουμε ξανά στους 180 βαθμούς και πάλι για 20 λεπτά περίπου ή μέχρι να δούμε ότι η επιφάνεια έχει ροδίσει. <br /><br />Το μέλι και το baking powder κάνουν τη γέμιση αφράτη και γι’ αυτό το λόγο επίσης φουσκώνει αρκετά, οπότε δεν πρέπει η γέμιση να φτάνει μέχρι πάνω σε ύψος, φροντίστε να υπάρχει περιθώριο γιατί θα ανέβει με το ψήσιμο.<br /><br />Κόβουμε και σερβίρουμε την τάρτα αφού έχει κρυώσει καλά, μαζί με μια κούπα από το αγαπημένο μας ζεστό ρόφημα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-KLE1x5Sr4cE/To6hEaDWX9I/AAAAAAAAByc/gRcfH1u6t2I/s1600/honey_lemon%2Btart_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-KLE1x5Sr4cE/To6hEaDWX9I/AAAAAAAAByc/gRcfH1u6t2I/s320/honey_lemon%2Btart_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660638878736211922" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5900848680474441122?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-87526624235837101702011-10-25T23:08:00.006+03:002011-11-01T21:10:21.559+02:00<br>Η ζωή στη φάρμα κυλούσε ήρεμα. Τα ζώα έβοσκαν τη μέρα και κοιμόντουσαν τη νύχτα. Τίποτα δε διατάραζε τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Μέχρι που ένα σατανικό μα και ταυτόχρονα αγαπημένο μαγαζί (μπυραρία ντε) άνοιξε στο δίπλα τετράγωνο...<br />Και να τι ακολούθησε:<br /><br />Πρώτα και καλύτερα, "τσίμπησαν" τα μονίμως πεινασμένα μα και διψασμένα γουρούνια!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-H8nElT8fICs/TqHH5u01ONI/AAAAAAAABzY/UjEj2ii0cEw/s1600/beer-pig.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-H8nElT8fICs/TqHH5u01ONI/AAAAAAAABzY/UjEj2ii0cEw/s320/beer-pig.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666029600844888274" /></a></div><br />Επειδή όμως τα γουρούνια είναι έξυπνα και με επιχειρηματικό πνεύμα, πολύ σύντομα φρόντισαν και για τη δική τους παραγωγή μπύρας:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-BY3NqiKEGOE/TqHJqQn4bTI/AAAAAAAABzk/ashF1YJFfbY/s1600/pig-beer-funny-label.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-BY3NqiKEGOE/TqHJqQn4bTI/AAAAAAAABzk/ashF1YJFfbY/s320/pig-beer-funny-label.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666031534062726450" /></a></div><br /><br />Οι υπόλοιποι φίλοι τους, έσπευσαν να τους στηρίξουν σ' αυτήν τους την προσπάθεια και ο γάιδαρος της φάρμας ήταν ο πρώτος τους πελάτης!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-GtVInu5p5mY/TqHKYBLsR9I/AAAAAAAABzw/2eeNZrVPLF0/s1600/beer-donkey.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 299px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-GtVInu5p5mY/TqHKYBLsR9I/AAAAAAAABzw/2eeNZrVPLF0/s320/beer-donkey.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666032320191940562" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Και καθόλου τυχαία...</div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-dX7kic3o5o0/TqHKrQt07iI/AAAAAAAABz8/4Roh6l7s6f4/s1600/donkeys-of-the-hopocalypse.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-dX7kic3o5o0/TqHKrQt07iI/AAAAAAAABz8/4Roh6l7s6f4/s320/donkeys-of-the-hopocalypse.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666032650779160098" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Ο ξάδελφός του το άλογο, ήρθε δεύτερος:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-kD7gNE_atZI/TqHLge4CSVI/AAAAAAAAB0I/KLGx8hw9mkM/s1600/beer-horse.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 268px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kD7gNE_atZI/TqHLge4CSVI/AAAAAAAAB0I/KLGx8hw9mkM/s320/beer-horse.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666033565113141586" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Μετά, ακολούθησαν μικρότερα ζωάκια, όπως τα ποντίκια:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-3-l0UMBRnHg/TqHLyeIxVFI/AAAAAAAAB0U/eQ3Bvp1bmhk/s1600/beer-mice.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-3-l0UMBRnHg/TqHLyeIxVFI/AAAAAAAAB0U/eQ3Bvp1bmhk/s320/beer-mice.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666033874152543314" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Α, εσύ φίλε ποντικέ είσαι αρκετά εκλεκτικός...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-6qA4x91qqv8/TqHMqjaQuOI/AAAAAAAAB0g/imXZ9m-9vjg/s1600/beer-mouse.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 258px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-6qA4x91qqv8/TqHMqjaQuOI/AAAAAAAAB0g/imXZ9m-9vjg/s320/beer-mouse.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666034837640755426" /></a></div><br /><br />Τόσο εκλεκτικός, που άφησες τη φάρμα και μετακόμισες στη Σκωτία!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-P0cQ3M9I-yo/TqHNVh5cdeI/AAAAAAAAB0w/9uAFKY3BZGc/s1600/mouse-beer-label.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-P0cQ3M9I-yo/TqHNVh5cdeI/AAAAAAAAB0w/9uAFKY3BZGc/s320/mouse-beer-label.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666035575969052130" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Να και το κουνάβι!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gl-_O9WBTUM/TqHNvGDumvI/AAAAAAAAB08/3I91lT3nkf8/s1600/beer-weasel.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gl-_O9WBTUM/TqHNvGDumvI/AAAAAAAAB08/3I91lT3nkf8/s320/beer-weasel.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666036015172590322" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Τρίτο και πιο συμπαθές τρωκτικό, ο σκίουρος!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-UiSripbAX14/TqHPPrpsVTI/AAAAAAAAB1I/TgC_HVTMw8s/s1600/beer-squirrel-2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 225px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UiSripbAX14/TqHPPrpsVTI/AAAAAAAAB1I/TgC_HVTMw8s/s320/beer-squirrel-2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666037674531378482" /></a></div><br /><br />Αυτός ο σκίουρος, νομίζω πως είναι ένα βήμα πριν τον αλκοολισμό!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-D9h5cafjaZI/TqHPmDtcsmI/AAAAAAAAB1U/A6G4m2uBXTo/s1600/beer-squirrel.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-D9h5cafjaZI/TqHPmDtcsmI/AAAAAAAAB1U/A6G4m2uBXTo/s320/beer-squirrel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666038058946703970" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Και η πάπια όμως, δεν πάει πίσω...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-mxk8JNXPBj4/TqHQmjZSdjI/AAAAAAAAB1g/YfuXlEu0bSI/s1600/beer-duck.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 262px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-mxk8JNXPBj4/TqHQmjZSdjI/AAAAAAAAB1g/YfuXlEu0bSI/s320/beer-duck.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666039166963709490" /></a></div><br /><br />Γιατί αυτό το κουνέλι τι σας λέει; Εντάξει η πατέντα που σκέφτηκε, απλώς δεν υπάρχει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-WfUQnu04fr4/TqHRA2GpygI/AAAAAAAAB1s/lIGL1GAg6s0/s1600/beerokounelo.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WfUQnu04fr4/TqHRA2GpygI/AAAAAAAAB1s/lIGL1GAg6s0/s320/beerokounelo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666039618662418946" /></a></div><br /><br />Και από τη συνεργασία πάπιας - κουνελιού, να τι προέκυψε:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-jXUXL0SKvVI/TqHRfdDO8DI/AAAAAAAAB14/0ALXAtu1onM/s1600/duck-rabbit-logo.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 317px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jXUXL0SKvVI/TqHRfdDO8DI/AAAAAAAAB14/0ALXAtu1onM/s320/duck-rabbit-logo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666040144513134642" /></a></div><br /><br />Το παρακάτω λάμα, πιστό στην κυρία του, πίνει μαζί της ένα ποτηράκι...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-P-jYzRpDD_U/TqQ1DAI8BeI/AAAAAAAAB2o/SICBfYG4n3k/s1600/beer-llama.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 297px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-P-jYzRpDD_U/TqQ1DAI8BeI/AAAAAAAAB2o/SICBfYG4n3k/s320/beer-llama.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666712556832294370" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Να και ετικέτα μπύρας αφιερωμένη στο αγαπητό λάμα!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-5cAeh21i-iw/TqQ1XcxYNUI/AAAAAAAAB20/EgaO2RrcGbw/s1600/llama-lager_labels.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 196px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-5cAeh21i-iw/TqQ1XcxYNUI/AAAAAAAAB20/EgaO2RrcGbw/s320/llama-lager_labels.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666712908115490114" /></a></div><br /><br />Το καγκουρό πάλι είναι πιο ανεξάρτητο. Πάει για μπύρες και μόνο του!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ivKEe8Yg7nE/TqQ2GH2oOiI/AAAAAAAAB3A/eG4Yfn29tpQ/s1600/kangaroo_in_bar.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ivKEe8Yg7nE/TqQ2GH2oOiI/AAAAAAAAB3A/eG4Yfn29tpQ/s320/kangaroo_in_bar.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666713709954218530" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Και στη γλώσσα του, εύχεται: "Στην υγειά σου!"<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-d69yCk2iNag/TqQ2dh4YQRI/AAAAAAAAB3M/325UfmRYg5c/s1600/kangaroo-beer.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-d69yCk2iNag/TqQ2dh4YQRI/AAAAAAAAB3M/325UfmRYg5c/s320/kangaroo-beer.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666714112077873426" /></a></div><br /><br />Το ελάφι μεταξύ άλλων, είναι γνωστό για τις ικανότητες που έχει στο τρέξιμο. Λογικό είναι μετά να διψάει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-UZGFxPDRb3Q/TqQ3Ny2U2lI/AAAAAAAAB3Y/1EOnNhFSfkE/s1600/deer-beer.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 257px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UZGFxPDRb3Q/TqQ3Ny2U2lI/AAAAAAAAB3Y/1EOnNhFSfkE/s320/deer-beer.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666714941266385490" /></a></div><br /><br />Ο γλάρος πάλι, δε μοιάζει να το σηκώνει και πολύ. Με μισό ποτηράκι άρχισε κιόλας να χορεύει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ODPSW6l0lPM/TqQ3e9FaddI/AAAAAAAAB3k/OZqgi_LR3Nk/s1600/beer-sea-gulf.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 189px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ODPSW6l0lPM/TqQ3e9FaddI/AAAAAAAAB3k/OZqgi_LR3Nk/s320/beer-sea-gulf.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666715236071798226" /></a></div><br /><br />Tο φίδι ή προσπαθεί να κάνει το κουτάκι να χάσει τις αισθήσεις του, ή το σφίγγει μέχρι να σκάσει -και επιτέλους να ανοίξει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lxryweL-WFs/TqHR6Mt1ZTI/AAAAAAAAB2E/H-jvZkAJEjQ/s1600/beer-snake.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lxryweL-WFs/TqHR6Mt1ZTI/AAAAAAAAB2E/H-jvZkAJEjQ/s320/beer-snake.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666040603984880946" /></a></div><br /><br />Να και ο φύλακας του keg (βαρελιού) της φάρμας. Άντε μετά να τολμήσει κανείς να τους κλέψει τη μπύρα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-HbE4j9iO3d0/TqQ3w8ND3WI/AAAAAAAAB3w/k1HbAA0VhsQ/s1600/tiger-keg.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-HbE4j9iO3d0/TqQ3w8ND3WI/AAAAAAAAB3w/k1HbAA0VhsQ/s320/tiger-keg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666715545073081698" /></a></div><br /><br /><br />Ε, θα μπορούσαν να εξαιρεθούν τα αγαπημένα σε όλους κατοικίδια σκύλος και γάτα;<br /><br /><div style="text-align: center;">Ωραίος ο σκύλος, ωραία και η μπύρα που διάλεξε! :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-j_yWyGvNWaE/TqQ4YyuYJGI/AAAAAAAAB38/kP3afh3K63Q/s1600/Blue_Moon_beer-Dog.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-j_yWyGvNWaE/TqQ4YyuYJGI/AAAAAAAAB38/kP3afh3K63Q/s320/Blue_Moon_beer-Dog.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666716229723235426" /></a></div><br /><br />Κοιτάξτε τη γάτα: "Τι πορτοκαλάδα και βλακείες, αυτό είναι το καλό!"<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-20P-jNvMPds/TqQ4rkqWbvI/AAAAAAAAB4I/muQPOARopZo/s1600/beer-cat.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-20P-jNvMPds/TqQ4rkqWbvI/AAAAAAAAB4I/muQPOARopZo/s320/beer-cat.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666716552365764338" /></a></div><br /><br />Να ξεκαθαρίσω ότι το post έχει αποκλειστικά χιουμοριστικό -έως και καμμένο- χαρακτήρα και κανένα ζώο δεν κακοποιήθηκε πριν, μετά ή κατά τη διάρκεια σύνταξης της ανάρτησης!<br />Άντε μήπως μέσα στο μίζερο κλίμα των ημερών, καταφέρουμε και χαμογελάσουμε λίγο...<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8752662423583710170?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-58220964184656788962011-10-23T13:00:00.002+03:002011-10-23T13:03:39.870+03:00<br>Η ιστοριούλα έχει να κάνει με μια φίλη μου. Η φίλη αυτή λοιπόν, δούλευε στο λογιστήριο μιας υπηρεσίας. Ήταν η πρώτη της δουλειά και η φίλη η οποία ήταν αυτό που λέμε "καλό παιδί", εργαζόταν ευσυνείδητα, υπεύθυνα και πρόθυμα, με λίγα λόγια προσπαθούσε να είναι σε όλα εντάξει.<br />Ένα βραδάκι λοιπόν, την περίμενα μετά τη δουλειά να πάμε μια βόλτα. Έρχεται και τη βλέπω αμέσως ότι δεν ήταν καλά. Εμφανώς στενοχωρημένη, σκυθρωπή και προβληματισμένη. Τη ρώτησα αμέσως τι έχει και μου είπε αυτό που υποψιαζόμουν: Κάτι έγινε στη δουλειά.<br /><br />Σαν άνθρωπος, έκανε κι αυτή ένα λάθος απροσεξίας. Ευτυχώς, όχι λάθος με νούμερα που αντιστοιχούσαν σε χρηματικά ποσά αλλά λάθος σχετικά με άτομα - μέλη, συγκεκριμένα ο Χ, ο οποίος στην ιστοριούλα μας θα αποκαλείται "Φούφουτος" και ήταν άγαμος και άτεκνος, καταχωρήθηκε ως παντρεμένος με την Ψ, επίσης μέλος και ασφαλισμένη στην υπηρεσία. <br />Το συγκεκριμένο υπηρεσιακό γράμμα - έγγραφο έφτασε και στον Φούφουτο και στην κατά λάθος "γυναίκα" του, ο Φούφουτος πήρε τηλέφωνο την προϊσταμένη της φίλης να παραπονεθεί, αυτή της φώναξε και γενικά για να μην πολυλογώ, έγινε ένας ψιλοχαμός για ένα λάθος που μπορούσε να διορθωθεί αμέσως και δεν ήταν και κάτι το πραγματικά σοβαρό, αφού κανένα από τα 2 μέλη δεν έχασε λεφτά.<br /><br />Προσπάθησα να κάνω τη φίλη μου να ηρεμήσει, να της πω ότι αύριο θα το έχουν ήδη ξεχάσει, λάθη γίνονται συνεχώς, και στο τέλος τη ρώτησα:<br /><br /><em>- Δηλαδή ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί;<br /><br />- Να με απολύσουν.<br /><br />- Μα γιατί να σε απολύσουν; Δεν έκανες κανένα κακό. Ίσα - ίσα που πήγες να βρεις και στον Φούφουτο γυναίκα.</em><br /><br />Με το που είπα αυτό, έλιωσε στο γέλιο. Πρέπει να γελούσε συνεχώς για κανένα 5λεπτο. Ύστερα μιλήσαμε ήρεμα για άλλα θέματα και όταν χωρίσαμε για να πάει η κάθε μία σπίτι της, η φίλη μου χαμογελούσε (και ναι, τελικά δεν την απέλυσαν).<br /><br /><br />Κι αν αποφάσισα να διηγηθώ αυτή την ιστορία, είναι για να πω το εξής:<br /><br />Έχεις μπροστά σου ένα πρόβλημα. Μπορείς να πας κατά πάνω του κι αν δε λύσεις το Γόρδιο δεσμό, να προσπαθήσεις να τον κόψεις. Μπορείς να του γυρίσεις την πλάτη και να φύγεις, κάνοντας ότι δεν υπάρχει.<br />Όμως, μπορείς και να του βγάλεις τη γλώσσα και να το κοροϊδέψεις. Ίσως αυτό να μην προκαλέσει την εξαφάνισή του, όμως είναι αρκετά πιθανό να το κάνει να φαίνεται -αν μη τι άλλο-, όχι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί...<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-K5AxZ2sUjtE/TqPkckUAvcI/AAAAAAAAB2Q/CwDbq_BiTiE/s1600/worst_job.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 286px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-K5AxZ2sUjtE/TqPkckUAvcI/AAAAAAAAB2Q/CwDbq_BiTiE/s320/worst_job.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666623935597297090" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-407JFnSPCKk/TqPlCc8DiEI/AAAAAAAAB2c/9b2k1zrS5vw/s1600/bad_day.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 172px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-407JFnSPCKk/TqPlCc8DiEI/AAAAAAAAB2c/9b2k1zrS5vw/s320/bad_day.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666624586452797506" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5822096418465678896?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-79446643696771284742011-10-15T11:52:00.004+03:002011-10-15T11:57:35.277+03:00<br>Το διάβασμα συνεχίζεται! <br />Αυτή τη φορά θα προτείνω μόνο 4 βιβλία (το παρακάνω ώρες - ώρες με τις αναρτήσεις μαμούθ) τα οποία είχα διαβάσει στο παρελθόν δανεικά, άρα δεν υπάρχουν στη βιβλιοθήκη μου δυστυχώς... (δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ ένα καλό βιβλίο πάντα το ξαναδιαβάζω ανά τακτά χρονικά διαστήματα!)<br />Τα παρακάτω, εκτός από ένα, άντε δύο είναι ενδεχομένως κάπως άγνωστα στο ευρύ κοινό, οπότε σκέφτηκα να επιλέξω αυτά αντί άλλων κλασικών που πάνω - κάτω οι περισσότεροι γνωρίζουμε.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">1. Ο Παπαλάνγκι</span></div><br /><div style="text-align: center;"><a><img src="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr_85zlMpI/AAAAAAAAA7s/ja6J3Qndhzk/s1600/o%2Bpapalangki.jpg" /></a></div><br />Πρόκειται για την πραγματική μαρτυρία του φυλάρχου Τουιαβίι από το νησί Τιαβέα-Σαμόα, μετά από ένα ταξίδι του στην Ευρώπη στις αρχές του 20ου αιώνα, έτσι όπως την κατέγραψε ο Έριχ Σόερμαν, ιεραπόστολος στα νησιά του Ειρηνικού.<br />Παπαλάνγκι ονομάζεται από τους "άγριους" ιθαγενείς αυτού του νησιού, ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος. Αυτός που φοράει περίεργα και άχρηστα ρούχα που τον εμποδίζουν στις κινήσεις του, που ζει μέσα σε πολυκατοικίες, που παραπονιέται συνεχώς ότι δεν έχει χρόνο ενώ ο χρόνος υπάρχει και που θεωρεί πολύ σημαντικό να ξέρει την ηλικία του γιορτάζοντας μάλιστα τη γέννησή του.<br />Ειδικά για το τελευταίο, ο "απολίτιστος" αυτός λέει:<br /><br /><span style="font-style:italic;">"…Επειδή ο κάθε Παπαλάνγκι διακατέχεται από το φόβο για το χρόνο του, ξέρει πάντα με μεγάλη ακρίβεια, και όχι μόνο κάθε άντρας, αλλά και κάθε γυναίκα και κάθε μικρό παιδί, πόσες ανατολές της σελήνης και του ήλιου έχουν περάσει από τότε που πρωταντίκρυσε το μεγάλο φως. Αυτό μάλιστα παίζει ένα τόσο μεγάλο ρόλο, ώστε να γιορτάζεται με λουλούδια και με μεγάλα φαγοπότια κάθε φορά που έχει περάσει ένα ορισμένο, ίσο με τ’ άλλα, χρονικό διάστημα. Πόσο συχνά ένιωσα ότι ντρέπονταν για μένα, επειδή όταν με ρωτούσαν πόσων χρονών είμαι, εγώ γελούσα και δεν ήξερα ν’ απαντήσω. “Μα πρέπει να ξέρεις πόσων χρονών είσαι”. Εγώ σώπαινα και σκεφτόμουν: Είναι καλύτερα να μην το ξέρω…"</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">2. Εγώ ελπίζω να τη βολέψω</span></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSxS5vBk4gI/AAAAAAAAA8E/wE_8CBDFO5M/s1600/egw%2Belpizw.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSxS5vBk4gI/AAAAAAAAA8E/wE_8CBDFO5M/s320/egw%2Belpizw.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560910791724818946" /></a></div><br />Είναι πολύ πιθανό αυτό να το γνωρίζετε έστω και εξ ονόματος.<br />Ο Μαρτσέλο Ντ' Όρτα, δάσκαλος δημοτικού σχολείου σε ένα χωριό της Νάπολης, είχε την ιδέα να εκδώσει ένα βιβλίο με εκθέσεις παιδιών/μαθητών του. <br />Το εγχείρημά του στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία, το βιβλίο μεταφράστηκε και έγινε μπεστ σέλερ σε πολλές χώρες καθώς, εκτός από το απίστευτο γέλιο που προσφέρει η ανάγνωσή του (υπάρχουν πολλά "μαργαριτάρια" τα οποία ο δάσκαλος σκόπιμα δεν διόρθωσε), μας κάνει και να σκεφτούμε λίγο πόσο περίεργος ή και παράλογος φαίνεται ο κόσμος των μεγάλων στα μάτια ενός παιδιού αλλά επιπλέον είναι και μια αληθινή μαρτυρία για τις όχι και τόσο ευνοϊκές συνθήκες διαβίωσης στο συγκεκριμένο μέρος.<br />Απόσπασμα έκθεσης που μιλάει για την ανάσταση του Λαζάρου:<br /><br /><span style="font-style:italic;">"...Ο Λάζαρος ήτανε φίλος του Χριστού, μερικές φορές είχανε βγει μαζί για ψώνια.<br />Μια μέρα όμως ο Λάζαρος είχε μια άσχημη αρρώστια στο δέρμα, και επειδή σε κείνο το χωριό το πιο κοντινό νοσοκομείο βρισκότανε στη Ρώμη, στο μεταξύ<br />πέθανε. Καθώς ο Χριστός πήγαινε στο νεκροταφείο, ο καθένας του έλεγε Χριστέ σε μένα πέθανε ο αδελφός, Χριστέ σε μένα πέθανε η μαμά, Χριστέ σε μένα πέθανε ο ξάδελφος, αλλά ο Χριστός μόνο ένα μπορούσε να γλιτώσει: οι πεθαμένοι ήτανε πάρα πολλοί! Ο Λάζαρος αναστήθηκε και περπατούσε σαν ζόμπι, όμως ήτανε ζωντανός, και παρόλο που είχε κάτι γάζες στο στόμα χαμογελούσε από ευτυχία. Ο Χριστός τον αγκάλιασε και του είπε: Λάζαρε, γι’ αυτή τη φορά σε συγχωράω, αλλά την άλλη φορά μην ξαναπεθάνεις..."</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">3. Ο φόβος που φτιάχνει τους θεούς</span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: pink;"><em>(αχ, έφαγα το internet, αλλά φωτο<br />από εξώφυλλο δε βρήκα, γκρρ...)</em></span></strong></div><br /><br />Πάω τώρα σε ελληνικό sci-fi, και μάλιστα από 2 γυναίκες!<br />Η συγγραφέας του βιβλίου αυτού, Θάλεια Αντωνιάδη, ασχολείται κυρίως με τη συγγραφή παιδικών παραμυθιών. Κάποιοι την έχουν χαρακτηρίσει «θυληκό Τόλκιν». Υπερβολικός χαρακτηρισμός ή όχι, εδώ η ιστορία είναι για μεγάλους, η οποία ξεκινάει χαλαρά, αρχές καλοκαιρινών διακοπών για να καταλήξει εφιαλτικά στο τέλος τους, με ζοφερή, υποβλητική ατμόσφαιρα που θυμίζει περισσότερο Lovecraft και που εμένα τουλάχιστον με καθήλωσε στον καναπέ συγγενικού σπιτιού για ένα ολόκληρο απόγευμα.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">4. Το αίμα της πέτρας</span></div><br /><div style="text-align: center;"><a><img src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSsBO0dV4XI/AAAAAAAAA78/gWHEIHVKEmI/s1600/to%2Baima%2Bths%2Bpetras.jpg" /></a></div><br />Πρόκειται για 12 μικρά διηγήματα, ιστορίες που ανήκουν στο χώρο του φανταστικού από την Αγγελική Κατσώρη, μάλλον αρκετά άγνωστη συγγραφέα στο χώρο αυτό, η οποία είναι και από τα μέρη μου! <a><img src="http://img717.imageshack.us/img717/5640/winkb.gif"></a><br />Κατά τη γνώμη μου, μια αρκετά καλή προσπάθεια που αξίζει την προσοχή του αναγνώστη.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Bonus:</div> <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">Το Λάθος</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr6YMAMk_I/AAAAAAAAA6k/J3iKhlS_o3o/s1600/To%2BLathos.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr6YMAMk_I/AAAAAAAAA6k/J3iKhlS_o3o/s320/To%2BLathos.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560531983388152818" /></a></div><br />Εντάξει, αλλιώς τα είπα στην αρχή, τώρα ξεφεύγω λίγο (έως πολύ), εξάλλου αυτό που οι 9 στους 10 καθηγητές/δάσκαλοι έγραφαν κάτω από τις εκθέσεις μου στο σχολείο, ήταν: "Καλή, αλλά μην ξεφεύγεις από το θέμα!"<br />Τι πειράζει όμως; Το αγαπημένο μου μάθημα δεν ήταν ποτέ η έκθεση, αλλά τα κείμενα! Και αν σ' αυτό το μάθημα κάποιοι έδωσαν προσοχή, τότε διηγήματα από το "Ζητείται Ελπίς" του Αντώνη Σαμαράκη, ήταν που το έκαναν ακόμα πιο ευχάριστο!<br />Τότε ήταν που διάβασα και Το Λάθος του ίδιου συγγραφέα, το οποίο απέσπασε άριστες κριτικές, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και έλαβε παγκόσμια αναγνώριση.<br />Από τα βιβλία που με έκαναν να αγαπήσω το διάβασμα, σίγουρα διαχρονικό, λιτό σε ύφος μα και έντονο συγχρόνως. <br />Οι περισσότεροι λογικά το ξέρετε, αν όχι, του αξίζει μια περιποιημένη θέση στη βιβλιοθήκη!<br /><br /><br />Αυτά για την ώρα λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες και καλές αναγνώσεις να έχετε!<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-7944664369677128474?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-50851345735775316512011-10-10T00:07:00.011+03:002011-12-23T09:26:57.446+02:00<br>Καλές οι ώρες που περνάμε στην κουζίνα, αλλά επίσης πολύ ευχάριστες ώρες για μένα είναι αυτές που περνάω στη βιβλιοθήκη.<br />Εκτός από την παρασκευή και κατανάλωση ωραίων φαγητών και γλυκών, το να "τρώω" βιβλία, το βρίσκω εξίσου απολαυστικό!<br />Το concept αυτής της ανάρτησης είναι να σας παρουσιάσω μια δεκάδα, μια επιλογή από βιβλία που περιέχει η βιβλιοθήκη μου (είναι προσωπικά αγαπημένα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μόνο αυτά τα 10 είναι τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ). <br />Η λίστα περιέχει βιβλία από τη βιβλιοθήκη μου γιατί πολύ απλά, αν λάβω υπόψη όσα έχω διαβάσει κατά καιρούς από δημόσιες ή σχολικές βιβλιοθήκες, δανεικά από φίλους/συγγενείς ή σε ηλεκτρονική μορφή, δηλ. on line ή "κατεβασμένα" στον Η/Υ, θα χρειαζόμουν όχι μία ανάρτηση αλλά ένα καινούργιο blog, ειδικά για αυτό το σκοπό! <br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Λοιπόν, έχουμε και λέμε:</div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">1. Ο Άνθρωπος Ζάρι (πρωτότυπος τίτλος: The Dice Man)</span><br /><br />Συγγραφέας: Luke Rhinehart (George Cockcroft)<br /><br /><a><img src="http://1.bp.blogspot.com/-afMQweyqDKI/TXdvf32YT5I/AAAAAAAABRM/2ocZUXVseYE/s1600/o%2Banthrwpos%2Bzari.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Το αγαπημένο μου μακράν. Γι’ αυτό <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/12/blog-post_19.html" target="_blank"><font color="orange">έχω ήδη μιλήσει.</font></a></div><br />Παραθέτω κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα από το βιβλίο:<br /><br />"The man in our multi-lie society absorbs a chaos of conflicting lies and is reminded daily by his friends and neighbors that his beliefs are not universally held, that his values are personal and arbitrary and his desires often ill-aimed. <br />We must realise that to ask this man to be honest and true to himself, when his contradictory selves have multiple contradictory answers to most questions, is a safe and economical method of driving him insane.<br /><br />On the other hand, to free him from his unending conflict we must urge him to let go, to act, to pretend, to lie. We must give him the means to develop these abilities. He must become a dice-person.<br /><br /><em>…And it’s his illusions about what constitutes the real world which are inhibiting him. His reality, his reason, his society; these are what must be destroyed...",</em><br />Να και το σχετικό <a href="http://www.youtube.com/watch?v=uqMCvsTSKWE" target="_blank"><font color="orange">τραγούδι</font></a>.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">2. Lovecraft - Άπαντα (Μέρος 1)</span><br /><br />Συγγραφέας: Howard Phillips Lovecraft<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr8AJNF8kI/AAAAAAAAA60/Mtu1N7VumRY/s1600/Lovecraft%2BApanta%2B1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr8AJNF8kI/AAAAAAAAA60/Mtu1N7VumRY/s320/Lovecraft%2BApanta%2B1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560533769343332930" /></a></div><br />Τι να πω εγώ για τον Άρχοντα του Τρόμου; (αν και <a href="http://chefkang.blogspot.com/2009/11/blog-post_18.html" target="_blank"><font color="orange">κάτι έχω ξαναπεί</font></a>)<br />Μετά από τόσα χρόνια, κανείς δεν κατάφερε να συγκριθεί μαζί του, όσο κι αν προσπάθησε να τον μιμηθεί. <br />Αξίζει να ξέρει κάποιος καλά αγγλικά, μόνο και μόνο για να διαβάσει Lovecraft στο πρωτότυπο.Το λεξιλόγιό του και ο ιδιαίτερος τρόπος που το χειρίζεται, οι περιγραφές, η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, η αγωνία που κλιμακώνεται καθώς προχωράει κανείς στο δαιδαλώδες, εφιαλτικό και σκοτεινό μονοπάτι της ανάγνωσης του έργου του, τον κάνουν μοναδικό και αξεπέραστο.<br />Και για όσους νομίζουν πως αυτά που έγραφε ήταν μόνο ιστορίες με τέρατα, φαντάσματα, ζόμπι ή κι εγώ δεν ξέρω τι χωρίς να θίγονται φιλοσοφικά/υπαρξιακά θέματα, ορίστε ατάκα:<br /><em>"Η ζωή είναι μόνο μια σειρά εικόνων στον εγκέφαλο, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ' εκείνες που γεννιούνται από αληθινά πράγματα και σ' εκείνες που γεννιούνται από εσωτερικά όνειρα και δεν υπάρχει κανένας λόγος να εκτιμάμε τη μία περισσότερο από την άλλη..."</em><br /><div style="text-align: right;">'Το Ασημένιο Κλειδί' -H.P. Lovecraft</div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">3. Το Σιλμαρίλλιον (πρωτότυπος τίτλος: The Silmarillion)</span><br /><br />Συγγραφέας: John Ronald Reuel Tolkien<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr864POvYI/AAAAAAAAA68/qlC0mvC-p8E/s1600/Silmarillion.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr864POvYI/AAAAAAAAA68/qlC0mvC-p8E/s320/Silmarillion.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560534778401176962" /></a></div><br />Στον Τόλκιν και σε ό,τι δημιούργησε αξίζει ξεχωριστό αφιέρωμα ή μάλλον ξεχωριστό blog. Υπάρχει η λογοτεχνία του φανταστικού και υπάρχει και ο Τόλκιν. Κατηγορία από μόνος του. Ύστερα και από την κινηματογραφική τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ακόμα κι όσοι δεν τον γνώριζαν, τον έχουν υπόψη τους. Φυσικά, καμία ταινία δεν μπορεί να αποδώσει 100% το νόημα ενός βιβλίου, γι’ αυτό ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο του Τόλκιν, είναι μέσω της ανάγνωσης του έργου του.<br />Αν και εγώ έτυχε να διαβάσω πρώτο το Χόμπιτ, θα πρότεινα να ξεκινήσει κανείς με το Σιλμαρίλλιον. Για τον μη "μυημένο" αναγνώστη, ίσως το Σιλμαρίλλιον να φανεί βαρετό και δύσκολο για μια πρώτη επαφή, αν όμως κάποιος δεν πτοηθεί και συνεχίσει, θα κουβαλάει κάτι από τη Μέση Γη για πάντα μέσα του…<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">4. Το Άρωμα του Ονείρου (πρωτότυπος τίτλος: Jitterbug Perfume)</span><br /><div style="text-align: center;">Συγγραφέας: Tom Robbins <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr9LR8L8qI/AAAAAAAAA7E/0meVyicEH5A/s1600/Arwma%2BOneirou.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr9LR8L8qI/AAAAAAAAA7E/0meVyicEH5A/s320/Arwma%2BOneirou.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560535060178530978" /></a></div><br />Ο Ρόμπινς έχει ένα δικό του, πολύ χαρακτηριστικό στυλ γραφής και έχει καταφέρει να γίνει αρεστός ως συγγραφέας σε μεγάλη μερίδα κοινού. Τα περισσότερα από τα έργα του έχουν γίνει μπεστ σέλερ σε πολλές χώρες. Ίσως επειδή έχει την ικανότητα να μιλάει για σοβαρά, υπαρξιακά ανθρώπινα ζητήματα σαν να τα έλεγε στον κολλητό του, χρησιμοποιώντας άφθονο χιούμορ και ατάκες που σου μένουν αξέχαστες.<br />Το Άρωμα του Ονείρου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί βιβλίο φαντασίας και είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα έργα του. Ένα υπέροχο ταξίδι από το μεσαίωνα μέχρι και σήμερα, γεμάτο μαγεία που δεν στερείται όμως και βάθος νοημάτων.<br />Ένα πολύ καλό βιβλίο για να αρχίσει κάποιος να ασχολείται με τον Ρόμπινς.<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">5. Ο Πόλεμος των Θεών (πρωτότυπος τίτλος: American Gods)</span><br /><div style="text-align: center;">Συγγραφέας: Neil Gaiman<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr64KSPTwI/AAAAAAAAA6s/N_s4khE9h94/s1600/American%2BGods.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr64KSPTwI/AAAAAAAAA6s/N_s4khE9h94/s320/American%2BGods.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560532532682772226" /></a></div><br />Είναι για μένα ο καλύτερος από τους νέους συγγραφείς φαντασίας. Διαβάζοντας την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ σειρά κόμικ <a href="http://chefkang.blogspot.com/2009/09/sandman.html" target="_blank"><font color="orange">The Sandman</font></a>, θέλησα να τον γνωρίσω καλύτερα, και η γνωριμία αυτή μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις… <br />Στο συγκεκριμένο βιβλίο, φαίνεται πόσο αγαπάει ο Gaiman τη μυθολογία και πόσο πολύ έχει ασχοληθεί μ’ αυτήν, αφού πρόκειται για έναν αριστοτεχνικό συγκερασμό μυθικών στοιχείων και θεοτήτων διαφόρων χωρών που προχωράνε παράλληλα με το σήμερα.<br />Η ποιότητα και η λεπτομέρεια της δουλειάς του συγγραφέα καθώς και η νοσταλγική ατμόσφαιρα που μεταδίδει, το καθιστούν ένα από τα καλύτερα βιβλία φαντασίας που έχω διαβάσει ποτέ (και αν φτάσατε μέχρι εδώ, θα έχετε ήδη παρατηρήσει την ιδιαίτερη αγάπη μου στη λογοτεχνία του φανταστικού!).<div style="text-align: center;">Μην ξεχάσω:</div><font size=1><strong><a href="http://blog.subs.gr/?p=4218/" target="_blank"><font color="orange">Κάτι πήρε το μάτι μου</font></a> για σειρά από την HBO όπου θα βάλει το χεράκι του κι ο ίδιος ο Gaiman! Ποιος περιμένει τώρα μέχρι το 2013!!!</strong></font><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">6. Fight Club</span> <br /><br />Συγγραφέας: Chuck Palahniuk<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr9aTlYrmI/AAAAAAAAA7M/kHPq8AvJEio/s1600/Fight%2BClub.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 211px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr9aTlYrmI/AAAAAAAAA7M/kHPq8AvJEio/s320/Fight%2BClub.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560535318317805154" /></a></div><br />Το βιβλίο αφορμή για τη δημιουργία μιας ξεχωριστής, για μένα της καλύτερης ταινίας των ’00s (θυμηθείτε: Fight Club με Brad Pit, Edward Norton και Helena Bonham Carter). Η ταινία έμεινε πάρα πολύ πιστή στο βιβλίο, το οποίο περιέχει όλες εκείνες τις δυνατές ατάκες και ακόμα περισσότερες. Στα συν είναι και το τέλος, το οποίο δεν αφήνει αμφιβολίες και δεν είναι εμπορικό happy end (προσωπικά, το μόνο που με χάλασε στην ταινία ήταν το τέλος).<br />Ο πολλά υποσχόμενος νέος Αμερικάνος συγγραφέας Chuck Palahniuk έκανε την πρώτη του εμφάνιση με αυτό το βιβλίο και έκτοτε συνεχίζει δυναμικά. <br />Και καλά κάνει… <br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">7. Λεβιάθαν (πρωτότυπος τίτλος: Leviathan)</span><br /><br />Συγγραφέας: Paul Auster<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr_RrXYieI/AAAAAAAAA7k/3o3r2-psJqI/s1600/Leviathan.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 209px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr_RrXYieI/AAAAAAAAA7k/3o3r2-psJqI/s320/Leviathan.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560537369105959394" /></a></div><br />Ο φανταστικός συγγραφέας Πίτερ Άαρον, αφηγείται την ιστορία του καλύτερού του φίλου, του επίσης συγγραφέα Μπέντζαμιν Σακς, ανθρώπου με ευφυΐα, με μία άκρως γοητευτική προσωπικότητα, που οδηγείται όμως από ένα σημείο και μετά, μέρα με τη μέρα στην αυτοκαταστροφή του.<br />Χαρακτηριστικά λέει:<br /><span style="font-style:italic;">"Σε διάστημα 15 χρόνων, ο Σακς ταξίδεψε απ’ το ένα μέρος του εαυτού του ως το άλλο, κι όταν έφτασε στην τελευταία άκρη, αμφιβάλλω αν ήξερε ποιος ήταν πια…"</span><br />Στην ιστορία περιπλέκονται κι άλλοι χαρακτήρες, όπως μερικές δυναμικές και γοητευτικές γυναίκες, όπου ανάμεσά τους ξεχωρίζει πιο πολύ μία, η αποφασιστική, εκκεντρική, ριψοκίνδυνη, αλλά και επίσης τίμια Μαρία. <br />Δε θα γράψω περισσότερα, γιατί οι διαδοχικές εκπλήξεις και η διατήρηση της εγρήγορσης του αναγνώστη σε κάθε σελίδα του βιβλίου, είναι και το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα.<br /><font size=1><span style="font-style:italic;">"Πρόκειται για ένα πλούσιο και εκθαμβωτικό μυθιστόρημα, σοφά οικοδομημένο και με γρήγορο ρυθμό. Δυνατό, ζοφερό και δυσοίωνο, προβάλλει όλες τις ικανότητες του συγγραφέα και αποτελεί αληθινό επίτευγμα."<div style="text-align: right;">- Wall Street Journal</div></span></font> Όσοι δεν έχετε έλθει ακόμα σε επαφή με τον βραβευμένο Αμερικάνο ποιητή και συγγραφέα, πράξτε το άμεσα. Το βιβλίο αυτό, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία. <br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">8. Ο Πόλεμος της Σοκολάτας (πρωτότυπος τίτλος: The Chocolate War)</span><br /><br /><div style="text-align: center;">Συγγραφέας: Robert Cormier<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr-Mn2UveI/AAAAAAAAA7U/Kh4NHLjUO5s/s1600/Polemos%2BSokolatas.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr-Mn2UveI/AAAAAAAAA7U/Kh4NHLjUO5s/s320/Polemos%2BSokolatas.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560536182751018466" /></a></div><br />Άλλη κατηγορία. Λογοτεχνία για νέους. Που ωστόσο διαβάζεται μια χαρά και από τους μεγάλους. Πολύ χαρακτηριστικό βιβλίο για το θέμα του bullying όπως είθισται να λέγεται ο εκφοβισμός των παιδιών στα σχολεία, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη νεανική λογοτεχνία, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και καθιέρωσε τον συγγραφέα. Έχει γυριστεί επίσης και σε ταινία, με λίγο διαφορετικό τέλος όμως από αυτό του βιβλίου.<br />"Τολμώ να διαταράξω το σύμπαν;" αναρωτιέται ο έφηβος Τζέρι στην αρχή του βιβλίου και τελικά το κάνει. Τολμάει να πάει κόντρα στο δικό του σύμπαν, στην εξουσία που του ασκείται, αλλά τελικά παίζει το παιχνίδι τους έτσι κι αλλιώς… <br />Ο πόλεμος της σοκολάτας ασχολείται με το χειρότερο είδος πολέμου: <br />Τον ψυχολογικό πόλεμο…<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">9. Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει (πρωτότυπος τίτλος: Veronika decide morrer)</span><br /><br /><div style="text-align: center;">Συγγραφέας: Paulo Coelho <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr_Df3VyXI/AAAAAAAAA7c/K7DbyuZEc3M/s1600/Veronica.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TSr_Df3VyXI/AAAAAAAAA7c/K7DbyuZEc3M/s320/Veronica.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560537125500602738" /></a></div><br />Συνήθως, έχω τις επιφυλάξεις μου απέναντι σε εμπορικούς συγγραφείς, σκηνοθέτες, κτλ. Ο Coelho είναι ευχάριστος σαν συγγραφέας, αλλά το στυλ του είναι σίγουρα εμπορικό. Το πιο γνωστό του έργο που τον καταξίωσε, "Ο Αλχημιστής" δε μπορώ να πω ότι με κέρδισε. Ωστόσο, το "Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει" είναι για μένα πολύ καλύτερο από τον Αλχημιστή. <br />Μέχρι τη μέση τουλάχιστον, είναι πέρα για πέρα ρεαλιστικό. Επιπλέον, υπάρχει βάθος χαρακτήρων, όχι μόνο όσον αφορά την ηρωίδα αλλά και όλα τα γύρω από αυτήν πρόσωπα. Επίσης, αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι το βιβλίο θίγει θέματα που στο δυτικό πολιτισμό και στη χώρα μας θεωρούνται ταμπού, όπως η αυτοχειρία και η ψυχική ασθένεια. <br />Ε, το τέλος είναι και εμπορικό και κλισέ… Ήταν ποτέ δυνατό να πεθάνει στ’ αλήθεια η πρωταγωνίστρια;<br />Να σημειώσω πως το βιβλίο <a href="http://chefkang.blogspot.com/2009/09/blog-post_4526.html" target="_blank"><font color="orange">έχει γυριστεί και σε ταινία</font></a>, την οποία και έκανα το λάθος να δω, και πέρα από την παρουσία της συμπαθέστατης Sarah Michelle Gellar, δε βλέπω άλλο λόγο για να κάνετε κι εσείς το ίδιο.<br /><div style="text-align: center;"><strong>Υ.Γ.</strong> <font size=1>(όποιος/όποια ξέρει τίνος ζωγράφου είναι -και πως λέγεται- <br />ο πίνακας του εξωφύλλου του βιβλίου, έχει τη σκοτεινή μου αγάπη :)</font></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight:bold;">10. Περί Θανάτου (πρωτότυπος τίτλος: As Intermitências da Morte)</span><br /><br />Συγγραφέας: José Saramago<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-oM5z3rRlg4Q/TkALr2u-oAI/AAAAAAAABqk/P2ExDaHHtyI/s1600/Peri_Thanatou.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 194px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-oM5z3rRlg4Q/TkALr2u-oAI/AAAAAAAABqk/P2ExDaHHtyI/s320/Peri_Thanatou.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638519581522698242" /></a></div><br />Το πιο πρόσφατο βιβλιοαπόκτημά μου, του βραβευμένου με νόμπελ λογοτεχνίας Πορτογάλου συγγραφέα, Ζοζέ Σαραμάγκου. <br />Η υπόθεση έχει ως εξής: Σε μια μικρής έκτασης φανταστική χώρα, ξαφνικά, χωρίς κανένα φαινομενικά λόγο συμβαίνει κάτι το εντελώς παράδοξο: Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν πια! <br />Αυτό όμως που μοιάζει αρχικά σαν ευλογία, στην πορεία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα το οποίο πλήττει τα γραφεία κηδειών, τα γηροκομεία, τα νοσοκομεία, την Εκκλησία -η αιώνια ζωή πλέον χαρίζεται και σε άθεους, και σε αλλόθρησκους και σε αμαρτωλούς (ειδικά πάνω σ’ αυτό, λάτρεψα την ειρωνεία του συγγραφέα!) και φέρνει το κράτος κυριολεκτικά σε απόγνωση (ο πρωθυπουργός της φανταστικής χώρας, σε κάποιο σημείο του βιβλίου λέει: "Αν δεν ξαναρχίσουμε να πεθαίνουμε, τότε δεν έχουμε μέλλον!")<br />Η ζωή πολλές φορές μας παίζει παιχνίδια. Αν ξαφνικά μας έπαιζε κι ο θάνατος; Κι αν αποφάσιζε κάποτε εκτός από οστά να πάρει και σάρκα, τι θα προτιμούσε να είναι; Άντρας ή γυναίκα;<br /><u>Α, να μην ξεχάσω:</u> <br />Το στυλ γραψίματος του συγγραφέα από άποψη σύνταξης, ίσως να είναι λίγο κουραστικό για κάποιους γιατί χρησιμοποιεί σπάνια παραγράφους & τελείες! Αντιθέτως με τα κόμματα, του δίνει και καταλαβαίνει!<br />(για τα πολλά κόμματα, οι καθηγητές μου στο σχολείο πάντα μου την έλεγαν -επιτέλους ένα βιβλίο που με δικαιώνει! :) <br /><br /><br /><em><strong>"…Η βιβλιοθήκη είναι ένα είδος μαγικού σπηλαίου το οποίο είναι γεμάτο από νεκρούς ανθρώπους. Και οι νεκροί αυτοί μπορούν να ξαναγεννηθούν, μπορούν να επιστρέψουν στη ζωή, όταν ανοίγει κανείς τις σελίδες τους…"<br /><div style="text-align: right;">- Ralph Waldo Emerson</strong></em></div><br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5085134573577531651?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-57199484593567341332011-10-01T22:49:00.003+03:002011-10-01T22:52:31.494+03:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2J6JadcYSIQ/TnOXJAEkrUI/AAAAAAAABxM/2MJPwv4MmvY/s1600/pagwto_kydwni.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2J6JadcYSIQ/TnOXJAEkrUI/AAAAAAAABxM/2MJPwv4MmvY/s320/pagwto_kydwni.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653028138173902146" /></a></div><br />Το κυδώνι είναι ένα φρούτο που ευδοκιμεί στη χώρα μας, το τιμούσαν ήδη από την αρχαιότητα και το είχαν αφιερώσει στη θεά Αφροδίτη.<br />Φρούτο που στις μέρες μας τουλάχιστον, δεν τρώγεται -σχεδόν- ποτέ ωμό. Φρούτο στο οποίο χρωστάμε μερικά πολύ χαρακτηριστικά και αγαπημένα σε πολλούς γλυκά, όπως το κυδωνόπαστο, το γλυκό του κουταλιού και φυσικά τη μαρμελάδα κυδώνι.<br />Φρούτο που έχει στιγματίσει με τη γεύση και το άρωμά του τις φθινοπωρινές αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι η μικρή Dark Chef είχε φάει σπιτική μαρμελάδα κυδώνι με τους κουβάδες, καθώς κάθε χρόνο τέτοια εποχή, κυδώνια από τον κήπο του σπιτιού, από τον κήπο της γιαγιάς, από τους κήπους γνωστών και συγγενών αφθονούσαν και η μητέρα μου μη γνωρίζοντας άλλες συνταγές για να τα αξιοποιήσει, κατέφευγε στη σίγουρη και δοκιμασμένη λύση, δηλαδή αυτήν της μαρμελάδας!<br /><br />Πλέον, η μόνη κυδωνιά του σπιτικού κήπου στο χωριό που άντεξε στα χρόνια, βγάζει κάθε χρόνο όλο και πιο λίγα γερά κυδώνια και φέτος, τα μόνα άξια ζαχαροπλαστικής χρήσης ήταν τα παρακάτω τέσσερα:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-nXfJ9l-wYGI/TnOX9NHiY3I/AAAAAAAABxU/K4llOnujLbw/s1600/kydwnia.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 275px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-nXfJ9l-wYGI/TnOX9NHiY3I/AAAAAAAABxU/K4llOnujLbw/s320/kydwnia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653029035029193586" /></a></div><br />Ομολογώ ότι για κάτι τέτοιες συνταγές αξίζει η αναμονή ενός χρόνου (εννοώ μέχρι να βρεθώ στο συγκεκριμένο μέρος) γιατί φέτος είχα αποφασίσει αν βρω καλά, αρωματικά και -κυρίως!- γερά κυδώνια, να φτιάξω κάτι διαφορετικό, όπως ας πούμε ένα παγωτό!<br /><br /><div style="text-align: center;">Αλλά ας τα πάρουμε απ' την αρχή:<br /><br />Για την κρέμα θα χρειαστούμε:</div><br />- 2 και 1/2 φλιτζάνια τσαγιού φρέσκο πλήρες γάλα<br />- 1 φλιτζάνι τσαγιού κρέμα γάλακτος<br />- 2/3 φλιτζανιού τσαγιού μέλι<br />- 2 με 3 φυλλαράκια αρμπαρόριζα<br />- 1 και 1/2 κουταλιά της σούπας κορν φλάουρ που το έχουμε διαλύσει σε 2 κουταλιές της σούπας κρύο γάλα<br />- 120 γραμμάρια ανθότυρο κομμένο σε μικρά κομματάκια, το οποίο το πολτοποιούμε μαζί με 2 - 3 κουταλιές σούπας γάλα στο μπλέντερ μέχρι να γίνει μια σφιχτή και λεία κρέμα<br /><br /><div style="text-align: center;">Για τα κυδώνια:</div><br />- 4 μέτρια κυδώνια, καλά πλυμένα, σκουπισμένα και κομμένα σε λεπτές φέτες (χωρίς να τα ξεφλουδίσουμε)<br />- μερικά φυλλαράκια αρμπαρόριζας<br />- 1/4 φλιτζανιού τσαγιού μαύρη ζάχαρη<br />- λίγη κανέλα και μοσχοκάρυδο σε σκόνη<br />- λίγο βούτυρο ( 1 με 2 κουταλιές σούπας ή 10 με 20 γραμμάρια)<br />- προαιρετικά, μια χούφτα σταφίδες ξανθές, μουλιασμένες για μερικές ώρες σε κονιάκ ή αρωματικό με μπαχαρικά τσάι (αν θέλουμε να αποφύγουμε το αλκοόλ)<br /><br /><br />Σιγοβράζουμε το γάλα, την κρέμα γάλακτος, το μέλι και την αρμπαρόριζα για μερικά λεπτά ανακατεύοντας λίγο με ξύλινη κουτάλα για να διαλυθεί και το μέλι (προσοχή μη σας χυθεί, γιατί το μέλι κάνει το μίγμα να φουσκώνει), αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το μίγμα για 5 - 10 λεπτά με σκεπασμένη την κατσαρόλα, να απορροφήσει κυρίως το άρωμα της αρμπαρόριζας. <br />Ταιριάζει πολύ η αρμπαρόριζα με το κυδώνι, αν δεν υπάρχει στον κήπο σας, σε γλαστρούλα στο μπαλκόνι ή αν δεν έχετε γειτόνισσα τη γιαγιά Ντακ, χε χε, κάντε μια βόλτα μέχρι τον Εθνικό Κήπο έχοντας τα μάτια -και τη μύτη σας- ανοιχτά! :)<br /><br />Αφαιρούμε τα φυλλαράκια, προσθέτουμε το διαλυμένο μέσα στο γάλα κορν φλάουρ ανακατεύοντας συνεχώς και βάζουμε το μίγμα ξανά στη φωτιά χωρίς να σταματήσουμε να ανακατεύουμε μέχρι να πήξει και να γίνει παχύρρευστο. Τότε, κατεβάζουμε από τη φωτιά.<br />Αν δούμε κομματάκια μέσα (αυτό σημαίνει ότι έστω και για λίγο δεν ανακατέψαμε καλά), δεν πειράζει, απλά περνάμε το μίγμα μέσα από ένα σουρωτήρι.<br />Όταν κρυώσει το μίγμα, βάζουμε μερικές κουταλιές από αυτό στο πολτοποιημένο, κρεμώδες μίγμα ανθότυρου, ανακατεύουμε και ενώνουμε τα δύο μίγματα ανακατεύοντας απαλά, να γίνει ένα μίγμα, ενιαίο και ομοιογενές. Το βάζουμε στην κατάψυξη όταν έχει πλέον κρυώσει τελείως και ακολουθούμε τη γνωστή διαδικασία των συχνών χτυπημάτων με το μπλέντερ, στην περίπτωση που είμαστε φτωχοί σκοτεινοί σεφ χωρίς παγωτομηχανή! :)<br /><br /><br />Τα κυδώνια, τα στρώνουμε πάνω σε ταψάκι όπου έχουμε βάλει αντικολλητικό χαρτί ψησίματος, τα πασπαλίζουμε με τη μαύρη ζάχαρη, την κανέλα και το μοσχοκάρυδο, τοποθετούμε πάνω και μερικά φυλλαράκια αρμπαρόριζας και σκορπίζουμε ελάχιστο βούτυρο σε πολύ μικρά κομματάκια σε όλη την επιφάνεια. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν (αν τρυπιούνται εύκολα με το πιρούνι είναι έτοιμα) και όταν κρυώσουν λίγο τα κόβουμε σε μικρά κομματάκια.<br /><br />Στα μισά της "διαδρομής" του χτυπήματος του παγωτού με το μπλέντερ, προσθέτουμε στην κρέμα τα παραπάνω κομματάκια κυδωνιού και τα πολτοποιούμε μαζί. Δεν θα λιώσει εντελώς το κυδώνι, θα δώσει όμως μια ιδιαίτερη αίσθηση στο παγωτό, πιο "τραγανή" αν θέλετε, ευχάριστη όμως, σαν να έχουμε ενσωματώσει περίπου γλυκό κυδώνι στο παγωτό!<br /><br />Στα επόμενα μπλεντεροχτυπήματα, θα χτυπάμε μαζί κυδωνοκομματάκια και κρέμα, οπότε στην πορεία θα ενσωματώνονται και καλύτερα. <br />Τις σταφίδες, τις σουρώνουμε από το κονιάκ ή το τσάι (εγώ τις ήθελα μεθυσμένες, οπότε τις μούσκεψα σε κονιάκ) και τις προσθέτουμε στο πιο πηχτό πλέον μίγμα παγωτού μετά από το τελευταίο χτύπημα για να μείνουν -εννοείται- ολόκληρες και να τις βρίσκουμε διάσπαρτες καθώς θα τρώμε το παγωτό, ταιριάζουν κι αυτές πολύ!<br /><br />Εντάξει, μου πήρε αρκετό χρόνο αλλά άξιζε τον κόπο! Ένα φθινοπωρινό, αρωματικό και ντελικάτο παγωτό, που τα κυδώνια της εποχής το κάνουν να ξεχωρίζει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5719948459356734133?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-27850951805037386252011-09-28T11:39:00.002+03:002011-09-28T11:41:14.020+03:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-bgdOvSfWOs8/TnMwQyC6FaI/AAAAAAAABxE/T-N4sPNNpzM/s1600/makaronosalata.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 262px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-bgdOvSfWOs8/TnMwQyC6FaI/AAAAAAAABxE/T-N4sPNNpzM/s320/makaronosalata.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652915022150112674" /></a></div><br />Η καλύτερη εποχή για σταφύλια νομίζω πως είναι ο Σεπτέμβρης και μάλιστα προς το τέλος του. Ψωμί με σταφύλι και τυρί (συνήθως κασέρι) είναι κατά την άποψη πολλών ένα πλήρες μικρό, μα θρεπτικό γεύμα ή κολατσιό!<br />Κι αν αντί για ψωμί βάζαμε ζυμαρικά όπως πένες και φτιάχναμε μια ελαφριά και υγιεινή μακαρονοσαλάτα; Κάτι τέτοιο σκέφτηκα και μου προέκυψε ένα ωραιότατο κατά τη γνώμη μου πιάτο!<br /><br />Διάλεξα πένες ολικής αλέσεως (δε θέλω να κάνω διαφήμιση αλλά αυτές της Melissa μου φάνηκαν καλύτερες με διαφορά από τις άλλες) και νομίζω πως στη συγκεκριμένη συνταγή ταιριάζουν περισσότερο από τις λευκές!<br />Έβρασα al dente σε αλατισμένο νερό μια μερίδα (με το μάτι τα υπολόγισα όλα), τις σούρωσα αμέσως και τους έριξα φρέσκο κρύο νερό – Προσοχή: ΜΟΝΟ όταν πρόκειται για σαλάτα ξεπλένουμε τα βρασμένα ζυμαρικά μόλις τα στραγγίζουμε! Αυτό το κάνουμε για να μην κολλήσουν μέχρι να τα ανακατέψουμε με τα άλλα υλικά και το dressing, αλλά και για να έχουν μια αίσθηση κάπως "κρουστή".<br /><br />Τις ξανασούρωσα από το κρύο νερό και με γρήγορες κινήσεις, τους πρόσθεσα ρώγες από σταφύλι σουλτανίνα (μερικές που μου φάνηκαν μεγάλες τις έκοψα στη μέση), μικρά κομματάκια από γραβιέρα Νάξου και αρκετά φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού.<br /><br />Είχα ετοιμάσει από πριν ένα ελαφρύ μα αρωματικό dressing από ελαιόλαδο, χυμό και ξύσμα λεμονιού, λίγο τριμμένο φρέσκο τζίντζερ και λίγο μέλι (δοκιμάζουμε και προσθέτουμε αν θέλουμε παραπάνω μέλι ή χυμό λεμονιού).<br />Έριξα και το dressing λοιπόν, ανακάτεψα (δοκιμάστε και αν θέλετε προσθέστε αλάτι ή πιπέρι, εμένα μου φάνηκε ότι δε χρειαζόταν), άφησα τη μακαρονοσαλάτα για καμιά ώρα στο ψυγείο να ανακατευτούν οι γεύσεις και τα αρώματα και ύστερα φρόντισα να την περιποιηθώ κατάλληλα! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-2785095180503738625?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-51017023970694964562011-09-25T01:04:00.007+03:002011-12-23T09:16:49.483+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jE4s-9DJ2BI/Tny_MYVZ7aI/AAAAAAAABx0/Ile9RvEEWgg/s1600/dark_candles.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jE4s-9DJ2BI/Tny_MYVZ7aI/AAAAAAAABx0/Ile9RvEEWgg/s320/dark_candles.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5655605451482066338" /></a></div><br />Τι τίτλο έβαλα...! (<em>για να σας τραβήξει την προσοχή ήταν, το παραδέχομαι</em> :)<br />Θα ήθελα πάντως να συνεχίσω έτσι ρομαντικά / σκοτεινά και να σας αφηγηθώ παράξενες ιστορίες που διαδραματίζονται όταν τα φώτα χαμηλώνουν, ιστορίες με πρωταγωνιστές απόκοσμα μα σαγηνευτικά πλάσματα που βγαίνουν αφού ο ήλιος έχει δύσει, ή έστω να εκθειάσω την ομορφιά της μεταμεσονύχτιας μαγειρικής, αλλά στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι πιο απλά - πεζά, γιατί πρόκειται για ένα blogοπαίχνιδο!<br /><br />Οι blogo-φίλες <a href="http://miamormpliax.blogspot.com" target="_blank"><strong>thalassamov</strong></a> και <a href="http://lemoncinnamon.blogspot.com" target="_blank"><strong>Αγγελική</strong></a> με κάλεσαν κι εμένα στο νέο αυτό παιχνίδι που έχει σκάσει μύτη στα blogs τώρα τελευταία.<br />Στην ουσία είναι κάτι σαν απολογισμός του blog σου, που συνοψίζεται σε 7 σημεία - αναρτήσεις.<br /><br />Το blog το ξεκίνησα πριν από 2 χρόνια περίπου, βασικά για να περνάει η ώρα κι ομολογώ πως τελικά, πέρασε πολύ ευχάριστα!<br /><br />Ας κάνουμε λοιπόν ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο... Δε χρειάζεται να κλείσετε τα μάτια σας, είναι ήδη σκοτεινά!<br /><br /><div style="text-align: center;">1. H πιο όμορφη ανάρτηση</div><br />Όμορφη με τα κριτήρια τίνος; Τα δικά μου εκτός από οπτικά είναι και γευστικά (για τις αναρτήσεις μαγειρικού περιεχομένου φυσικά), επομένως η συνταγή της οποίας η φωτογραφία-ες μου αρέσουν έτσι όπως βγήκαν αλλά μου άρεσε επίσης πάρα πολύ και σε γεύση, ήταν η <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/05/kriek-lambic-beer-sorbet.html" target="_blank"><strong>Γρανίτα κερασόμπυρας - Kriek Lambic Beer Sorbet</strong></a>.<br />Έχοντας υπόψη μου όμως και το μέσο γούστο (αν δεχτούμε βέβαια ότι υπάρχει κάτι τέτοιο), ως όμορφη ανάρτηση από πλευράς εικόνων, δε θα μπορούσα να μην επιλέξω αυτήν:<br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/09/blog-post_07.html" target="_blank"><strong>Κέρκυρα: Η θετική πλευρά</strong></a>.<br />Αν σας αρέσουν οι ταξιδιωτικές αναρτήσεις και θέλετε να δείτε εφόσον φθινοπώριασε (?), όμορφες παραλίες και καλοκαιρινές εικόνες, κάντε ένα κλικ. :)<br /> <br /><br /><div style="text-align: center;">2. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση</div><br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/12/petite-fleur.html" target="_blank"><strong>Petite Fleur: Ζεστή σοκολάτα κανείς;</strong></a>.<br />Το Stats του Blogger μου λέει πως έχει 780 pageviews (δηλ. τα περισσότερα), πράγμα που αυτομάτως την καθιστά την πιο δημοφιλή All Time! <br />Η ανάρτηση αυτή ανήκει στην κατηγορία "Χώροι φαγητού - ποτού", στην οποία κατηγορία, κάνω μια ταπεινή σκοτεινή προσπάθεια να φάω τη δουλειά των ρεπόρτερ γεύσης του Αθηνοράματος -με τη διαφορά ότι εμένα δεν με πληρώνει κανείς! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">3. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση</div><br />Χρήσιμη; Προβληματίζομαι λίγο εδώ. Κάποια συμβουλή που θα σας σώσει όταν μαγειρεύετε, δε νομίζω ότι έχω ως τώρα. Συνταγή πάλι χρήσιμη... Εύκολη, οικονομική, γρήγορη, νόστιμη, υγιεινή, αυτά τα καταλαβαίνω, αλλά χρήσιμη πως;<br />Οπότε, επιλέγω κάτι μη μαγειρικού/γευστικού περιεχομένου.<br />Κάτι που θα μπορούσε να με κάνει γενικότερα να προβληματιστώ εγώ θα το θεωρούσα χρήσιμο, άρα παραπέμπω εδώ:<br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/12/blog-post_19.html" target="_blank"><strong>Ο Άνθρωπος Ζάρι</strong></a>.<br />Πρόκειται για την παρουσίαση ενός βιβλίου το οποίο με προβλημάτισε όσο κανένα άλλο και φυσικά θα το πρότεινα στον καθένα!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">4. Η ανάρτηση για την οποία είμαι υπερήφανη</div><br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/01/2.html" target="_blank"><strong>ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΠΥΡΕΣ (Μέρος 2ο)</strong></a>. <br />Ναι, είμαι αρκετά περήφανη γιατί έκανα στ' αλήθεια δουλειά για να την πραγματοποιήσω -περίπου σαν εργασία για τη σχολή ήταν αυτή η ανάρτηση! <br />Έψαξα <strong>(για να βρω μία από αυτές τις μπύρες, πήρα την εταιρεία τηλέφωνο -τέτοια επιμονή!)</strong>, αγόρασα, περίμενα την κατάλληλη στιγμή, φωτογράφισα, δοκίμασα και γενικά, προσπάθησα να κάνω την κάθε μπυρο-γευσιγνωσία όσο πιο καλά και περιγραφικά μπορούσα! <br />Χάρηκα πάρα πολύ που βρήκε ανταπόκριση και μάλιστα από αναγνώστες σχετικούς με το θέμα και πολύ πιο έμπει(υ)ρους από εμένα! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">5. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση</div><br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/09/blog-post.html" target="_blank"><strong>Κέρκυρα: Τι με εκνευρίζει περισσότερο</strong></a><br />Το μέρος όπου γεννιέται και μεγαλώνει κανείς συχνά συσχετίζεται με θετικά συναισθήματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τα όποια στραβά / κακώς κείμενα πρέπει να παραβλέπονται.<br />Η ανάρτηση όπου τα "χώνω" στην Κέρκυρα λοιπόν, επόμενο ήταν να διχάσει γνώμες και να κάνει κάποιους να διαφωνήσουν με αυτά που γράφω και κάποιους να συμφωνήσουν. <br />Επομένως, είναι η πιο αμφιλεγόμενη! <br /><br /><br /><div style="text-align: center;">6. Η ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που θα της άξιζε</div><br />Δηλαδή τώρα πρέπει να παραπονεθώ; :)<br />Δεν ξέρω ακριβώς πως και πόσο να μετρήσω την προσοχή. Αν ως μονάδα μέτρησης πάρουμε τα σχόλια των αναγνωστών, στο ξεκίνημά του κάθε blog λογικό είναι να έχει κανένα ή έστω ελάχιστα.<br />Από τη στιγμή λοιπόν που έγινα "διάσημη", η μόνη ανάρτηση με μηδέν σχόλια, ήταν αυτή: <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/07/blog-post_28.html" target="_blank"><strong>Διακοπές και Φαντασία</strong></a>. <br />Ε, ήταν αυθόρμητες, σκόρπιες σκέψεις που δεν είχαν σχέση με την κουζίνα. <br />Πείτε την αλήθεια όμως: Σας αρέσει η σκοτεινή μου πλευρά. Όταν γίνομαι ποιητική / ρομαντική δε με προσέχετε... :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">7. Η ανάρτηση που με ξάφνιασε με την επιτυχία της</div><br /><a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/03/blog-post_14.html" target="_blank"><strong>Μυστήρια με παντζάρια</strong></a>. Τρεις απλές θα τις χαρακτήριζα συνταγές με παντζάρια, που έκαναν 20 άτομα (περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ανάρτηση δηλαδή), να αφήσουν σχόλια! <br />Πραγματικά δεν το περίμενα και ακόμα αναρωτιέμαι αν τα παντζάρια αρέσουν στ' αλήθεια τόσο πολύ στον κόσμο ή αν απλώς εκείνη τη μέρα/μέρες για κάποιο λόγο, αρκετοί bloggers μαζί είπαν να γίνουν κοινωνικοί και βάλθηκαν να κόβουν βόλτες! :)<br /><br /><br />Για να μην επιλέγω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, καλώ τα νέα (για μένα) παρακάτω 7 blogs <em>(αν και εγώ θα ήθελα να καλέσω <a href="http://3.bp.blogspot.com/-IzWaxY317TA/TmQAfP-cuWI/AAAAAAAADUM/MUEYcZRReZQ/s1600/6a00d8341c630a53ef010536257c04970b-800wi.jpg" target="_blank"><strong>αυτούς</strong></a> τους 7)</em>, να συνεχίσουν το παιχνίδι:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://glykesistories.blogspot.com" target="_blank"><strong>Γλυκές ιστορίες</strong></a><br /><a href="http://thalassitsa.blogspot.com" target="_blank"><strong>Καραμέλα και λεμόνι</strong></a><br /><a href="http://cahiersdecathy.canalblog.com" target="_blank"><strong>Les Cahiers de Cathy</strong></a><br /><a href="http://wabini.blogspot.com" target="_blank"><strong>wabi</strong></a><br /><a href="http://beingalwayshungry.blogspot.com" target="_blank"><strong>Being Always Hungry</strong></a><br /><a href="http://xontrobiseli.blogspot.com" target="_blank"><strong>Το χοντρό μπιζέλι</strong></a><br /><a href="http://mikropneuma.blogspot.com" target="_blank"><strong>Ελεύθερο Πνεύμα</strong></a></div><br /><br />Και παιχνιδιάρικα αλλά πάντα σκοτεινά, σας χαιρετώ και αλλάζω "κανάλι"! Πάω να ξαναδώ την πιο κατάλληλη <a href="http://www.imdb.com/title/tt0114369" target="_blank"><strong>ταινία</strong></a> που μου έρχεται στο μυαλό αυτή τη στιγμή!<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5101702397069496456?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-34425856315818151722011-09-21T14:58:00.003+03:002011-12-23T09:30:31.906+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Biei3CKRcM8/TlN3Ts-GaMI/AAAAAAAABsE/KLzh2MeS24g/s1600/Ydra_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Biei3CKRcM8/TlN3Ts-GaMI/AAAAAAAABsE/KLzh2MeS24g/s320/Ydra_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643985938398210242" /></a></div><br />Υπάρχουν κάποια πράγματα που ενώ είναι τόσο απλά, απαιτούν μόνο την απόφαση και μια - δυο κινήσεις, ο καθένας για τους δικούς του λόγους δεν τα πραγματοποιεί.<br />Το συγκεκριμένο ταξίδι ήταν ένα από αυτά. Έχοντας πλέον επιστρέψει, το μόνο που σκέφτομαι είναι: "Γιατί δεν το είχα κάνει αυτό νωρίτερα;". <br />Όπως σωστά φαίνεται κι απ’ τον τίτλο της ανάρτησης, ο προορισμός ήταν το νησί της Ύδρας. Από τα πιο κοντινά νησιά στην Αθήνα, προσφέρεται για Σαββατοκύριακα, τριήμερα, ακόμα και για μια μονοήμερη εκδρομή!<br />Αυτό, μα περισσότερο το γεγονός ότι στην Ύδρα ΔΕΝ υπάρχουν αυτοκίνητα (ναι, λυπάμαι αλλά όλοι έχουμε τις παραξενιές μας, μάθετέ το λοιπόν: Η Dark Chef <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/09/blog-post_19.html" target="_blank"><strong>δεν συμπαθεί τα αυτοκίνητα</strong></a>!), με έκαναν τελικά να το αποφασίσω!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-aw0JaxRlj9U/TlPRODcL21I/AAAAAAAABuU/kD9OYBKfsKI/s1600/Ydra_limani.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-aw0JaxRlj9U/TlPRODcL21I/AAAAAAAABuU/kD9OYBKfsKI/s320/Ydra_limani.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644084797397261138" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-pQCaAXyK7vA/TlPcnLyirAI/AAAAAAAABv8/v1_VnrBVsto/s1600/Ydra_limani_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pQCaAXyK7vA/TlPcnLyirAI/AAAAAAAABv8/v1_VnrBVsto/s320/Ydra_limani_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644097323763149826" /></a></div><br />Το πανέμορφο γραφικό λιμάνι της το οποίο αντικρίζεις μόλις φτάσεις, ήδη αποτελεί το πρώτο δείγμα του ότι έκανες καλή επιλογή διακοπών/εκδρομής! Τα συμπαθέστατα γαϊδουράκια, σήμα κατατεθέν του νησιού (οι μεταφορές εκεί γίνονται με βάρκες/καΐκια & με γαϊδουράκια) είναι επίσης από τα πρώτα που βλέπει κανείς με το που πατάει το πόδι του στο λιμάνι!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Q9Y13GbG1Bc/TlN4n2wzS6I/AAAAAAAABsU/V8k5SlqvVk4/s1600/Gaidouria_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Q9Y13GbG1Bc/TlN4n2wzS6I/AAAAAAAABsU/V8k5SlqvVk4/s320/Gaidouria_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643987384135797666" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-uY8LjrezNCM/TlN5Yu7bxlI/AAAAAAAABsc/tQl8u6pUTEQ/s1600/Gaidaros_Dionyshs.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 309px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-uY8LjrezNCM/TlN5Yu7bxlI/AAAAAAAABsc/tQl8u6pUTEQ/s320/Gaidaros_Dionyshs.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643988223846499922" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-OXyYnGT3s_4/TlN5yxx7twI/AAAAAAAABsk/heVKbi-uls8/s1600/Gaidoura_Poph.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-OXyYnGT3s_4/TlN5yxx7twI/AAAAAAAABsk/heVKbi-uls8/s320/Gaidoura_Poph.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643988671288555266" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(προτιμάτε τον Διονύση ή την Πόπη; :)</font></div><br /><br />Τα γαϊδουράκια και πολύ -μα πολύ!- περισσότερο οι γάτες, είναι τα δύο ζώα που βρίσκονται παντού! Ή στην Ύδρα έχει -ή είχε- κάποτε πολλά ποντίκια, (μην φοβάστε, εγώ δεν είδα κανένα) ή στην ερώτηση "γάτα ή σκύλος;" οι κάτοικοι του νησιού με ένα στόμα μια φωνή, απαντούν: Γάτα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-xCap3fEYWJI/TlN6UtTnzbI/AAAAAAAABss/yD6BQkmAKNI/s1600/Royal_Cat_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-xCap3fEYWJI/TlN6UtTnzbI/AAAAAAAABss/yD6BQkmAKNI/s320/Royal_Cat_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643989254203231666" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(καμαρώστε αρχοντική πόζα και αγέρωχο ύφος! <br />"Είμαι η Βασίλισσα της Ύδρας!" -κάτι τέτοιο πρέπει να σκέφτεται! :)</font></div><br />Γάτες λοιπόν παντού, στα σοκάκια, στις αυλές, ακόμα και στις καρέκλες των εστιατορίων/καφέ -η παρέα της παρακάτω κυρίας ήταν ένα extra bonus - προσφορά του μαγαζιού στον καφέ που μου σέρβιραν… :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Yvfd47c7GEw/TlN7B2WQPxI/AAAAAAAABs0/RgAabhEYLLU/s1600/Cat_in_cafe.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Yvfd47c7GEw/TlN7B2WQPxI/AAAAAAAABs0/RgAabhEYLLU/s320/Cat_in_cafe.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643990029724303122" /></a></div><br />Αν είστε γατόφιλοι όμως (όπως είμαι κι εγώ φυσικά), αυτό δε θα σας πειράξει καθόλου! Αν δεν είστε, σας προειδοποιώ: Ξανασκεφτείτε το!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Sb0l2V0EM4o/TlPeSFh12cI/AAAAAAAABwM/6DRv0COaZ-0/s1600/Ydra_plakwstroto_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Sb0l2V0EM4o/TlPeSFh12cI/AAAAAAAABwM/6DRv0COaZ-0/s320/Ydra_plakwstroto_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644099160328493506" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-dz0vtZ09GF8/TlPewBm3tZI/AAAAAAAABwU/ukSeMJkWIzs/s1600/Ydra_plakwstroto_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-dz0vtZ09GF8/TlPewBm3tZI/AAAAAAAABwU/ukSeMJkWIzs/s320/Ydra_plakwstroto_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644099674671920530" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-wsqNXZfN40Y/TlN74jjhQyI/AAAAAAAABs8/BiX_Yy7SFME/s1600/Ydra_sokaki_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wsqNXZfN40Y/TlN74jjhQyI/AAAAAAAABs8/BiX_Yy7SFME/s320/Ydra_sokaki_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643990969572475682" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-QziGbo7iAkw/TlN8MlQmujI/AAAAAAAABtE/IMTm4RwOMDo/s1600/Ydra_sokaki_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-QziGbo7iAkw/TlN8MlQmujI/AAAAAAAABtE/IMTm4RwOMDo/s320/Ydra_sokaki_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643991313627396658" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Wx-Jv3AC6N0/TlN8ouT2_EI/AAAAAAAABtM/uveyz7oWsrQ/s1600/Ydra_sokaki_3.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Wx-Jv3AC6N0/TlN8ouT2_EI/AAAAAAAABtM/uveyz7oWsrQ/s320/Ydra_sokaki_3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643991797093301314" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-8_Jai7wcJNo/TlN9FCoER6I/AAAAAAAABtU/RVyCdLdAFWM/s1600/Ydra_4.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8_Jai7wcJNo/TlN9FCoER6I/AAAAAAAABtU/RVyCdLdAFWM/s320/Ydra_4.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643992283583104930" /></a></div><br />Η Ύδρα προσφέρει πλήθος όμορφων περιπατητικών διαδρομών μέσα και έξω από την πόλη/κέντρο της, που θα ικανοποιήσουν όσους έχουν πάρει Master στον ποδαρόδρομο -σαν εμένα! Ειδικά μέσα στην πόλη, τα ατελείωτα ανηφορικά πλακόστρωτα δρομάκια με τα πολλά σκαλιά, θα προσφέρουν τέλεια εκγύμναση ποδιών και γλουτών -για όποιον δεν αντέχει όμως, η λύση βρίσκεται όπως προανέφερα, στα γαϊδουράκια!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-dCVEre0ievc/TlN904_mgLI/AAAAAAAABtc/m6LA6TKcIQ8/s1600/Ydra_5.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-dCVEre0ievc/TlN904_mgLI/AAAAAAAABtc/m6LA6TKcIQ8/s320/Ydra_5.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643993105631183026" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-NQFV_-t3oDA/TlN-HC6zaYI/AAAAAAAABtk/QoP2ZwZJjgo/s1600/Ydra_6.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NQFV_-t3oDA/TlN-HC6zaYI/AAAAAAAABtk/QoP2ZwZJjgo/s320/Ydra_6.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643993417533057410" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-7eCa4G_uX0A/TlN-dyVmtEI/AAAAAAAABts/6TiDtIBOkHM/s1600/Ydra_7.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 223px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7eCa4G_uX0A/TlN-dyVmtEI/AAAAAAAABts/6TiDtIBOkHM/s320/Ydra_7.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643993808219059266" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-5FIeAfGcfig/TlN-6-Bu5iI/AAAAAAAABt0/rexrlUsNIHY/s1600/Ydra_8.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-5FIeAfGcfig/TlN-6-Bu5iI/AAAAAAAABt0/rexrlUsNIHY/s320/Ydra_8.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643994309573142050" /></a></div><br />Άξιο πολλών επαίνων είναι και το γεγονός ότι σε όσες διαδρομές έκανα, είτε στα στενά δρομάκια του κέντρου, είτε σε έρημους και απομακρυσμένους χωματόδρομους/μονοπάτια, δεν είδα σκουπίδια ούτε για δείγμα! Ειλικρινά σας μιλάω, ούτε χαρτάκι από τσίχλα! Νομίζω ότι στα λίγα ταξίδια που έχω κάνει μέχρι τώρα -σε εσωτερικό και εξωτερικό- το βραβείο του πιο περιποιημένου μέρους -από άποψη καθαριότητας αλλά και από άποψη αισθητικής, θα το έδινα στην Ύδρα!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ZRj8YqMg01g/TlPOvHOcBwI/AAAAAAAABt8/D04UkqIFWkc/s1600/monopati_peyka_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZRj8YqMg01g/TlPOvHOcBwI/AAAAAAAABt8/D04UkqIFWkc/s320/monopati_peyka_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644082066814142210" /></a></div><br />Επίσης, πέρα από το γνωστό ξερό τοπίο των πιο πολλών νησιών του Αιγαίου - Αργοσαρωνικού, θετική εντύπωση μου έκανε και μια πευκόφυτη έκταση, κομμάτι της διαδρομής προς την παρακάτω πανέμορφη παραλία! (χμμ, δε θυμάμαι όμως το όνομά της…)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-VIRVj33l94c/TlPPYj3R8II/AAAAAAAABuE/c9p3rqcK6kc/s1600/paralia_peyka_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-VIRVj33l94c/TlPPYj3R8II/AAAAAAAABuE/c9p3rqcK6kc/s320/paralia_peyka_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644082778876276866" /></a></div><br /><br />Στην πορεία, ανάμεσα στην ερημιά του τοπίου για πολλή ώρα δεν συναντάς ανθρώπους και σπίτια, μπορείς να δεις όμως διάσπαρτα μικρά μοναχικά εκκλησάκια, όπως αυτό:<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-gGkLab-efFI/TlPP5RBQ78I/AAAAAAAABuM/KgI2fJ7-Rlc/s1600/ekklhsaki_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gGkLab-efFI/TlPP5RBQ78I/AAAAAAAABuM/KgI2fJ7-Rlc/s320/ekklhsaki_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644083340753563586" /></a></div><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-hTsQaEF1D5Q/TlPRzKBH-KI/AAAAAAAABuc/OZ4RDoJNqpQ/s1600/Ydra_paralia_kentro_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-hTsQaEF1D5Q/TlPRzKBH-KI/AAAAAAAABuc/OZ4RDoJNqpQ/s320/Ydra_paralia_kentro_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644085434817968290" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Io7sYNi6AZU/TlPR98z0PSI/AAAAAAAABuk/PmH-OH3qHvg/s1600/Ydra_paralia_kentro_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Io7sYNi6AZU/TlPR98z0PSI/AAAAAAAABuk/PmH-OH3qHvg/s320/Ydra_paralia_kentro_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644085620251049250" /></a></div><br />Κοντινές στο κέντρο της Ύδρας λύσεις για μπάνιο στη θάλασσα βέβαια και υπάρχουν, αλλά δεν θα τις έλεγα ακριβώς παραλίες… Όπως και να ’χει όμως, είναι καθαρές και δροσερές!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-50CAnCt60kM/TlPUcwtQW4I/AAAAAAAABus/01BgZlpiObE/s1600/agalma_Miaoulh.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-50CAnCt60kM/TlPUcwtQW4I/AAAAAAAABus/01BgZlpiObE/s320/agalma_Miaoulh.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644088348601506690" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-HbRBwfSgPg0/TlPUzpIGiwI/AAAAAAAABu0/g9Px1dd5XGw/s1600/protomh_Kriezhs.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HbRBwfSgPg0/TlPUzpIGiwI/AAAAAAAABu0/g9Px1dd5XGw/s320/protomh_Kriezhs.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644088741703617282" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-PBZJfcen3CQ/TlPVKU11LKI/AAAAAAAABu8/jELtff0LQD0/s1600/protomh_Botshs.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PBZJfcen3CQ/TlPVKU11LKI/AAAAAAAABu8/jELtff0LQD0/s320/protomh_Botshs.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644089131395263650" /></a></div><br />Επειδή μας ενδιαφέρει βέβαια και η παράδοση/ιστορία ενός τόπου, στο κέντρο της Ύδρας, στη μία άκρη της μεγάλης παραλιακής οδού (προς τα δεξιά όπως κοιτάτε τη θάλασσα από το κέντρο του λιμανιού) υπάρχει το Ιστορικό Αρχείο - Mουσείο Ύδρας, στο κέντρο του ίδιου δρόμου το Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό Μουσείο μέσα στη Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου και συνεχίζοντας προς το τέλος του δρόμου, ανεβαίνοντας ένα ανηφορικό μονοπάτι βλέπουμε ένα επιβλητικό πετρόχτιστο σπίτι, το οποίο είναι το αρχοντικό του Γεώργιου Κουντουριώτη και λειτουργεί παράλληλα και σαν Μουσείο Μεταβυζαντινής Τέχνης και Ιστορίας της Ύδρας.<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GFLF8oquLtA/TlPWZrTdKFI/AAAAAAAABvE/fK7_7rMEe7w/s1600/Ydra_castle.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GFLF8oquLtA/TlPWZrTdKFI/AAAAAAAABvE/fK7_7rMEe7w/s320/Ydra_castle.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644090494634764370" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(ο αμυντικός χαρακτήρας που είχε το νησί είναι εμφανής, <br />το τείχος αυτό βρίσκεται στη μία άκρη του λιμανιού)</font></div><br />Αν είστε άτυχοι (όπως ήμουν κι εγώ) και καθώς έχετε φάει την ώρα σας ψάχνοντας για να το βρείτε αυτό έχει στο μεταξύ κλείσει, έστω και απέξω το κτίριο (όπως και όλα τα παραδοσιακά, ιστορικά, ναυτικά αρχοντικά του νησιού) αξίζει να το δει κανείς και προσφέρει και υπέροχη θέα στην πόλη και στη θάλασσα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-gcURvApQG2I/TlPWuoJZRJI/AAAAAAAABvM/DrILQyyIjNs/s1600/Ydra_mouseio_apeksw.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-gcURvApQG2I/TlPWuoJZRJI/AAAAAAAABvM/DrILQyyIjNs/s320/Ydra_mouseio_apeksw.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644090854564512914" /></a></div><br /><font size=1>(εδώ φαίνεται και το κτίριο όπου στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο - Mουσείο Ύδρας)</font><br /><br /><br />Εκτός από τα ιστορικά ενός τόπου, μας ενδιαφέρουν και τα περιβαλλοντικά! Στην Ύδρα υπάρχει ο Σύλλογος Οικολόγων Ύδρας, η "Η Υδραίισα Φώκια" και στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του περιλαμβάνεται και η προστασία των βιοτόπων, της πανίδας (προστατευόμενα είδη: άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια, πουλιά -γερακίνες, πετρίτες κ.α.) και ιδιαίτερα της μεσογειακής φώκιας μονάχους - μονάχους, που ζει και αναπαράγεται και στο Μυρτώο πέλαγος, μέχρι την ανατολική Πελοπόννησο.<br />Για περισσότερες πληροφορίες, να και το <a href="http://hydraseal.blogspot.com/" target="_blank"><strong>blog</strong></a> του συλλόγου. <br /><br /><br />Η κουζίνα της Ύδρας τώρα… Εκτός από ένα παραδοσιακό πιάτο, τον καπαμά με αρνί (κοινώς, αρνί κοκκινιστό στην κατσαρόλα με πατάτες), θα βρείτε στα εστιατόρια και στις ταβέρνες πάνω - κάτω τα πιάτα που βρίσκονται σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, δηλαδή μαγειρευτά, ψάρια, χωριάτικες σαλάτες…κτλ.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Και όταν έφαγε, τι ήπιε η Dark Chef;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-aqmABVfYZ_I/TlPXt-5FTxI/AAAAAAAABvU/uz7KWo6kKDA/s1600/Kaiser_in_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-aqmABVfYZ_I/TlPXt-5FTxI/AAAAAAAABvU/uz7KWo6kKDA/s320/Kaiser_in_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644091943001870098" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(ακόμα και η απλή Kaiser κερδίζει πόντους όταν πίνεται έξω, στον <br />θαλασσινό αέρα, με φόντο το καλαίσθητο κέντρο του νησιού!)</font></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-aF0Fabf4vwc/TlPX00HGpxI/AAAAAAAABvc/5dDpJDri39s/s1600/peiraths_Ydra.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 258px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aF0Fabf4vwc/TlPX00HGpxI/AAAAAAAABvc/5dDpJDri39s/s320/peiraths_Ydra.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644092060366972690" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><font size=1>(ήταν δυνατόν να μην επισκεφτεί <br />το συγκεκριμένο μαγαζί μια σκοτεινή σεφ; :-Ρ)</font></div><br /><br />Στο θέμα των γεύσεων όμως, αυτό που δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα, είναι τα Υδρέϊκα Αμυγδαλωτά από το παλιό, παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο του Τσαγκάρη! (ψάξτε το μικρό του μαγαζί, είναι σε ένα στενάκι κάθετο στον παραλιακό δρόμο -δυστυχώς δε θυμάμαι όνομα!)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-fxUyeRuWdP8/TlPZ2xSLxfI/AAAAAAAABvk/Dsf8BVKVACI/s1600/amygdalwta_Ydras_tsagkarhs.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 129px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fxUyeRuWdP8/TlPZ2xSLxfI/AAAAAAAABvk/Dsf8BVKVACI/s320/amygdalwta_Ydras_tsagkarhs.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644094292991133170" /></a></div><br />Μοσχοβολούν ανθόνερο, είναι φρεσκότατα, και το κουτάκι που πήρα μαζί μου γέμισε τον ελληνικό μου καφέ -στην Αθήνα πλέον, με νησιώτικες αναμνήσεις θάλασσας και διακοπών!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-N0TDW8Ru3n8/TlPaYKBmaVI/AAAAAAAABvs/J_nESuUJJlk/s1600/amygdalwta_Ydras.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-N0TDW8Ru3n8/TlPaYKBmaVI/AAAAAAAABvs/J_nESuUJJlk/s320/amygdalwta_Ydras.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644094866568145234" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Και μερικές συμβουλές:</div><br />Τι πρέπει να έχετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μαζί σας βγαίνοντας και ξεκινώντας για να γνωρίσετε το νησί:<br /><br />- Πρώτο και σημαντικότερο: Καλά και γερά αθλητικά παπούτσια! Οι λόγοι είναι προφανείς, τους ανέφερα πιο πάνω…!<br />- Καπέλο και γυαλιά ηλίου -το νησί το χτυπάει ο ήλιος και μαζί του δεν αστειευόμαστε!<br />- Αν έχετε μακριά μαλλιά, πάρτε και μερικά λαστιχάκια/τσιμπιδάκια μαζί σας, θα χρειαστεί να τα μαζέψετε -αφενός για να μη παραμπλεχτούν επειδή εκτός από τον ήλιο το νησί το χτυπάει κι ο αέρας και αφετέρου για να βλέπετε που πάτε και που πατάτε, αλλιώς θα πατήσετε… χμμ, τα άφθονα προϊόντα του μεταβολισμού της τροφής των κατά τ’ άλλα συμπαθέστατων γαϊδουριών! :)))<br />- Και last but not least, φροντίστε να αγοράσετε και να βάλετε στο σακίδιό σας ένα μεγάααλο μπουκάλι με κρύο νερό, γιατί αν απομακρυνθείτε αρκετά από το κέντρο και κορακιάσετε από τη δίψα και το περπάτημα, περίπτερο μπροστά σας δεν παίζει να βρείτε!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NyTOh3jeaTo/TlPb-bWsoYI/AAAAAAAABv0/7dNOPM72tLU/s1600/Ydra_apo_pshla.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NyTOh3jeaTo/TlPb-bWsoYI/AAAAAAAABv0/7dNOPM72tLU/s320/Ydra_apo_pshla.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644096623566692738" /></a></div><br />Εν κατακλείδι, έμεινα ικανοποιημένη. Για τέλη Αυγούστου που πήγα κιόλας, είχε αρκετή ησυχία -από άποψη κόσμου, λογικές τιμές νομίζω, όμορφες εικόνες και περιβάλλον, γενικά το χρώμα του κλασικού ελληνικού νησιού του Αιγαίου υπήρχε, τα νερά ήταν καθαρά, ευχαριστήθηκα περπάτημα, το ταξίδι ήταν σύντομο <em>(χμμ, προσοχή όμως αν έχετε πρόβλημα σ’ αυτά: Ακόμα και σε λίγα μποφόρ, δυστυχώς και τα ταχύπλοα κουνάνε…)</em> και για να μη σας κουράζω άλλο, ό,τι περίμενα το βρήκα, οπότε στην ερώτηση "Θα ήθελες Dark Chef να ξαναπάς;" απαντώ: Ναι!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-0BT4WP2yhs0/TlPdvwut0WI/AAAAAAAABwE/gxRDMSEGLTo/s1600/Ydra_souvenirs.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-0BT4WP2yhs0/TlPdvwut0WI/AAAAAAAABwE/gxRDMSEGLTo/s320/Ydra_souvenirs.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644098570629796194" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-3442585631581815172?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-59258795259753056842011-09-16T09:13:00.004+03:002011-12-23T09:36:49.052+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TMe8n1vwuqI/AAAAAAAAAi4/cBLqukK32fU/s1600/alex+cake+1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TMe8n1vwuqI/AAAAAAAAAi4/cBLqukK32fU/s320/alex+cake+1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532598059876268706" /></a></div><br />Η πόρτα πίσω μου κλείνει, τα φώτα παραμένουν σβηστά, κατσαρόλες, μαχαίρια, κουτάλες και όλα τα συναφή βγαίνουν από τα μαύρα ράφια και η σκοτεινή μου κουζίνα είναι έτοιμη να λειτουργήσει ξανά!<br /><br />Η παραπάνω τούρτα – παγωτό φτιάχτηκε όχι και τόσο πρόσφατα (30 Αυγούστου όπως καταλάβατε) για τη γιορτή του αδελφού μου, ο οποίος με μεγάλη του χαρά φρόντισε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να μην αφήσει κανένα ίχνος της!<br />Πρόλαβα ωστόσο να τη φωτογραφίσω και να δοκιμάσω κι εγώ ένα κομμάτι για να καταλάβω ότι γίνεται τόσο λαχταριστή ώστε να ικανοποιήσει τον ουρανίσκο οποιουδήποτε, όπως κι αν λέγεται!<br /><br /><div style="text-align: center;">Για να τη φτιάξουμε, θα χρειαστούμε:<br /><br />- 20 γραμμάρια νερό<br />- 50 γραμμάρια ζάχαρη<br />- 100 γραμμάρια μέλι<br />- 6 ασπράδια αβγών<br />- 1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια σε υγρή μορφή<br />- 400 γραμμάρια κρέμα γάλακτος<br />- 1 πακέτο μπισκότα κανέλας <br />- λικέρ αμαρέτο<br />- 200 γραμμάρια σοκολάτα κουβερτούρα<br />- 150 γραμμάρια γάλα εβαπορέ<br />- 1 κουταλιά της σούπας μέλι<br />- 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο ή καλύτερα<br />αν έχουμε, σησαμέλαιο ή καρυδέλαιο</div><br /><br />Σπάμε τα μπισκότα σε πολύ μικρά κομμάτια (όχι να γίνουν σκόνη όμως), τα τοποθετούμε σε μπολ και τα ραντίζουμε με το αμαρέτο. Τα αφήνουμε στην άκρη.<br /><br />Η κρέμα γάλακτος πρέπει να έχει μείνει το λιγότερο ένα εικοσιτετράωρο στο ψυγείο. Σε επίσης παγωμένο από το ψυγείο μπολ τη χτυπάμε στο μίξερ μέχρι να γίνει παχύρρευστη, όχι πολύ σφιχτή όπως η σαντιγύ. Ακριβώς επειδή η κρέμα γάλακτος δεν προορίζεται να γίνει σαντιγύ, μπορούμε να αντικαταστήσουμε την ποσότητα που θα χρειαστούμε με μισή ποσότητα γάλα εβαπορέ αδιάλυτο και μισή ποσότητα ανθότυρο κομμένο σε μικρά κομμάτια, όπου τα χτυπάμε στο μπλέντερ μέχρι να γίνει ένα λείο και πηχτό μίγμα, που να θυμίζει παχύρρευστη κρέμα γάλακτος. Αφήνουμε κατά μέρος.<br /><br />Τα ασπράδια των αβγών πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Τα τοποθετούμε στον κάδο του μίξερ και τα χτυπάμε μέχρι να ασπρίσουν, να φουσκώσουν και να γίνουν μια αφράτη και δεμένη, όχι όμως εντελώς σφιχτή μαρέγγα.<br /><br />Σ’ ένα κατσαρολάκι βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη και το μέλι για 3 λεπτά περίπου, μέχρι να λιώσουν καλά η ζάχαρη και το μέλι. Αποσύρουμε το κατσαρολάκι από τη φωτιά και ρίχνουμε το σιρόπι αυτό στα ασπράδια των αβγών όχι καυτό, αλλά σχετικά χλιαρό δουλεύοντας το μίξερ, να κρυώσει έτσι λίγο το σιρόπι και να αλλάξει ελαφρώς χρώμα η μαρέγγα.<br />Το σιρόπι θα κάνει τη μαρέγγα πάρα πολύ αφράτη κι αυτό είναι η επιτυχία της συνταγής. Επίσης, ακριβώς επειδή η μαρέγγα αυτή είναι έτσι, το παγωτό δεν χρειάζεται καθόλου χτύπημα με το μπλέντερ γιατί βγαίνει μαλακό έτσι κι αλλιώς.<br />Μαζί με το σιρόπι, καθώς χτυπάμε, ρίχνουμε τη βανίλια και αν θέλουμε, και λίγη κανέλα.<br /><br />Σταματάμε το χτύπημα όταν πια το μίγμα έχει φουσκώσει και διπλασιαστεί (ή και λίγο περισσότερο) σε όγκο και με απαλές αλλά σταθερές κινήσεις, προσθέτουμε την παχύρρευστη κρέμα γάλακτος ανακατεύοντας με κουτάλι ή σπάτουλα να ενσωματωθεί τελείως. Τέλος, προσθέτουμε και τα αρωματισμένα με το λικέρ μπισκότα ανακατεύοντας ελαφρά και βάζουμε το μίγμα του παρφέ σε μία φόρμα της αρεσκείας μας και στην κατάψυξη. <br /><br />Ύστερα από 45 λεπτά - μία ώρα, ετοιμάζουμε και το γλάσο σοκολάτας για την επιφάνεια της τούρτας.<br />Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί και προσθέτουμε το γάλα εβαπορέ ανακατεύοντας να γίνει ένα λείο μίγμα. Προσθέτουμε το μέλι και το βούτυρο ή καρυδέλαιο/σησαμέλαιο και ανακατεύουμε. Όταν το γλάσο είναι λείο και κρύο, το απλώνουμε στην επιφάνεια του παρφέ που θα έχει παγώσει και στερεοποιηθεί κάπως και τοποθετούμε το παγωτό ξανά στην κατάψυξη, για μερικές ώρες ή καλύτερα για όλη τη νύχτα.<br />Την επόμενη μέρα, θα είναι έτοιμο. <br /><br />Κόβουμε ένα μεγάλο κομμάτι και σερβίρουμε, αλλά... <a href="http://www.youtube.com/watch?v=TVXz3Ednryg" target="_blank"><strong>Με σαντιγύ παρακαλώ</strong></a>! <br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TMe8zA6dOJI/AAAAAAAAAjA/hbYEAvrF-BQ/s1600/alex+cake+2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Lt47ltekMdg/TMe8zA6dOJI/AAAAAAAAAjA/hbYEAvrF-BQ/s320/alex+cake+2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532598251852478610" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5925879525975305684?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-41032477047515899902011-08-24T17:29:00.002+03:002011-08-24T17:31:30.565+03:00<br>έφτασε η στιγμή η σκοτεινή μου κουζίνα να κατεβάσει τα μαύρα της ρολά! <br />Ναι, βγαίνω από την υπόγεια διαδικτυακή μαγειρική μου κατοικία και ανεβαίνω πάνω, στον καλοκαιρινό ήλιο και στη θάλασσα όσο τα προλαβαίνω ακόμα καλοκαιρινά! :) <br /> <br />Η πολυπόθητη άδεια είναι γεγονός, καιρός για ξεκούραση επιτέλους! <br />Καιρός να επαναπροσδιορίσω την -τώρα τελευταία- ταραγμένη σχέση μου με αυτό το καταπληκτικό αντικείμενο που ονομάζεται κρεβάτι και να παραδοθώ άνευ όρων και μετά μανίας στο θείο δώρο που λέγεται ΥΠΝΟΣ! <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/--wXYExH1h6o/Th3XntlfDKI/AAAAAAAABmc/j83-NZV_jbk/s1600/sleepy_pig.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--wXYExH1h6o/Th3XntlfDKI/AAAAAAAABmc/j83-NZV_jbk/s320/sleepy_pig.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628892186534677666" /></a></div> <br />Αποχωρώ και σας χαιρετώ λοιπόν, αφήνω πίσω μου κάτι διαβολικές συσκευές που λέγονται τηλέφωνα, προσπαθώ να ανασυγκροτηθώ και ελπίζω να επιστρέψω ξεκούραστη μα το ίδιο σκοτεινή! ;) <br /> <br /> <br /><object width="400" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3puHjwyIuIY&ob=av2e=en&fs=1&hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3puHjwyIuIY&ob=av2e&hl=en&fs=1&hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-4103247704751589990?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-42511975701176962222011-08-22T15:42:00.004+03:002011-12-23T09:38:19.648+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-OxUMQ--ICPs/ThhuSkYQCvI/AAAAAAAABlk/Pf5_MN1_v68/s1600/Peach_cocktail_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OxUMQ--ICPs/ThhuSkYQCvI/AAAAAAAABlk/Pf5_MN1_v68/s320/Peach_cocktail_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627368999681526514" /></a></div><br />Τη σειρά του για να το "ρίξει έξω" περιμένει κι ένα ώριμο, μαλακό ροδάκινο που βαρέθηκε την ανιαρή ζωή του στη φρουτιέρα μου!<br /><br /><div style="text-align: center;">Ας δω τι μπορώ να κάνω! Παίρνω:<br /><br />- 1 φλιτζάνι τσαγιού τριμμένο πάγο<br />- 1 μέτριο ροδάκινο<br />- μισό σφηνάκι βότκα<br />- 1 σφηνάκι λικέρ ροδάκινου (σαν αυτό <br />της φωτό ή όποιο άλλο βρεθεί)</div><br /><br />Στο μπλέντερ τοποθετώ αρχικά τον τριμμένο πάγο, ύστερα το ροδάκινο καθαρισμένο και κομμένο σε μικρά κυβάκια, τη βότκα και το λικέρ.<br />Βάζω το μπλέντερ μπροστά και χτυπάω σε υψηλή ταχύτητα να ομογενοποιηθεί το μίγμα.<br />Αδειάζω σε γυάλινο ποτήρι και το μεθυσμένο μου ροδάκινο είναι έτοιμο να το απολαύσω!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-LvfvfTDam_E/ThhvlZuAo1I/AAAAAAAABls/RTIf3YbDBNA/s1600/Peach_cocktail_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 263px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-LvfvfTDam_E/ThhvlZuAo1I/AAAAAAAABls/RTIf3YbDBNA/s320/Peach_cocktail_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627370422749143890" /></a></div><br /><br /><br />Οι αγαπητές blogo-φίλες Μαρία και Χαρά του <strong><a href="http://cookandfeed.blogspot.com/" target="_blank">Cookandfeed</a></strong> μου χάρισαν το παρακάτω βραβείο!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a><img src="http://3.bp.blogspot.com/-Nj3dA5FPcoU/TlJG8E42oAI/AAAAAAAABrs/4cG_aLu6gTE/s320/award.jpg" /></a></div><br />Τις ευχαριστώ και το αφιερώνω κι εγώ με τη σειρά μου σε όλες/όλους σας! Καλά να περνάτε! :)<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-4251197570117696222?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-91043537701762694332011-08-19T21:27:00.002+03:002011-08-19T21:30:52.517+03:00<br>Πήρα φόρα με τα κοκτέιλ και δεν σταματώ! Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι η ζέστη με έχει χτυπήσει λίγο, βαριέμαι να μαγειρέψω αλλά έτσι κι αλλιώς η όρεξη για φαγητό μου έχει σχεδόν κοπεί, τα πολλά υγρά όμως είναι απαραίτητα -χε χε χε δικαιολογία έψαχνα! :))) <br /> <br />Πως θα αξιοποιήσω λοιπόν το πεπονάκι που έχω στο ψυγείο; Ε, αυτή τη φορά ας μην το φάω, λέω να το πιω! <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-BTMokBbG9Qs/TiHb0dVteWI/AAAAAAAABms/YXuXGT_q8fY/s1600/cocktail_peponi.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-BTMokBbG9Qs/TiHb0dVteWI/AAAAAAAABms/YXuXGT_q8fY/s320/cocktail_peponi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630022703465199970" /></a></div> <br /><div style="text-align: center;">Πρώτη συνταγή:</div> <br />Βάζουμε αρχικά στο μπλέντερ 2/3 φλιτζανιού τσαγιού θρυμματισμένο πάγο, πάνω από τον πάγο μία φέτα πεπόνι κομμένη σε μικρά κομματάκια, μισό σφηνάκι βότκα, ένα σφηνάκι λικέρ της αρεσκείας μας (το ιδανικό θα ήταν λικέρ πεπονιού για να ενισχύσει και το άρωμα, αλλά αν δεν έχετε, οποιοδήποτε άλλο πιστεύετε πως ταιριάζει -εγώ έβαλα σπιτικό ωραιότατο λικέρ λιμοντσέλο που φτιάχνουμε στο νησί μου! :) και βάζουμε το μπλέντερ μπροστά μέχρι το πεπόνι να πολτοποιηθεί και να γίνει εννιαίο μίγμα! <br /> <br /><div style="text-align: center;">Σερβίρουμε σε ψηλό ποτήρι με καλαμάκι. Εις υγείαν! :)</div> <br /> <br />Για τη δεύτερη συνταγή, ξεκινάμε τοποθετώντας και πάλι 2/3 φλιτζανιού τσαγιού θρυμματισμένο πάγο στο μπλέντερ, μία φέτα πεπόνι ψιλοκομμένη, ένα σφηνάκι λικέρ αμαρέτο, 1 κουταλιά σούπας σιρόπι καραμέλας ή μέλι και τέλος, λίγο γάλα ή κρέμα γάλακτος. <br />Βάζουμε το μπλέντερ μπροστά πολτοποιώντας τα υλικά και σερβίρουμε! <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-PL9uF-XtSMQ/TiMZXg3HMSI/AAAAAAAABm8/rn1Tcj56-QA/s1600/milky_melon_cocktail.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-PL9uF-XtSMQ/TiMZXg3HMSI/AAAAAAAABm8/rn1Tcj56-QA/s320/milky_melon_cocktail.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630371850892030242" /></a></div> <br />Το κοκτέιλ αυτό λόγω του γάλακτος αφρίζει λίγο παραπάνω από το προηγούμενο, έχει άσπρο χρώμα και όχι ελαφρύ πράσινο, όμως η γεύση του είναι τέλεια! <br /> <br />Είδατε τι ωραία που γίνονται τα πεπόνια όταν "το τσούζουν" και λιγάκι; :-P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-9104353770176269433?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-84990042373123829942011-08-18T19:38:00.005+03:002011-12-23T09:34:38.659+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-v0BiuRDgmV4/TiCQXclwMUI/AAAAAAAABmk/lSXjgoxVRMA/s1600/Kir_Peche_Royal.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-v0BiuRDgmV4/TiCQXclwMUI/AAAAAAAABmk/lSXjgoxVRMA/s320/Kir_Peche_Royal.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629658266699051330" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Θυμάστε το περσινό <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/08/blog-post.html" target="_blank"><strong>κοκτέιλ Κιρ</strong></a>;</div><br />Εμένα όπως είχα γράψει και τότε είναι από τα αγαπημένα μου, ας το ξαναφτιάξω λοιπόν και φέτος, αλλά λίγο διαφορετικά!<br />Μία παραλλαγή του, είναι αντί για το κλασικό γαλλικό λικέρ φραγκοστάφυλου να προστίθεται λικέρ ροδάκινου και τότε λέγεται όπως είναι προφανές, Kir Peche!<br />Με σαμπάνια ή αφρώδη οίνο, θα λέγεται Kir Peche Royal!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Το φτιάχνουμε φυσικά πανεύκολα και χρειαζόμαστε:</div><br /><br />- 5 σφηνάκια παγωμένο αφρώδη οίνο -εγώ έβαλα Martini Asti (βασικά, χρειάστηκα ακριβώς ολόκληρο το περιεχόμενο του μικρού ατομικού μπουκαλιού της φωτό, δηλ. 20 cl)<br /><br />- 1 σφηνάκι λικέρ ροδάκινου ή Archers Peach Schnapps (το μεγάλο μπουκάλι της φωτό)<br /><br />- 1 με 2 γιρλάντες/κομμάτια από φλούδα λεμονιού (μόνο το κίτρινο μέρος)<br /><br />- 1 ροδέλα ροδάκινου για διακόσμηση<br /><br /><br />Στο ποτήρι που θα σερβίρουμε το κοκτέιλ, ρίχνουμε τον αφρώδη οίνο, το λικέρ, τη φλούδα λεμονιού αφού την πιέσουμε και στρίψουμε λίγο με τα δάχτυλά μας για να απελευθερωθεί το αιθέριο έλαιο του λεμονιού μέσα στο ποτό μας και να το αρωματίσει και γαρνίρουμε το χείλος του ποτηριού με μια ροδέλα ροδάκινου, την οποία μπορούμε ύστερα να ρίξουμε μέσα στο ποτήρι για να αρωματίσει το ποτό μας παραπάνω επίσης!<br /><div style="text-align: center;">Έτοιμο!<br /><br />Ελαφρύ, γλυκό, έξοχο καλοκαιρινό ποτό!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8499004237312382994?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-84017149885866317432011-08-14T18:47:00.005+03:002011-12-23T09:33:03.749+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-PqmlV2tvGTE/TkbSt3l7ZCI/AAAAAAAABq0/V3Q_H6gKVCw/s1600/Gulden_Draak.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-PqmlV2tvGTE/TkbSt3l7ZCI/AAAAAAAABq0/V3Q_H6gKVCw/s320/Gulden_Draak.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640427268787102754" /></a></div><br /><em>"Πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες με δράκους, αν και ποτέ δεν τους ήθελα στη γειτονιά…"</em><br /><br />Κάτι τέτοιο πάνω – κάτω είχε πει σε κάποια διάλεξη ο Τόλκιν και ό,τι θα σας αφηγηθώ παρακάτω, έχει να κάνει με ένα δράκο!<br /><br />Μόνο που ο συγκεκριμένος δράκος δεν ήρθε στη γειτονιά μου πετώντας από τη Μέση Γη, το νησί Dragonstone του οίκου των Targaryen (A Song of Ice and Fire κανείς?) ή κάποιο τέλος πάντων φανταστικό μυθικό μέρος, αλλά από το Βέλγιο!<br />Ναι, η ιστορία έχει να κάνει με ένα χρυσό δράκο φτιαγμένο από βύνη και μαγιά, τον οποίο συνάντησα την περασμένη Τετάρτη σε ένα μυθικό (?) σούπερ μάρκετ (ΟΚ, στον ΑΒ) και με 3 ευρώ έγινε δικός μου! (για χρυσός κιόλας, τζάμπα πράμα! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-hCnqr5pOp4I/TkbTWU-sR-I/AAAAAAAABq8/ut-QYIPUFGY/s1600/Gulden_Draak_1.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 166px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-hCnqr5pOp4I/TkbTWU-sR-I/AAAAAAAABq8/ut-QYIPUFGY/s320/Gulden_Draak_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640427963870365666" /></a></div><br />Ο δράκος αυτός λοιπόν, γεννιέται και μεγαλώνει <a href="http://vansteenberge.com/" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a>.<br /><br />Να αναφέρω όμως και κάποια "τεχνικά" χαρακτηριστικά:<br />Για να την κατατάξουμε και σε έναν τύπο, πρόκειται για μία dark brown triple ale, δηλαδή μπύρα υψηλής ζύμωσης όχι ξανθού χρώματος όμως ως συνήθως, αλλά σκούρου καστανού!<br />Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ είναι αρκετά υψηλή (10,5%). Στο site της ζυθοποιίας Van Steenberge αναφέρει ότι στην παραγωγή της χρησιμοποιείται μαγιά κρασιού για τη δεύτερη ζύμωση, πράγμα που επίσης συμβάλλει στον ξεχωριστό της χαρακτήρα και στο ότι κάποιοι τη χαρακτηρίζουν Barley Wine.<br />Πέραν των άλλων διακρίσεων της, το 1998 ανακηρύχθηκε η καλύτερη μπύρα του κόσμου από το American Tasting Institute (τώρα πλέον λέγεται ChefsBest).<br /><br />Λοιπόν, για να δούμε... Το άσπρο κλειστό μπουκαλάκι με τα 330 ml μαγικού δρακοζουμιού (να είναι από τα <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BoA4XpiBPYo" target="_blank"><strong>δάκρυα του δράκου</strong></a>;), τώρα επιτέλους θα ανοίξει!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-oqbGMbZYj8w/TkbT2R1z0FI/AAAAAAAABrE/JOo35hRoFR8/s1600/Gulden_Draak_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 289px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-oqbGMbZYj8w/TkbT2R1z0FI/AAAAAAAABrE/JOo35hRoFR8/s320/Gulden_Draak_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640428512783618130" /></a></div><br />Θολό, καστανό χρώμα γεμίζει το ποτήρι, το οποίο γίνεται βυσσινί - ρουμπινί στο φως. Ο μπεζ - ανοιχτός καφέ αφρός της δεν διατηρείται πολύ, (τη σέρβιρα και στο ποτήρι της Leffe -ναι, πρόσφατο απόκτημα κι αυτό!- και όχι σε κατάλληλο ποτήρι τουλίπα όπως έπρεπε) αλλά αφήνει ένα λεπτό "πέπλο" μέχρι το τέλος.<br /><br />Άρωμα: Πλούσιο, δυνατό και εντυπωσιακό άρωμα. Η μύτη σου είναι η πρώτη που σε πείθει λοιπόν ότι αυτή η μπύρα είναι αντάξια του ονόματός της!<br />Μαύρη ζάχαρη, αλκοόλ, φρούτα όπως μαύρα, ώριμα σταφύλια -θυμίζει κρασί πόρτο ή σαντορινιό Vinsanto. Η βύνη όμως, γρήγορα θα δηλώσει κι αυτή την παρουσία της και μέχρι η μπύρα να τελειώσει, μια γλυκιά και ζεστή αρωματική αίσθηση θα αναδύεται συνεχώς!<br />Γενικά, έχω την εντύπωση ότι αρωματικά είναι κάτι σαν συνδυασμός της La Trappe Quadrupel και της Chimay Blue.<br /><br />Γεύση: Ακόμα καλύτερη από το άρωμα! Έντονη αίσθηση φρούτου κι εδώ, μαύρα σταφύλια, φρέσκος μούστος, ώριμα κεράσια, δημιουργείται η εντύπωση ότι πίνεις γλυκό κόκκινο κρασί και αμέσως μετά τσέρυ μπράντυ, κάθε γουλιά ένα βύθισμα στην απόλαυση, είναι λες και ανάβει στη γλώσσα μια γλυκιά φλόγα που καίει ευχάριστα όλο τον ουρανίσκο, φτάνοντας βαθιά μέχρι τον λάρυγγα!<br />Κι όμως, το 10,5 % σε αλκοόλ δεν την κάνει βαριά -απίστευτο, αλλά είναι πολύ πιο ευκολόπιοτη απ' ότι την περίμενα!<br /><br />Όλες οι κριτικές της Gulden Draak που διάβασα πριν τη δοκιμάσω, ανέφεραν τη λέξη πολυπλοκότητα -και είχαν απόλυτο δίκιο! Φαίνεται ότι η συνταγή της είναι καλή και αρκετά προσεγμένη, γιατί έχει φροντίσει ο λυκίσκος -καλά κρυμμένος- να αντισταθμίζει τη γλύκα και με κάτι ελάχιστα όξινο και ξηρό, τόσο όσο χρειάζεται για να φτάνει στο ποτήρι σου μια μπύρα αρμονική και ολοκληρωμένη!<br /><br />Η επίγευση είναι κι αυτή γλυκιά, τα παραπάνω φρούτα εμφανίζονται πάλι και το τελείωμα απλά σε κάνει να κλείσεις τα μάτια, να γυρίσεις την πλάτη σου ελαφρώς προ τα πίσω και να χαμογελάσεις από ικανοποίηση!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-pWH7xFpQOFU/TkbUPj3NRSI/AAAAAAAABrM/l6sY-m_6BII/s1600/Gulden_Draak_3.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 298px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pWH7xFpQOFU/TkbUPj3NRSI/AAAAAAAABrM/l6sY-m_6BII/s320/Gulden_Draak_3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640428947118048546" /></a></div><br />Και κάπου εκεί, το παραμυθένιο ταξίδι με τον φτερωτό χρυσό δράκο στους σκουροκάστανους, ευωδιαστούς αιθέρες ανάμεσα από σύννεφα αφρού και μαγιάς, τελείωσε... Η ανάμνησή του όμως, δε θα ξεχαστεί εύκολα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8401714988586631743?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-46516746041898989432011-08-09T18:42:00.003+03:002011-12-23T09:47:28.751+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-jixcmbPCEo4/ThCnCYt7dpI/AAAAAAAABlM/KmjQ88TaBro/s1600/tea_cocktail.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 245px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jixcmbPCEo4/ThCnCYt7dpI/AAAAAAAABlM/KmjQ88TaBro/s320/tea_cocktail.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625179594022418066" /></a></div><br />Μετά από την αμαρτωλή <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/08/blog-post.html" target="_blank"><strong>σοκολάτα</strong></a>, τον ακόμα πιο αμαρτωλό <a href="http://chefkang.blogspot.com/2011/08/blog-post_07.html" target="_blank"><strong>καφέ</strong></a>, σειρά έχει και το αθώο τσάι να πάρει το δρόμο "του κακού"! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">Για να κάνουμε το τσάι μας να παραστρατήσει, χρειαζόμαστε:<br /><br />- 6 με 8 μεγάλα παγάκια που τα κοπανάμε <br />και τα θρυμματίζουμε στο γουδί<br />- 2/3 κούπας μαύρο τσάι κρύο, πολύ δυνατό <br />(το ετοιμάζουμε με 2 φακελάκια)<br />- μισό σφηνάκι βότκα<br />- 2/3 σφηνακίου λικέρ αμαρέτο<br />- 1 με 2 κουταλιές σούπας αρωματικό σιρόπι*<br /><br /><br />Η εκτέλεση; Βουρ όλα τα υλικά στο μπλέντερ κι αυτό είναι!</div><br /><br />Στο κοκτέιλ αυτό αυτοσχεδίασα ως συνήθως. Το τσάι "ακούγεται" παράλληλα με το αμαρέτο και το αρωματικό σιρόπι, χωρίς καμία γεύση να σκεπάζει την άλλη, οπότε μάλλον μου πέτυχε! :)<br />Αν σας φαίνεται "too much", μπορείτε να αφαιρέσετε τη βότκα. <br /><br />*Το σιρόπι τώρα, ήταν περίσσευμα από κάτι που προοριζόταν για χρήση σε κέικ - ραβανί (ούτε που θυμάμαι πια) και το είχα αρωματίσει με μπόλικο κανελογαρίφαλλο και μαύρες σταφίδες! Φυλαγμένο στο ψυγείο και σε βαζάκι, ήταν ό,τι έπρεπε για το αρωματικό μου κοκτέιλ!<br />Εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σιρόπι καραμέλας, καστανή ζάχαρη, σιρόπι περίσσευμα από γλυκό κουταλιού, ή ό,τι τέλος πάντων σας φανεί πως ταιριάζει!<br /><br />Το χτύπημα στο μπλέντερ δημιουργεί πολύ αφρό όπως βλέπετε και στη φωτό! Εμένα αυτό δεν με πειράζει, αν όμως πειράζει εσάς, απλά μπορείτε να χτυπήσετε τα υλικά στο σέικερ ή και να τα ανακατέψετε κατευθείαν με πάγο στο ποτήρι που θα σερβίρετε το κοκτέιλ.<br /><br /><div style="text-align: center;">Τι λέτε λοιπόν για ένα τσαγάκι; ;)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-4651674604189898943?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-39954241761828805922011-08-07T18:29:00.002+03:002011-08-07T18:31:12.295+03:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-9iGBaH7yNQw/ThnpmcvlOFI/AAAAAAAABmM/nk9d51LLDI0/s1600/caramel_coffee_cocktail.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 204px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9iGBaH7yNQw/ThnpmcvlOFI/AAAAAAAABmM/nk9d51LLDI0/s320/caramel_coffee_cocktail.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627786056136210514" /></a></div><br />Η σκοτεινή μου κουζίνα σας κερνάει σήμερα καφεδάκι, λίγο διαφορετικό όμως από τ' άλλα: καλοκαιρινό, σίγουρα αμαρτωλό αν το πιείτε για πρωϊνό (μαντέψτε τι ώρα το ήπια εγώ! :) και γι' αυτό το λόγο διαβολικά νόστιμο!<br /><br />Η ποσότητα γεμίζει 2 ποτήρια, οπότε μοιραστείτε το με κάποιον καλό φίλο/φίλη! :)<br /><br /><div style="text-align: center;">Για να το φτιάξουμε χρειαζόμαστε:<br /><br />- 2/3 φλιτζανιού τσαγιού τριμμένο πάγο<br />- 1 μέτρια κούπα κρύο, δυνατό αρωματικό <br />καφέ φίλτρου με γεύση καραμέλα<br />- μισό σφηνάκι βότκα<br />- 1 σφηνάκι λικέρ αμαρέτο<br />- 1 μπάλα παγωτό καραμέλα <br />(εγώ έβαλα pralines and cream)<br />- 3 τραγανά cookies καραμέλας ή <br />κανέλας σε κομματάκια</div><br /><br />Η εκτέλεση και πάλι πανεύκολη. Όλα τα υλικά στο μπλέντερ μέχρι το μίγμα να ομογενοποιηθεί και το σερβίρουμε στο ποτήρι μας με καλαμάκι!<br />Το αλκοόλ που έχει φαίνεται ελάχιστα, αν το θέλετε όμως πιο ελαφρύ, μπορείτε να αφαιρέσετε τη βότκα και να βάλετε μόνο αμαρέτο, ίσα - ίσα για να δώσει το καραμελένιο του άρωμα!<br />Η γεύση του με ενθουσίασε, πραγματικά υπέροχο, ούτε σε καφετέρια δεν έχω δοκιμάσει τόσο καλό καφε-ρόφημα (και είναι σίγουρα και πιο οικονομικό έτσι home-made! ;)<br /><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-3995424176182880592?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-60859977410668428922011-08-03T20:54:00.005+03:002011-12-23T09:52:05.325+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-hN-xbpLHn_I/TgjRxUjbubI/AAAAAAAABkU/lnxc6nYc7k4/s1600/Choco_caramel_cocktail.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hN-xbpLHn_I/TgjRxUjbubI/AAAAAAAABkU/lnxc6nYc7k4/s320/Choco_caramel_cocktail.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622974780033186226" /></a></div><br />Αφόρητη ζέστη επικρατεί στη σκοτεινή μου κουζίνα αυτές τις μέρες, γι' αυτό που να ανάβω το φούρνο ή να βάζω τηγάνια και κατσαρόλες στα καυτά μάτια! <br />Επομένως, παίρνω το αγαπημένο μου μπλέντερ, παγάκια από την κατάψυξη και φτιάχνω γι' αρχή μια σοκολατένια, παγωμένη απόλαυση που πίνεται με καλαμάκι!<br /><br />Πρόκειται για ένα κρεμώδες, γλυκό και δροσερό κοκτέιλ με τη γεύση της σοκολάτας σε πρώτο πλάνο και επιπλέον ενισχυμένο με το αγαπημένο άρωμα φουντουκιού! <br /><br /><div style="text-align: center;">Πως γίνεται αυτό; Πανεύκολα!</div><br /><div style="text-align: center;">Χρειαζόμαστε τα παρακάτω λίγα και απλά υλικά:<br /><br />- 1 κούπα τσαγιού τριμμένο πάγο<br />- 2/3 από ένα μικρό σφηνάκι βότκα<br />- 1 γεμάτο σφηνάκι λικέρ αμαρέτο<br />- 1 μεγάλη μπάλα παγωτό σοκολάτα<br />- λίγο σιρόπι φουντουκιού που αρωματίζει <br />τον καφέ, δηλ. σαν το παρακάτω:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jSKwVe15Fik/TgjWH12r6ZI/AAAAAAAABkk/ETbzCxGGX7M/s1600/siropi_fountouki.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 154px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jSKwVe15Fik/TgjWH12r6ZI/AAAAAAAABkk/ETbzCxGGX7M/s320/siropi_fountouki.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622979564975942034" /></a></div><br />Αρχίζουμε τοποθετώντας πρώτα τον τριμμένο πάγο στον κάδο του μπλέντερ. Για το "πως θρυμματίζω πάγο" έχω γράψει παλιότερα <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/07/coffeeshake.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a>.<br />Ύστερα, ρίχνουμε τη βότκα, το αμαρέτο, το σιρόπι φουντουκιού (ένα - δύο κουταλάκια του γλυκού, δε χρειάζεται περισσότερο) και τελευταίο το παγωτό.<br /><br />Βάζουμε το μπλέντερ μπροστά και αυτό είναι!<br /><br />Σερβίρουμε το φουντουκοσοκολατένιο μας κοκτέιλ σε ένα μεγάλο ποτήρι νερού. Στην επιφάνεια θα έχει λίγο αφρό λόγω του παγωτού το οποίο περιέχει γάλα. Γι' αυτό πιείτε το σιγά - σιγά, αν μπορέσετε βέβαια! (εγώ το πίνω πάντα μονορούφι)<br /><br />Να σημειώσω πως αν θέλετε για extra - super γεύση σοκολάτας, μπορείτε να προσθέσετε και σιρόπι σοκολάτας (αυτό που βάζουμε στις βάφλες και στα παγωτά) λίγο πριν το πιείτε (αφού το έχετε χτυπήσει στο μπλέντερ), χωρίς να το ανακατέψετε, θα έχετε και ένα ωραίο οπτικό αποτέλεσμα έτσι!<br />Εγώ βέβαια όπως φαίνεται και στη φωτο, δεν έβαλα, -δεν είχα!<br /><div style="text-align: center;">Όπως και να 'χει, στην υγειά σας!<br /><br />Προσεχώς, θα ακολουθήσουν κι άλλα σκοτεινά κοκτέιλ!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-2_8FKgg22xc/TgjTBsbaVpI/AAAAAAAABkc/QPPPfu2xwUs/s1600/Choco_caramel_cocktail_2.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-2_8FKgg22xc/TgjTBsbaVpI/AAAAAAAABkc/QPPPfu2xwUs/s320/Choco_caramel_cocktail_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622976160831526546" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-6085997741066842892?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-78307457357236037252011-07-31T17:42:00.002+03:002011-07-31T17:43:58.813+03:00<br>Τι κάνεις όταν είναι κατακαλόκαιρο, βλέπεις γνωστούς και φίλους να την κάνουν σιγά - σιγά, άλλοι για το χωριό τους, άλλοι σε εξοχικά σπίτια -δικά τους ή όχι, γενικά διακοπές κι εσύ έχεις ξεμείνει χωρίς παρέα στην Αθήνα που βράζει;<br />Εκμεταλλεύεσαι τον ελεύθερό σου χρόνο τα Σ/Κ, την έλλειψη του κυκλοφοριακού - κίνησης στους δρόμους, τα σχεδόν άδεια M.M.M. και πηγαίνεις στα special places:<br />Σε μέρη με θάλασσα, με δέντρα, με αγαπημένα όμορφα πλάσματα ενίοτε, γενικά σε ανοιχτούς χώρους που μπορούν να σου αλλάξουν τη διάθεση και να σε κάνουν να ξεχαστείς –και να μη γκρινιάζεις! :)<br /><br />Δε φλυαρώ περισσότερο, από ’δω και κάτω αφήνω τις φωτογραφίες από τις -φωτεινές!- μου βόλτες, να ομορφύνουν με μια καλοκαιρινή/θαλασσινή αύρα τη σκοτεινή μου κουζίνα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Bz7cEWEfJoQ/TiRqyRoM4xI/AAAAAAAABnE/-9W5OcJBo0E/s1600/Mikrolimano_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Bz7cEWEfJoQ/TiRqyRoM4xI/AAAAAAAABnE/-9W5OcJBo0E/s320/Mikrolimano_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630742846077985554" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-SUZ3BS2Rqdw/TiRrAy4e-GI/AAAAAAAABnM/u5HjLAcnumU/s1600/mikrolimano_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SUZ3BS2Rqdw/TiRrAy4e-GI/AAAAAAAABnM/u5HjLAcnumU/s320/mikrolimano_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630743095522818146" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-_r6WVBfK3N0/TiRrPS4zQnI/AAAAAAAABnU/TC1KZPoqxts/s1600/mikrolimano_3.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_r6WVBfK3N0/TiRrPS4zQnI/AAAAAAAABnU/TC1KZPoqxts/s320/mikrolimano_3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630743344632250994" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-BIxHBDvpbwg/TiRrir03TWI/AAAAAAAABnc/HEATo9J5Zgk/s1600/mikrolimano_sunny.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-BIxHBDvpbwg/TiRrir03TWI/AAAAAAAABnc/HEATo9J5Zgk/s320/mikrolimano_sunny.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630743677744139618" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ICITYQCBUy0/TiRsQKk0DEI/AAAAAAAABnk/T-zz43YJNuY/s1600/silver_sea.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ICITYQCBUy0/TiRsQKk0DEI/AAAAAAAABnk/T-zz43YJNuY/s320/silver_sea.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630744459092429890" /></a></div><br /><br /><br />Ένας βαριεστημένος γερο-σκύλος που απολαμβάνει το αραλίκι στον ήλιο... Αυτό θα πει κοπροσκύλιασμα; :)))<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-CQkXQNLkClg/TiRugZmQnWI/AAAAAAAABns/Q420W6BO0c4/s1600/summer_dog.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-CQkXQNLkClg/TiRugZmQnWI/AAAAAAAABns/Q420W6BO0c4/s320/summer_dog.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630746937026190690" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Στα βόρεια τώρα, αυτό το πάρκο στου Παπάγου το ξέρετε;</div> <br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bfDovVd99Hc/Ti8O3L18jnI/AAAAAAAABpE/pE6XIMXgML4/s1600/parko_Papagou_eisodos.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bfDovVd99Hc/Ti8O3L18jnI/AAAAAAAABpE/pE6XIMXgML4/s320/parko_Papagou_eisodos.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633738000098430578" /></a></div><br />Αν όχι, μια βόλτα εκεί αξίζει καθώς πρόκειται για έναν ωραιότατο χώρο, όπου μπορεί κανείς να πιει τον καφέ του κυριολεκτικά μέσα στα δέντρα, <br />(πάντα μου άρεσαν ιδιαίτερα οι ευκάλυπτοι!) <br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-GpcpGADdBaw/Ti8Pn70aQAI/AAAAAAAABpM/3euwftaGQ0g/s1600/tree_cafe.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-GpcpGADdBaw/Ti8Pn70aQAI/AAAAAAAABpM/3euwftaGQ0g/s320/tree_cafe.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633738837610610690" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-n7vrJt5kC8U/Ti8P9UtZ5kI/AAAAAAAABpU/PysKOwQC5hg/s1600/eykalyptoi.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-n7vrJt5kC8U/Ti8P9UtZ5kI/AAAAAAAABpU/PysKOwQC5hg/s320/eykalyptoi.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633739205069366850" /></a></div><br />αλλά και να περπατήσει έχοντας την εντύπωση ότι βρίσκεται στο δάσος!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-o6aZVhVSIZ8/Ti8RZc7_kYI/AAAAAAAABpc/UZsHiE9dmL0/s1600/Papagou_trees.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-o6aZVhVSIZ8/Ti8RZc7_kYI/AAAAAAAABpc/UZsHiE9dmL0/s320/Papagou_trees.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633740787826004354" /></a></div><br />Επειδή αυτή η ανάρτηση έχει και έναν σχετικό περιβαλλοντικό χαρακτήρα, περπατώντας στα δέντρα του συγκεκριμένου πάρκου, την προσοχή μου απέσπασε ένα μικρό γκρίζο μα και ελαφρώς χρωματιστό πουλί με μυτερό ράμφος σαν του ξιφία! -μα τι γίνεται; Υπάρχουν τρυποκάρυδοι στου Παπάγου;<br /><br /><font size=1>(σκοτεινοί αναγνώστες, αν γνωρίζετε κάτι παραπάνω, διαφωτίστε/συμπληρώστε! <br />-το παράξενο πουλί είναι στο κέντρο -αν το εντοπίσατε με τη μία, μάλλον έχετε όραση γερακιού! :D )</font><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-WdFufIMsJWc/Ti8SUEUVJgI/AAAAAAAABpk/6X3h7hrsQWY/s1600/trypokarydos.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-WdFufIMsJWc/Ti8SUEUVJgI/AAAAAAAABpk/6X3h7hrsQWY/s320/trypokarydos.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633741794829477378" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Κι ένα κουίζ: Αναγνωρίζετε αυτή την πράσινη λιμνούλα;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-JbBfSNCcWQQ/TiRw-Qm9W9I/AAAAAAAABn0/oPoPPz4ob3w/s1600/green_athens_lake.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-JbBfSNCcWQQ/TiRw-Qm9W9I/AAAAAAAABn0/oPoPPz4ob3w/s320/green_athens_lake.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630749649032534994" /></a></div><br /><br />Όχι ακόμα; Μήπως γιατί λείπουν τα συμπαθέστατα αυτά πτηνά;<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ovwQh2WmUDo/TiRxQZPA7EI/AAAAAAAABn8/Zlj1ok5S9E8/s1600/papies.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ovwQh2WmUDo/TiRxQZPA7EI/AAAAAAAABn8/Zlj1ok5S9E8/s320/papies.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630749960585669698" /></a></div><br /><br />Μη σας ξεγελάει η γλυκιά αυτή φατσούλα... Πρόκειται για έναν τετράποδο άκρως επικίνδυνο εγκληματία που δικαίως του αξίζουν της φυλακής τα σίδερα! (χμμ...)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-uY_3kQL9kSQ/TiRxfMBXhbI/AAAAAAAABoE/Fnk1o_YIwKU/s1600/fylakismeno_kouneli.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-uY_3kQL9kSQ/TiRxfMBXhbI/AAAAAAAABoE/Fnk1o_YIwKU/s320/fylakismeno_kouneli.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630750214736807346" /></a></div><br /><br />Παρατηρείτε πόση μελαγχολία υπάρχει στο βλέμμα αυτού του μικρού χαριτωμένου κουνελιού; <br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-BWh51xBT1KE/TiRxtmB1L3I/AAAAAAAABoM/hrrzGRlj-ig/s1600/sad_bunny.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-BWh51xBT1KE/TiRxtmB1L3I/AAAAAAAABoM/hrrzGRlj-ig/s320/sad_bunny.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630750462236241778" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Για το τέλος:</div><br />Μια πραγματικά δροσερή εικόνα, ειδικά όταν περπατάς καλοκαιριάτικα μεσημέρι στην Αθήνα... Μου ήρθε στο νου η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς που παραδοσιακά παίζαμε πάντα μπουγέλο, κυνηγιόμασταν και καταβρέχαμε ο ένας τον άλλον! <br />Τι ωραία που θα ήταν να το κάναμε και στη δουλειά! ;))<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-kPyMdHMawFU/TiRx9qY5B2I/AAAAAAAABoU/ofmUt4Y34-k/s1600/Pedio_Arews_syntrivania.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-kPyMdHMawFU/TiRx9qY5B2I/AAAAAAAABoU/ofmUt4Y34-k/s320/Pedio_Arews_syntrivania.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630750738284611426" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-7830745735723603725?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-59992066677502040712011-07-28T22:52:00.004+03:002011-12-23T09:49:56.199+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Am29HDHaaC0/TgjofpcFNNI/AAAAAAAABlE/y6g_HYpcsLA/s1600/girl_dreaming.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Am29HDHaaC0/TgjofpcFNNI/AAAAAAAABlE/y6g_HYpcsLA/s320/girl_dreaming.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622999765169288402" /></a></div><br />Μου αρέσουν οι παύσεις. Βρίσκω ωραία τα διαλείμματα. Τα μικρά κενά, το να σταματάς για λίγο κάτι που κάνεις, ακόμα κι αν είναι ευχάριστο και ύστερα να ξαναγυρνάς σ’ αυτό.<br />Έτσι μάλλον ξεκίνησε αυτό που λέμε διακοπές, εξάλλου οι παύσεις υπάρχουν από τότε που υπάρχουν και οι δραστηριότητες.<br /><br />Η έννοια των διακοπών, πιστεύω πως είναι διαφορετική για τον καθένα. Ίσως όλοι μας πάνω - κάτω να αναζητάμε ευκαιρίες για να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Αν κάποιος με ρωτούσε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος, θα έλεγα πως όσο περισσότερη φαντασία υπάρχει, τόσο λιγότερη είναι και η ρουτίνα. <br /><br />Επίσης, αν κάποιος με ρωτούσε γιατί μου αρέσει η θάλασσα, θα απαντούσα όχι μόνο γι’ αυτό που βλέπω, αλλά κυρίως γι’ αυτό που δε βλέπω. Γι’ αυτό που περιμένω να έρθει απ' αυτήν. Γι’ αυτό που φαντάζομαι πως κρύβει μέσα της. Για τα σκοτεινά μυστικά που ονειρεύομαι ότι βρίσκονται στο βυθό της. Έχετε διαβάσει την Πολιτεία του Βυθού, της Μάρως Λοΐζου; <br />Κάτι τέτοιο ευχόμουν να ανακαλύψω κάθε φορά που έκανα μακροβούτι μικρή. Κάθε φορά που σκαρφάλωνα στα βράχια αγνοώντας τις φωνές της μητέρας μου και κοιτούσα τον ορίζοντα, περίμενα πως από στιγμή σε στιγμή θα φανεί ένα πειρατικό καράβι με υψωμένη τη γνωστή μαύρη σημαία με τη νεκροκεφαλή και αντί να με πειράξουν, οι πειρατές θα με πάρουν μαζί τους, σύντροφό τους στα μακρινά τους ταξίδια… <em>(και να φανταστείτε ότι τότε δεν είχαν βγει ακόμα οι ταινίες με τους Πειρατές της Καραϊβικής! :-Ρ)</em><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-5rOnNqYwnQ0/TgjlZIlVfuI/AAAAAAAABk8/mG66fphIcQg/s1600/mystic_pirate_ship.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-5rOnNqYwnQ0/TgjlZIlVfuI/AAAAAAAABk8/mG66fphIcQg/s320/mystic_pirate_ship.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622996354735636194" /></a></div><br />Κάθε φορά που περπατούσα πάνω στην άμμο κατά μήκος της αγαπημένης μου ακτής στο νησί μου, φανταζόμουν πως κάπου παρακάτω θα ανακαλύψω ένα ναυαγισμένο μεσαιωνικό καράβι, όπου βαθιά μέσα στο αμπάρι του θα βρίσκονται ακόμα άθικτες αρχαίες περγαμηνές με μυστήρια σύμβολα και χάρτες που οδηγούν σε έναν κρυμμένο θησαυρό...<br /><br />Δεν ανακάλυψα ποτέ τίποτα από όλα αυτά, αλλά δεν έπαψα και ποτέ να τα φαντάζομαι... Κι αν αναρωτιέστε ποια θα είναι η λύση του μυστηρίου, σκεφτείτε πως ίσως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για να βρεθεί...<br /><br /><br />Αν διαβάσατε τα παραπάνω ανούσια που γράφω, σημαίνει πως αυτή τη στιγμή είναι πιθανό να βρίσκεστε σε κάποιο κλειστό χώρο όπως γραφείο/διαμέρισμα, έχοντας μπροστά σας μια οθόνη Η/Υ. Αυτό τουλάχιστον ισχύει για μένα.<br />Όμως, τίποτα δε σταματάει εδώ γιατί στην τσέπη της μαύρης μου ποδιάς, έχω φυλαγμένο ένα μαγικό κοχύλι και τώρα ήρθε η ώρα να το βγάλω. <br />Ο ήχος του ωκεανού και των μυστήριων πλασμάτων που τον κατοικούν, είναι ήδη στα αυτιά μου... :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-3-XxlWys2_M/TgjjibgvLrI/AAAAAAAABk0/1qVxCbb_GHw/s1600/mermaids.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 241px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3-XxlWys2_M/TgjjibgvLrI/AAAAAAAABk0/1qVxCbb_GHw/s320/mermaids.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622994315412188850" /></a></div><br /><br /><em>"The imagination is the spur of delights…<br />All depends upon it, it is the mainspring of everything; Now, is it not by means of the imagination one knows joy? <br />Is it not of the imagination that the sharpest pleasures arise?"</em><br /><div style="text-align: right;">- Marquis De Sade</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5999206667750204071?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-83389308392622037322011-07-24T15:37:00.005+03:002012-01-26T10:11:04.725+02:00<br>Κάτι με πιάνει το καλοκαίρι και μου έρχεται πάντα όρεξη για κοκτέιλ!<br />Με ένα - δύο βασικά ποτά στο σπίτι (π.χ. βότκα, τεκίλα), κάποιο-α λικέρ, φρούτα, χυμούς και φυσικά άφθονο πάγο στην κατάψυξη, δεν είναι καθόλου δύσκολο να τα φτιάξουμε μόνοι μας κάνοντας παραλλαγές και συνδυασμούς ανάλογα με την έμπνευση και διάθεση της στιγμής!<br /><br />Εγώ σκέφτηκα για αρχή να κάνω κάποιες ιεροσυλίες και να ανακατέψω το αγαπημένο μου ποτό (τη μπύρα φυσικά!) με άλλα συστατικά/ποτά, φτιάχνοντας κοκτέιλ με μπύρα!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-wc3wSVTycUM/TyEKV6orcWI/AAAAAAAACQw/P_-n8CjpWiM/s1600/beer-jesus.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 298px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-wc3wSVTycUM/TyEKV6orcWI/AAAAAAAACQw/P_-n8CjpWiM/s320/beer-jesus.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701849974861164898" /></a></div><br />Το πρώτο μπυρο-κοκτέιλ, είναι δική μου ιδέα: <br /><br />Υπάρχουν πολλά κοκτέιλ με βάση τη σαμπάνια, τα οποία είναι πιο ελαφριά από άλλα που έχουν ως βάση τη βότκα ή ουίσκι, τζιν, τεκίλα, κτλ και μάλλον γι’ αυτό το λόγο θεωρούνται πιο κομψά και "θηλυκά".<br />Καλή και η σαμπάνια αλλά και λόγω υψηλού κόστους και για μια αλλαγή, αντί για σαμπάνια γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε μπύρα;<br />Αυτή την εποχή, σκέφτηκα ότι οι μπύρες τύπου Weiss είναι ό,τι πρέπει! <br /><br />Ιδού λοιπόν η πρώτη μου ιδέα: Αντί για το γνωστό κοκτέιλ που περιέχει πολτό ροδάκινου και σαμπάνια και ονομάζεται Bellini, εγώ σας παρουσιάζω το... Beerini! :)<br />Επέλεξα την Erdinger, η οποία είναι αρκετά γλυκιά, "μαλακιά" και φρουτώδης και βρίσκεται εύκολα παντού! <br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Hp-KJNgon2c/ThIV_gGqrCI/AAAAAAAABlU/aahF2sMzh9E/s1600/Erdinger_peach.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Hp-KJNgon2c/ThIV_gGqrCI/AAAAAAAABlU/aahF2sMzh9E/s320/Erdinger_peach.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625583065233009698" /></a></div><br />Στο γνωστό μεγάλο και ψηλό ποτήρι που σερβίρουμε τις μπύρες αυτές (αν και Erdinger χρησιμοποίησα, το ποτήρι είναι της Franziskaner -τι να κάνω, ένα το 'χω!), έριξα πρώτα τον πολτό από ένα μικρό ροδάκινο, συμπλήρωσα σιγά – σιγά με μπύρα (δε χώρεσε όλη) και για να ενισχύσω τη γεύση ροδάκινου έβαλα και ένα σφηνάκι από το λικέρ ροδάκινου παραπάνω ή όπως λέγεται, Archers Peach Schnapps.<br /><br /><div style="text-align: center;">Ανακάτεψα πολύ ελαφρά και ήταν έτοιμο!<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-uIzVmpyqL9k/ThIXADEoiRI/AAAAAAAABlc/rPnOgg9lwzw/s1600/Beerini.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 195px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uIzVmpyqL9k/ThIXADEoiRI/AAAAAAAABlc/rPnOgg9lwzw/s320/Beerini.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625584174131349778" /></a></div><br /><br />Δεύτερο μπυρο-κοκτέιλ, ξανά με μπύρα weiss από <a href="http://www.chow.com/recipes/27835-bananenweizen-banana-wheat-beer" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a>. <br />Το όνομά του, Bananenweizen: Μπύρα Weihenstephaner και χυμός μπανάνας, είναι κάτι που το κάνουν λέει στη Γερμανία, για να δούμε λοιπόν πως είναι!<br />Αφού έχουμε σερβίρει όλη τη Weihenstephaner Weiss στο ωραίο μας ψηλό ποτήρι και ο αφρός έχει αρχίσει να υποχωρεί, προσθέτουμε σιγά - σιγά 100 ml χυμό μπανάνας (προσέξτε -όχι παραπάνω!), ελαφρύ ανακάτεμα, έτοιμο!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-mKgbLldI8F4/ThnVXGrydmI/AAAAAAAABl8/mWqOHFKtN9I/s1600/Bananenweizen.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 278px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mKgbLldI8F4/ThnVXGrydmI/AAAAAAAABl8/mWqOHFKtN9I/s320/Bananenweizen.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627763802284127842" /></a></div><br /><br />Στο Carrefour που είχα πάει για να βρω τη Weihenstephaner Weiss την "απλή", πέτυχα και τη Weihenstephaner Vitus, η οποία είναι μπύρα Weizenbock! Δεν την είχα ξαναδοκιμάσει, είχα διαβάσει όμως καλά λόγια, οπότε την τσίμπησα κι αυτή!<br />Συγκεντρώνει γευστικά & αρωματικά τα κλασικά χαρακτηριστικά μιας Weiss, έχοντας λίγο πιο έντονο spicy χαρακτήρα και τα 7,7 % σε αλκοόλ που περιέχει γίνονται αντιληπτά προς το τελείωμα, χωρίς όμως να την κάνουν λιγότερο ευκολόπιοτη.<br />Εδώ δεν είχε αναμίξεις και πειραματισμούς: Τη δοκίμασα μόνη της - μόνη της - μόνη της! ;)<br />Και μπορώ να πω ότι έκανε το επίσης μοναχικό, καλοκαιρινό μου Σαββατόβραδο στο μικρό μου μπαλκόνι να περάσει αρκετά ευχάριστα...<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-VMnSCGHPxpY/Thne6WFermI/AAAAAAAABmE/hYx275DyWYk/s1600/Weihenstephaner_Vitus.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VMnSCGHPxpY/Thne6WFermI/AAAAAAAABmE/hYx275DyWYk/s320/Weihenstephaner_Vitus.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5627774303318486626" /></a><br /><br /><br />Τρίτο μπυρο-κοκτέιλ και καλύτερο! (3 απανωτά ήπια, μμμ!)</div><br />Η συνταγή είναι από το βιβλίο της φίλτατης, θα έλεγα αδελφής ψυχής, <a href="http://chefkang.blogspot.com/2010/10/metal.html" target="_blank"><strong>Morbid Chef</strong></a>! :)<br />Το κοκτέιλ αυτό το προτείνει ο John Tardy των Obituary, και μόνο για το "<a href="http://www.youtube.com/watch?v=NQgCZasm6mU" target="_blank"><strong>Chopped in Half</strong></a>" -κομμάτι που αποτελεί έμπνευση για κάθε σκοτεινή ή μακάβρια σεφ ανά τον πλανήτη, το πίνω εις υγείαν του καθώς ακονίζω τα μαχαίρια μου! :)))<br />Χρειαζόμαστε απλούστατα ίσα μέρη από τεκίλα, μπύρα (Corona ή Budweiser -Budweiser λέει ο John, αυτή προτιμώ κι εγώ), ginger ale και λεμονάδα! <br />Σε μια γυάλινη κανάτα, ρίχνουμε όλα τα υγρά και τοποθετούμε επίσης φέτες από λάιμ και από πορτοκάλι αν θέλουμε. Ανακατεύουμε ελαφρά και σερβίρουμε με παγάκια σε ποτήρι με αλατισμένο το χείλος του, όπως κάνουμε για τη μαργαρίτα! <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-RKPrmUgIf5I/TiMW4GAK6tI/AAAAAAAABm0/HRrGdi-FrIk/s1600/Beer_Margarita.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 202px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-RKPrmUgIf5I/TiMW4GAK6tI/AAAAAAAABm0/HRrGdi-FrIk/s320/Beer_Margarita.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630369112083065554" /></a></div><br />Το κοκτέιλ αυτό το σερβίρω σε κοντό γυάλινο ποτήρι, καθώς το μονάκριβο αγαπημένο μου ψηλό ποτήρι το οποίο φιλοξένησε τα προηγούμενα μπυρο-κοκτέιλ που σας έδειξα, έχει πλέον μετατραπεί σε... βάζο! (η μάνα μου και οι ιδέες της, χμμμ...)<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LEr114lvVrI/ThtFvdYz-8I/AAAAAAAABmU/usouJXQ_t-s/s1600/Franziskaner_vase.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 179px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LEr114lvVrI/ThtFvdYz-8I/AAAAAAAABmU/usouJXQ_t-s/s320/Franziskaner_vase.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628168840974433218" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-8338930839262203732?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-31560936351259365312011-07-22T15:17:00.005+03:002011-12-23T09:41:30.917+02:00<div style="text-align: center;"><a><img src="http://4.bp.blogspot.com/-6VE8faKU494/TV_gIhGIBcI/AAAAAAAABOU/9EVi6fSDyXI/s1600/string.jpg" /></a></div><br />Αν διαβάζεις και είσαι άντρας, πάω στοίχημα πως η λέξη "στρινγκ" και μόνο, έστειλε επείγον σήμα στον εγκέφαλό σου να δώσει εντολή στο δάχτυλο του χεριού σου για το κλικ στο ποντίκι. ;-)<br />Αν είσαι γυναίκα, ειδικά μοντέρνα, νέα, καλίγραμμη και όμορφη (ο από πάνω ψήνεται να σε γνωρίσει, στείλε e-mail να σας κάνω το κοννέ), το θέμα πιθανώς να σε αφορά έτσι κι αλλιώς, για καθαρά προσωπικούς λόγους! :)<br /><br />Και μετά το άστοχο και χαζό μου χιούμορ ως εισαγωγή (καλοκαίρι είναι, δείξτε κατανόηση...), ακολουθεί μέρος πραγματικού επιστημονικού άρθρου/μελέτης για το θέμα:<br /><br /><span style="font-style:italic;">" Υπάρχουν δυο διαφορετικοί μηχανισμοί, που ενεργοποιούνται από την παρατεταμένη χρήση των εσωρούχων string. Ο ένας αφορά, αυτόν που προκαλεί τα γυναικολογικά προβλήματα και ο άλλος αυτόν που προκαλεί τα μυοσκελετικά και άλλα. Στην πρώτη περίπτωση, οι έρευνες έδειξαν ότι το στενό string κατά την χρήση του, τρίβεται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, με αποτέλεσμα να μην προστατεύει και να τραυματίζει την περιγεννητική περιοχή -αφού λόγω του μικρού σχήματος ουσιαστικά δεν την καλύπτει- και να δημιουργεί εστίες μόλυνσης που συντελούν στην ανάπτυξη διαφόρων μικροβίων και λοιμώξεων, όπως οι μύκητες, η τριχομονάδα και άλλα.<br /><br />Στην περίπτωση των μυοσκελετικών προβλημάτων, ο μηχανισμός που προκαλεί τις βλάβες αφορά την τριβή της λωρίδας υφάσματος του string στον κόκκυγα. Έτσι, ο κόκκυγας τραυματίζεται από την τριβή της στενής λωρίδας πάνω του και στην προσπάθεια του να προστατευθεί στρίβει προς τα μέσα σαν κοχλίας με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του ή στρίβει προς τα δεξιά ή αριστερά πιέζοντάς τον σαν την μύτη μιας βελόνας μέσα στους γλουτιαίους μύες, δημιουργώντας ανισορροπία στην περιοχή. Ο κόκκυγας διαθέτει πολλές νευρικές απολήξεις, οι οποίες δέχονται συνεχώς ερεθίσματα από την τριβή του στενού υφάσματος στην περιοχή, με αποτέλεσμα να υπερφορτώνεται το δίκτυο του νευρικού συστήματος και να προκαλεί πόνους και εντάσεις όχι μόνο στην περιοχή του κόκκυγα αλλά και σε πολλά άλλα σημεία του σώματος που επηρεάζονται έντονα από το νευρικό σύστημα, όπως το κεφάλι."</span><br /><br />Το άρθρο ολόκληρο μπορείτε να το βρείτε <a href="http://www.madata.gr/diafora/stranges/82999.html" target="_blank"><strong>εδώ</strong></a> ή και αλλού. <br />Είχε κυκλοφορήσει πριν από μερικούς μήνες στο διαδίκτυο αλλά τώρα λόγω εποχής μάλλον ταιριάζει περισσότερο, οπότε είπα να το ξαναθυμίσω.<br /><br />Και τώρα απευθύνομαι <strong>σε σένα</strong> νέε, άντρα αναγνώστη: <br />Ξέρω πόσο σου αρέσει να βλέπεις την -όποια- κοπέλα σου ντυμένη ή μάλλον μισο-ντυμένη σέξυ όλο το 24ωρο, αλλά αν την επόμενη φορά ακούσεις το γνωστό απογοητευτικό "Αγάπη μου έχω πονοκέφαλο" μη στραβώσεις... :-Ρ<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-LTVYNj-Jksg/TV_l1ULcngI/AAAAAAAABOc/jYrxcV7u77I/s1600/gates_sex_ponokefalos.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 164px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-LTVYNj-Jksg/TV_l1ULcngI/AAAAAAAABOc/jYrxcV7u77I/s320/cats.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575427567820512770" /></a><br /><br /><em>(ΟΚ, δεν την παλεύω με τίποτα! :)</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-3156093635125936531?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-56908593388406717452011-07-19T21:44:00.002+03:002011-07-19T21:45:54.901+03:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2i-gd21D3bE/TZMDRA-Q8AI/AAAAAAAABX8/HrHMc5ZjGQ8/s1600/fruit_pizza_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2i-gd21D3bE/TZMDRA-Q8AI/AAAAAAAABX8/HrHMc5ZjGQ8/s320/fruit_pizza_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589815153350733826" /></a></div><br />Πίτσα για φαγητό, πίτσα και για γλυκό! Κι όμως ναι, οι πίτσες δε γίνονται μόνο αλμυρές!<br />Η πίτσα γενικά, έχει το καλό ότι λειτουργεί σαν "καμβάς", δηλαδή από τη στιγμή που έχουμε φτιάξει τη ζύμη, η γέμιση μπορεί πραγματικά να είναι σχεδόν οτιδήποτε!<br />Η διάθεση της στιγμής, με οδήγησε στη δημιουργία μιας γλυκιάς πίτσας χωρίς τυρί, που θύμιζε πιο πολύ πάστα φλώρα ή τάρτα φρούτου!<br /><br />Για να μην πολυλογώ όμως, η πρώτη δουλειά είναι φυσικά η προετοιμασία της ζύμης. Για μια μέτρια πίτσα, χρειαζόμαστε 200 γραμμάρια αλεύρι, όπου το ανακατεύουμε με μισό κουταλάκι αλάτι και 2 κουταλιές σούπας ζάχαρη.<br />Έχουμε διαλύσει 1 φακελάκι ξηρή μαγιά του εμπορίου σε λίγο ζεστό νερό μαζί με μια κουταλιά της σούπας μέλι και το έχουμε αφήσει σκεπασμένο στον ήλιο -ή κάπου ζεστά- για κανένα εικοσάλεπτο/μισάωρο, μέχρι να αφρίσει και να φουσκώσει (κόλπο που έμαθα και το κάνω πλέον σε οποιαδήποτε ζύμη περιέχει τέτοια μαγιά του εμπορίου). Το προσθέτουμε στο αλεύρι ζυμώνοντας και για να γίνει η ζύμη εύπλαστη αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό ή ζεστό γάλα.<br /><br />Επειδή πρόκειται όπως είπα και στην αρχή για γλυκιά πίτσα, χρησιμοποίησα ζεστό γάλα μέσα στο οποίο είχα μουλιάσει 1 φακελάκι κρόκο Κοζάνης σε σκόνη. Αυτό θα δώσει στη ζύμη επιπλέον γλυκιά γεύση, υπέροχο πορτοκαλοκίτρινο χρώμα, αλλά θα μοσχομυρίσει και η κουζίνα καθώς η πίτσα θα ψήνεται!<br /><br />Πλάθουμε τη ζύμη σχηματίζοντας μια μπάλα και την αφήνουμε μέσα σε μεγάλο μπολ σκεπασμένη με κουβέρτες στον ήλιο για μια – μιάμιση ώρα μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. <br />Τότε, την ξαναδουλεύουμε λίγο με τα χέρια μας και την απλώνουμε στο μέγεθος και στο πάχος που θέλουμε.<br /><br />Τώρα ήρθε η ώρα της γέμισης και εδώ ήταν η στιγμή που μου ήρθε η έμπνευση: <br />Είχα ωραιότατη σπιτική μαρμελάδα βερίκοκο. Είχα ροδάκινα. Είχα φρέσκο δεντρολίβανο στον κήπο! Αραίωσα τη μαρμελάδα με λίγο λικέρ (οποιοδήποτε πιστεύω κάνει, εγώ έβαλα λικέρ λιμοντσέλο, εφόσον ήταν και το μόνο που είχα) και την άπλωσα στην επιφάνεια της βάσης της πίτσας. Είπα να ρίξω και λίγο τριμμένο αμύγδαλο που επίσης είχα (περίσσευμα από άλλο γλυκό), αυτό δε νομίζω ότι είναι απαραίτητο βέβαια.<br />Από πάνω, έστρωσα τα ροδάκινα καθαρισμένα και κομμένα σε λεπτές φετούλες και πασπάλισα με το δεντρολίβανο (όπως φαίνεται και στην πρώτη φωτογραφία στην αρχή). <br /><br />Αφήνουμε ξανά την πίτσα να φουσκώσει για λίγο σε ζεστό μέρος (μέσα στο φούρνο π.χ.), κυρίως για να φουσκώσουν οι άκρες (αφήνουμε αν θέλουμε περιθώριο χωρίς γέμιση στις άκρες για να τις διπλώσουμε και γυρίσουμε, θα γίνει πιο αφράτη η ζύμη εκεί, αλλά θα μπορούμε πιο εύκολα να πιάνουμε και το κάθε κομμάτι με το χέρι).<br />Τέλος, ψήνουμε την πίτσα για 20 - 25 λεπτά στους 200 βαθμούς, μέχρι να δούμε με το μάτι ότι έχει ψηθεί (θα έχει πάρει χρώμα η ζύμη).<br /><br />Τρώγεται πολύ ευχάριστα χλιαρή μαζί με ένα φλιτζάνι αρωματικό τσάι!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-osNFk4L3vUg/TZMDanROGBI/AAAAAAAABYE/Q-gi7tyzQL0/s1600/fruit_pizza_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 190px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-osNFk4L3vUg/TZMDanROGBI/AAAAAAAABYE/Q-gi7tyzQL0/s320/fruit_pizza_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589815318249609234" /></a></div><br />Να πω ότι το δεντρολίβανο, ταιριάζει υπέροχα στα φρουτένια γλυκά. Καθώς ψήνεται δίνει πολύ ωραίο άρωμα, βέβαια όταν είναι να φάμε την πίτσα, θα το αφαιρέσουμε.<br /><br />Γενικά, έχω πειραματιστεί αρκετά μέχρι τώρα με το θέμα φρουτοπίτσα!<br />Μερικές ιδέες λοιπόν:<br />Μπορείτε να βάλετε μόνο φρούτα κομμένα σε λεπτές φέτες χωρίς μαρμελάδα, αλλά μαζί με ξηρούς καρπούς και κάποια αρωματικά βότανα! <br />Παραδείγματα: Σταφύλι σουλτανίνα (ρόγες ολόκληρες εννοείται) με κουκουνάρι και λίγο φρέσκο βασιλικό ή δυόσμο, σύκα φρέσκα μαζί με καρύδια (τέλειο σαν αρωματικό το γλυκάνισο και το μαύρο πιπέρι εδώ!), αχλάδι και αμύγδαλο φιλέ μαζί με λίγη φρέσκια ψιλοκομμένη λουίζα ή αρμπαρόριζα, ή φέτες ανανά με ινδική καρύδα, είναι μερικοί ταιριαστοί συνδυασμοί και πρόκειται για φρούτα που γίνονται πολύ ωραία ψητά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5690859338840671745?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-56161992174567008642011-07-15T19:09:00.004+03:002011-12-23T09:56:02.225+02:00<br><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-mfimxCCP6AE/TVPmW2zchII/AAAAAAAABK0/FfK6_kD4h9Q/s1600/veg_pizza_1.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 269px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mfimxCCP6AE/TVPmW2zchII/AAAAAAAABK0/FfK6_kD4h9Q/s320/veg_pizza_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572050444330239106" /></a></div><br />Η πίτσα μας φέρνει στο μυαλό ένα φαγητό με πολλά λιπαρά, κάτι απαγορευμένο που παχαίνει αλλά βλάπτει και την υγεία. Στην πραγματικότητα, αν παραγγέλνουμε πίτσες απ’ έξω, κάπως έτσι είναι.<br />Δεν είναι όμως δύσκολο να φτιάξουμε μόνοι μας πίτσα υγιεινή και νόστιμη, επιλέγοντας τα υλικά που θα βάλουμε.<br /><br />Πως ξεκινάμε λοιπόν: Ετοιμάζουμε τη ζύμη. <br />Για μια μέτρια πίτσα για 2 - 3 άτομα περίπου, χρησιμοποιώ 200 γραμμάρια αλεύρι. Μπορούμε να βάλουμε ένα μέρος κοινό αλεύρι για όλες τις χρήσεις και ένα μέρος ολικής αλέσεως. <br />Ανακατεύουμε το αλεύρι με λίγο αλάτι, λίγη ζάχαρη, αν θέλουμε κάποιο αποξηραμένο μυρωδικό/βότανο σε σκόνη, όπως π.χ. δυόσμο ή βασιλικό (στη συγκεκριμένη, επειδή είναι με λαχανικά, ταιριάζει πολύ).<br />Έχουμε διαλύσει 1 φακελάκι ξηρή μαγιά του εμπορίου σε λίγο ζεστό νερό μαζί με μια κουταλιά της σούπας μέλι και το έχουμε αφήσει σκεπασμένο στον ήλιο -ή κάπου ζεστά- για κανένα εικοσάλεπτο/μισάωρο, μέχρι να αφρίσει και να φουσκώσει (κόλπο που έμαθα και το κάνω πλέον σε οποιαδήποτε ζύμη περιέχει τέτοια μαγιά του εμπορίου). Το προσθέτουμε στο αλεύρι ζυμώνοντας και για να γίνει η ζύμη εύπλαστη αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό ή ζεστό γάλα. Πλάθουμε τη ζύμη και φτιάχνουμε μια μπάλα.<br />Την αφήνουμε σκεπασμένη σε μεγάλο μπολ με κουβέρτες στον ήλιο για μια – μιάμιση ώρα μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. <br />Τότε, την ξαναδουλεύουμε λίγο με τα χέρια μας και την απλώνουμε στο μέγεθος και στο πάχος που θέλουμε.<br /><br />Μπορούμε να αλείψουμε τη βάση κλασικά με σάλτσα ντομάτας ή πολύ ωραία ιδέα είναι να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικά, πέστο βασιλικού. Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχουμε μεγάλη ποσότητα φρέσκων τρυφερών φύλλων, τα οποία λιώνουμε στο μπλέντερ (ή και στο γουδί!) μαζί με ελαιόλαδο, σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, κουκουνάρι (ή και άλλο ξηρό καρπό, όπως φυστίκι Αιγίνης ή αμύγδαλο -δοκιμάστε το!) και φυσικά, τριμμένη παρμεζάνα ή και κεφαλοτύρι.<br /><br />Από πάνω, βάζουμε το τυρί. Η φρέσκια βουβαλίσια μοτσαρέλα είναι το καλύτερο, αλλά αν δεν τη βρούμε, μπορούμε να βάλουμε κάποιο άλλο της αρεσκείας μας που να λιώνει στο ψήσιμο.<br />Τα κολοκυθάκια της επιφάνειας πρέπει να είναι τρυφερά και κομμένα σε ροδέλες με πολύ μικρό πάχος για να μπορέσουν να ψηθούν. Προσωπικά, δεν με πειράζει να "κρατάνε" και λίγο, ειδικά αν είναι της εποχής, δηλαδή φρέσκα και νόστιμα! <br />Για ακόμα μεγαλύτερη νοστιμιά, όση ώρα φουσκώνει η ζύμη, μπορούμε έτσι κομμένα σε ροδέλες να τα μαρινάρουμε με σκόρδο, λεμόνι, λάδι, βασιλικό, ρίγανη (ο καθένας βάζει ότι έχει και προτιμάει).<br /><br />Τέλος, απλώνουμε και τα ντοματάκια κομμένα στη μέση, πασπαλίζουμε με ρίγανη και ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο.<br />Αφήνουμε ξανά την πίτσα να φουσκώσει για λίγο σε ζεστό μέρος (μέσα στο φούρνο π.χ.), κυρίως για να φουσκώσουν οι άκρες (αφήνουμε αν θέλουμε περιθώριο χωρίς γέμιση στις άκρες για να τις διπλώσουμε και γυρίσουμε, θα γίνει πιο αφράτη η ζύμη εκεί, αλλά θα μπορούμε πιο εύκολα να πιάνουμε και το κάθε κομμάτι με το χέρι).<br />Ψήνουμε την πίτσα για 20 - 25 λεπτά στους 200 βαθμούς, μέχρι να λιώσει το τυρί και να πάρει χρώμα.<br /><br />Αφήνουμε για λίγο να κρυώσει, την κόβουμε σε κομμάτια και την απολαμβάνουμε!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-cvK5W6OlvqQ/TVPloscq9RI/AAAAAAAABKk/_mJ7_5xzeLo/s1600/veg_pizza_2.JPG" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 233px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-cvK5W6OlvqQ/TVPloscq9RI/AAAAAAAABKk/_mJ7_5xzeLo/s320/veg_pizza_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572049651276379410" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">Πιείτε και μια μπυρίτσα μαζί με την πίτσα σας!</div><br />Ελαφριές, ανοιχτόχρωμες μπύρες όπως οι σταρένιες weiss (έχω κολλήσει τελευταία με <a href="http://1.bp.blogspot.com/-t3REscBYttk/TXt1xtg1G1I/AAAAAAAABRc/I4egjjHCrr4/s1600/Franziskaner.jpg" target="_blank"><strong>αυτή</strong></a>) είναι ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι, αλλά ειδικά για να ταιριάξουν μαζί με το φαγητό σας, οι μπύρες τύπου pilsener είναι εξίσου καλές κατά τη γνώμη μου και η παρακάτω γερμανική Jever Pilsener με τη χαρακτηριστική της καθαρή, κρυστάλλινη γεύση, είναι από τις αγαπημένες μου!<br />Άσχετα από την πίτσα, δοκιμάστε τη συγκεριμένη να την πιείτε μαζί με ρόκα ή βραστά πικρά χόρτα και θα εκπλαγείτε από το πόσο καλά ταιριάζουν και αλληλοσυμπληρώνονται η βοτανική αίσθηση του λυκίσκου αυτής της μπύρας με την αντίστοιχη των χόρτων!<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-TWev5b7ZNZc/Tf9nLokuJ6I/AAAAAAAABjs/pxuIuuk9a5c/s1600/Jever_Pilsener.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-TWev5b7ZNZc/Tf9nLokuJ6I/AAAAAAAABjs/pxuIuuk9a5c/s320/Jever_Pilsener.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620324309549328290" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6231525981535717353-5616199217456700864?l=chefkang.blogspot.com' alt='' /></div>The Dark Chefhttp://www.blogger.com/profile/06056674053075686215noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6231525981535717353.post-84160450469767102912011-07-08T01:02:00.004+03:002011-12-23T10:06:32.533+02:00<br>Ιαπωνία, η χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, μια χώρα γεμάτη μυστήρια και συνήθειες/παραδόσεις ίσως ακατανόητες για εμάς τους δυτικούς.<br />Οι Ιάπωνες ανέκαθεν διεκδικούσαν και διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία στα παράξενα!<br /><br />Σ' αυτή την ανάρτηση, εφόσον καλοκαίρι έχουμε, θα σας παρουσιάσω ένα δείγμα των παγωτών που τρώει (φαντάζομαι) ο μέσος Ιάπωνας!<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό ψάρι</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-2FG9x_Roxc4/TaQvFCJx1jI/AAAAAAAABY8/MtVc6n-qUK8/s1600/fish_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 316px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-2FG9x_Roxc4/TaQvFCJx1jI/AAAAAAAABY8/MtVc6n-qUK8/s320/fish_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594648400624735794" /></a></div><br />Τι καλύτερο από ένα γεύμα με ψαράκι τώρα το καλοκαίρι; Είναι νόστιμο, ελαφρύ και ακριβώς επειδή δεν βαραίνει το στομάχι, μπορούμε μετά να φάμε και ένα παγωτάκι ως επιδόρπιο. Αλλά γιατί να κάνουμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια; <br />Παγωτό μετά το ψάρι; Όχι ρε παιδιά! Αυτό το 2 σε 1 είναι βαρετό να υπάρχει μόνο στα σαμπουάν! 2 σε 1 λοιπόν κι εδώ: Παγωτό και ψάρι μαζί!<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό χταπόδι</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-FsiXZliWfog/TaQvN2I9oiI/AAAAAAAABZE/yCI6H-zCRGI/s1600/octopus_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 308px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-FsiXZliWfog/TaQvN2I9oiI/AAAAAAAABZE/yCI6H-zCRGI/s320/octopus_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594648552018911778" /></a></div><br />Σας έφεραν ωραίο φρέσκο χταποδάκι που το ψάρεψε ο θείος/κουμπάρος/μπατζανάκης το πρωί; Ξεχάστε ντεμοντέ πιάτα όπως χταποδάκι ξιδάτο, κοκκινιστό με κοφτό μακαρονάκι ή ψητό στα κάρβουνα και βάλτε το κατευθείαν στην κατάψυξη σε μορφή παγωτού!<br />Σίγουρα πάει τρελά με γρανίτα ούζου -<em>η συνταγή της προσεχώς</em> :) !<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό χέλι</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-fuzJX2sDo5o/TaQvWQ9QTWI/AAAAAAAABZM/aB5v6a5dSPg/s1600/eel_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 318px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fuzJX2sDo5o/TaQvWQ9QTWI/AAAAAAAABZM/aB5v6a5dSPg/s320/eel_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594648696656514402" /></a></div><br />Το χέλι θεωρείται και σε κάποιες περιοχές της χώρας μας γκουρμέ λιχουδιά. Το κάνουν μάλλον ψητό, για καπνιστό χέλι έχω επίσης ακούσει, ε, οι Ιάπωνες το πήγαν λίγο παραπέρα και δημιούργησαν παγωτό χέλι! <br />Νιώστε το με τη βοήθεια του κουταλιού σας, να γλιστράει μέσα σας…! :)<br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό σκόρδο</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-MORbZdynREY/TaQvfiPvdzI/AAAAAAAABZU/TmoqHtJnbm4/s1600/garlic_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-MORbZdynREY/TaQvfiPvdzI/AAAAAAAABZU/TmoqHtJnbm4/s320/garlic_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594648855916279602" /></a></div><br />Και μετά την τόση ψαρίλα, τι θα λέγατε για λίγο σκορδάκι; Ταιριάζουν εξάλλου! (να σας θυμίσω το γνωστό δίδυμο μπακαλιάρος – σκορδαλιά;)<br />Το παραπάνω παγωτό μπορεί επιπρόσθετα να σας προφυλάξει από το κακό μάτι και τα δαγκώματα από βαμπίρ, αλλά δυστυχώς δεν προτείνεται για κατανάλωση σε πρώτο ραντεβού, εκτός φυσικά αν φάει μαζί σας και το ταίρι σας!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό σπανάκι</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-LI_6KzvlvpA/TaQwK_cDelI/AAAAAAAABZc/CCKlg3k0-x4/s1600/spinach_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 294px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-LI_6KzvlvpA/TaQwK_cDelI/AAAAAAAABZc/CCKlg3k0-x4/s320/spinach_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594649602486925906" /></a></div><br />Εντάξει, ξέρω πως το καπάκι θα έπρεπε να έχει μια άλλη εικόνα που να θυμίζει ένα παλιό αγαπημένο μας κόμικ, αλλά αν ξέρετε γιαπωνέζικα (χε χε χε), πρόκειται όντως για παγωτό σπανάκι!<br />Ιδανικό για vegetarians, για όσους φυλάνε ακόμα με ευλάβεια παλιά τεύχη του Ποπάι στην αποθήκη, αλλά και για τα δύστροπα παιδάκια που αρνούνται να φάνε τα πράσινα λαχανικά τους, τρώνε όμως ευχαρίστως παγωτό!<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Παγωτό μελιτζάνα</strong><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-_BDAFEt6cII/TaQwTCWVAOI/AAAAAAAABZk/hsvzADvRdcc/s1600/eggplant_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 314px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_BDAFEt6cII/TaQwTCWVAOI/AAAAAAAABZk/hsvzADvRdcc/s320/eggplant_ice_cream.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594649740707168482" /></a></div><br />Άλλος ένας εναλλακτικός τρόπος μαγειρέματος του τόσο αγαπημένου καλοκαιρινού ζαρζαβατικού που πρωταγωνιστεί σε ένα σωρό μεσογειακά πιάτα! Αν σας αρέσει η δροσερή μελιτζανοσαλάτα από το ψυγείο, τότε φανταστείτε ένα μπωλ με μπάλες μελιτζανοπαγωτού από την κατάψυξη! <br />Μμμμ… τη δροσιά του να ’χετε! :)<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><strong>Και τέλος… Το παγωτό του αχαλίνωτου έρωτα!</strong></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ePM_pwhh5SE/TaQwb33VRJI/AAAAAAAABZs/MaO3upRl45Y/s1600/viagra_ice_cream.jpg" target="_blank"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" s