Σκεφτόμουν να γράψω διάφορα σήμερα. Αλλά το μετάνιωσα.
Αρκετές φορές, αν όχι όλες, το κατάλληλο τραγούδι τα λέει όλα.
Για το Νοέμβρη του τώρα...
(το κομμάτι έχει τίτλο Νοέμβρης '90 και τραγουδάει ο Διονύσης Τσακνής. Απλώς το βίντεο στο youtube έχει άλλο τίτλο)
8 σχόλια:
Πολύ καλή επιλογή τραγουδιού αλλά το βιντεάκι, να είμαι ειλικρινής, με χάλασε... Ανόμοια πράγματα εκείνος ο Νοέμβρης με αυτόν του '90ή των επόμενων χρόνων... στο όνομα Εκείνου του Νοέμβρη δυστυχώς πολλά στηλιτεύθηκαν, πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη ασφαλώς... Καλό βράδυ Εφούλα:-)
Χάθηκαν πολλά.
Εκθρονίστηκε η Ελευθερία κι έδωσε τη θέση της στον Φόβο.
Αν δεν κάνουμε κάτι,θα μείνουμε στην Ιστορία όχι ως η Χαμένη Γενιά αλλά ως η Γενιά του Φόβου.
Κρίμα...
Το τραγούδι το εκτιμούσα ως Τραγούδι Πολυτεχνείου στην εφηβεία,τώρα μου φαίνεται μικρό. Πολυαγαπημένο βέβαια! :))))))))))
Καλό σου βράδυ,κοριτσάκι!
Τα λέει όλα από μόνο του.
@ Άννα ναι δε λέω, ακόμα δεν απαγορεύεται η κυκλοφορία στους δρόμους. Όμως στο δικό μου κεφάλι, κάτι που σου επιβάλλεται χωρίς να το έχεις επιλέξει, φασιστικό ονομάζεται. Αλλάζουν τα μέσα μα η ουσία μένει ίδια.
Όταν ένας λαός νιώθει ότι αδικείται αντιδρά. Ε, όταν πια πεινάει, γίνεται ανεξέλεγκτος.
Και δυστυχώς, τα γεγονότα παραποιούνται και διαστρεβλώνονται και τα σύμβολα μερικές φορές γκρεμίζονται…
@ thalassamov ο φόβος είναι ένα πρωτογενές, κυρίαρχο συναίσθημα που νιώθει ο καθένας, όσο "ψηλά" ή "χαμηλά" κι αν βρίσκεται. Η προπαγάνδα ακριβώς πάνω στο φόβο πατάει. Θα έλεγα πως για αρχή, μπορούμε να κλείσουμε τις τηλεοράσεις…
Το τραγούδι δε μου φαίνεται ούτε μικρό ούτε μεγάλο, το άτομο που το έγραψε εκφράζει απλώς τι νιώθει.
Θα χαρώ να προτείνεις κι εσύ κάποιο που θεωρείς κατάλληλο/ταιριαστό.
@ sunny ναι, γι’ αυτό πολλές φορές η καλύτερη απάντηση είναι ένα τραγούδι. :)
Δείτε αν θέλετε κι αυτό το χθεσινό εύστοχο post ενός άλλου blogger για τα ΜΜΕ και το πως παρουσιάζουν τα γεγονότα:
http://thestranger.wordpress.com/2011/11/17/exegersi2/
Άλλες εποχές, διαφορετικές λίγο ιστορίες... Άλλα όνειρα τότε άλλα αδιέξοδα σήμερα.
Τι ακριβώς έπαθαν οι κουφάλες? :((
Από τα αγαπημένα μου τραγούδια ...
Εγώ θα μείνω μόνο στο " κουφάλες δεν ξοφλήσαμε .... ", κάτι που οφείλουμε να το λέμε τόσο μέσα μας, όσο και φωναχτά στους δρόμους κάθε φορά που ο οποιοσδήποτε (εξαιτίας της δύναμης που του δίνει μια καρέκλα) προσπαθεί να βάλει ΣΤΟΠ στα όνειρά μας !
Μας φτάνουν στα όρια της εξαθλίωσης, έτσι θα είναι πολύ πιο εύκολο να μας χειραγωγήσουν...
Να είσαι καλά
@ Αγγελική, Mixo και manousina, "κουφάλες" δυστυχώς σε κάθε εποχή και σε κάθε κοινωνία θα υπάρχουν και το να φωνάξουμε και να αντιδράσουμε, χρέος μας δεν ξέρω αν είναι, πάντως είναι δείγμα του ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
O William Wallace είχε πει: "Every man dies. Not every man really lives."
Καλό σας βράδυ.
Δημοσίευση σχολίου